۱۴۰۵ مهر ۱, چهارشنبه

دکرتو فلوسی ۲۰۲۷ برای شهروندان ایران: چه سهمیه‌هایی واقعاً قابل استفاده است؟

ایتالیا برای سال ۲۰۲۷ در چارچوب «دکرتو فلوسی ۲۰۲۶–۲۰۲۸» مجموعاً ۱۶۵٬۸۵۰ ورود قانونی برای کار پیش‌بینی کرده است. اما برای شهروندان ایران، دانستن عدد کل کافی نیست: بخش مهمی از سهمیه‌ها به اتباع کشورهای مشخص اختصاص دارد و ایران در فهرست پایه منتشرشده قرار ندارد. با این حال، مسیرهای قابل استفاده برای ایرانیان کاملاً بسته نیست و در برخی سهمیه‌های غیررزروشده، بخش مراقبت خانوادگی، برخی سهمیه‌های فصلی و مسیرهای خاص امکان اقدام وجود دارد.

ساختار سهمیه‌های سال ۲۰۲۷

بر اساس D.P.C.M. مورخ ۲ اکتبر ۲۰۲۵، برای سال ۲۰۲۷ تعداد ۱۶۵٬۸۵۰ ورود پیش‌بینی شده است. از این تعداد، ۷۶٬۲۰۰ سهمیه برای کار تابعِ غیر‌فصلی، ۶۵۰ سهمیه برای کار مستقل و ۸۹٬۰۰۰ سهمیه برای کار فصلی در نظر گرفته شده است.

این ارقام به این معنا نیست که هر تبعه خارجی بتواند به تمام سهمیه‌ها دسترسی داشته باشد. دولت ایتالیا بخشی از سهمیه‌ها را بر اساس تابعیت، نوع شغل، بخش اقتصادی و وجود توافق‌های همکاری مهاجرتی میان ایتالیا و کشور مبدأ تقسیم کرده است.

وضعیت ایران در سهمیه‌های رزروشده

در جدول رسمی مربوط به کار غیر‌فصلی، ۲۵٬۰۰۰ سهمیه در سال ۲۰۲۷ برای اتباع مجموعه‌ای از کشورهای مشخص رزرو شده است. در فهرست منتشرشده نام کشورهایی مانند آلبانی، الجزایر، بنگلادش، مصر، هند، پاکستان، مراکش، تونس، اوکراین و ازبکستان دیده می‌شود، اما ایران در این فهرست پایه قرار ندارد.

در نتیجه، یک شهروند ایرانی نمی‌تواند صرفاً با استناد به این سهمیه رزروشده ۲۵ هزار نفری وارد مسیر عادی همان گروه شود. با این حال، قانون پیش‌بینی کرده است که اگر در طول دوره سه‌ساله توافق همکاری مهاجرتی جدیدی میان ایتالیا و کشوری دیگر لازم‌الاجرا شود، اتباع آن کشور می‌توانند در سهمیه جداگانه‌ای قرار گیرند. برای سال ۲۰۲۷ این سهمیه ۲۶٬۰۰۰ نفر است. بنابراین وضعیت کشورها باید در زمان ارائه درخواست دوباره بر اساس اطلاعیه‌های رسمی بررسی شود.

سهمیه‌های غیررزروشده؛ مهم‌ترین امکان برای ایرانیان

برای سال ۲۰۲۷، در بخش کار تابع غیر‌فصلی ۱۰٬۹۰۰ سهمیه «غیررزروشده» پیش‌بینی شده است. این بخش از نظر عملی اهمیت زیادی برای اتباع کشورهایی دارد که در فهرست رزروشده نامشان ذکر نشده است.

مشاغل قابل استفاده در چارچوب کار غیر‌فصلی گسترده‌اند و از جمله شامل ساختمان، صنایع، حمل‌ونقل و لجستیک، انبارداری، هتلداری و رستوران، گردشگری، تجارت، خدمات پشتیبانی، بهداشت و درمان، خدمات اجتماعی و برخی دیگر از فعالیت‌های اقتصادی می‌شوند. با این حال، وجود سهمیه به‌تنهایی کافی نیست: شغل، کد فعالیت اقتصادی کارفرما و شرایط قرارداد باید با بخش‌های مجاز مطابقت داشته باشد.

مراقبت خانوادگی و کار خانگی

برای سال ۲۰۲۷، ۱۴٬۰۰۰ سهمیه جداگانه برای کار تابع غیر‌فصلی در بخش «assistenza familiare» پیش‌بینی شده است. این سهمیه در جدول رسمی به تابعیت خاصی محدود نشده و بنابراین برای بسیاری از اتباع کشورهایی که در فهرست اصلی قرار ندارند نیز می‌تواند مسیر مهمی باشد.

این حوزه معمولاً شامل کارهایی مانند مراقبت از سالمند، فرد ناتوان یا نیازمند کمک و برخی اشکال کار خانوادگی است. با این حال، درخواست باید واقعی باشد؛ کارفرما باید نیاز و توان اقتصادی لازم را نشان دهد و رابطه کاری صوری یا قراردادی که صرفاً برای گرفتن ویزا ساخته شده باشد، می‌تواند پیامدهای اداری و کیفری جدی ایجاد کند.

کار فصلی در کشاورزی و گردشگری

برای سال ۲۰۲۷ در مجموع ۸۹٬۰۰۰ سهمیه کار فصلی پیش‌بینی شده است. بخش بزرگی از این سهمیه‌ها به اتباع کشورهای مشخص یا به پرونده‌هایی اختصاص دارد که توسط سازمان‌های کارفرمایی تعیین‌شده ارائه می‌شوند. با این حال، ۹٬۲۵۰ سهمیه فصلی نیز در جدول رسمی به‌صورت غیررزروشده درج شده است.

برای کسانی که در ایران هستند، کار فصلی می‌تواند در برخی پرونده‌ها مسیر عملی‌تری باشد، به‌ویژه در کشاورزی و گردشگری. اما در این بخش نیز متقاضی نمی‌تواند شخصاً از خارج ایتالیا «سهمیه بخرد» یا مستقیماً درخواست nulla osta بدهد؛ درخواست باید توسط کارفرمای واقعی در ایتالیا یا نهاد مجاز از طریق سامانه وزارت کشور ارائه شود.

تاریخ‌های اصلی Click Day در سال ۲۰۲۷

دکرتو فلوسی سه‌ساله، روزهای اصلی ارسال نهایی درخواست را برای هر سال تعیین کرده است. برای سال ۲۰۲۷، تاریخ‌های اصلی به این ترتیب هستند: ۱۲ ژانویه برای کار فصلی کشاورزی، ۹ فوریه برای کار فصلی گردشگری، ۱۶ فوریه برای کار تابع غیر‌فصلی در بخش‌های مقرر، و ۱۸ فوریه برای بخش مراقبت خانوادگی.

ارسال درخواست در این روزها از ساعت ۹ صبح انجام می‌شود. با توجه به رقابت بالا، آماده‌سازی پرونده باید بسیار زودتر انجام شود. دوره دقیق پیش‌تکمیل فرم‌ها برای سال ۲۰۲۷ باید بر اساس دستورالعمل رسمی همان دوره کنترل شود و نباید فرض کرد که تاریخ‌های پیش‌تکمیل سال قبل بدون تغییر تکرار خواهند شد.

قبل از درخواست چه کاری باید انجام شود؟

در اغلب پرونده‌های کار تابع غیر‌فصلی، از جمله مراقبت خانوادگی، کارفرما باید ابتدا از مرکز اشتغال صالح در ایتالیا بررسی کند که آیا کارگر مناسبی از میان افراد حاضر در خاک ایتالیا برای آن شغل در دسترس است یا خیر. بر اساس مقررات فعلی، اگر مرکز اشتغال ظرف هشت روز تقویمی نیروی موجود معرفی نکند، این مرحله می‌تواند با نتیجه منفی تلقی شود و کارفرما امکان ادامه فرایند استخدام نیروی خارجی را خواهد داشت.

این مرحله برای کار فصلی به همان شکل اعمال نمی‌شود. تفاوت میان پرونده فصلی و غیر‌فصلی یکی از دلایلی است که انتخاب نوع درخواست باید قبل از تکمیل فرم با دقت انجام شود.

درخواست را چه کسی ارائه می‌کند؟

نکته‌ای که برای متقاضیان خارج از ایتالیا بسیار مهم است این است که پرونده دکرتو فلوسی با درخواست شخص کارگر شروع نمی‌شود. آغاز فرایند بر عهده کارفرمای مستقر در ایتالیاست که برای صدور nulla osta al lavoro اقدام می‌کند. تنها پس از صدور مجوز و انجام مراحل مربوط، کارگر می‌تواند برای ویزای ورود کاری اقدام کند.

بنابراین هر پیشنهادی که صرفاً در برابر پرداخت پول وعده «سهمیه تضمینی»، «ویزای تضمینی» یا «خرید دکرتو فلوسی» بدهد باید با احتیاط بسیار جدی بررسی شود. وجود کارفرمای واقعی، قرارداد واقعی و سازگاری پرونده با سهمیه و بخش شغلی مربوط، عناصر اساسی هستند.

نتیجه عملی برای شهروندان ایرانی

برای یک شهروند ایرانی، پاسخ درست این نیست که «ایران در دکرتو فلوسی نیست» و نه این است که «تمام ۱۶۵٬۸۵۰ سهمیه برای ایرانیان باز است». واقعیت حقوقی بین این دو قرار دارد. ایران در فهرست پایه کشورهای برخوردار از سهمیه رزروشده اصلی قرار ندارد، اما سهمیه‌های غیررزروشده، بخش مراقبت خانوادگی، بخشی از سهمیه‌های فصلی، برخی موارد کار مستقل و نیز مسیرهای خارج از سهمیه می‌توانند بسته به وضعیت فرد و کارفرما قابل بررسی باشند.

کسی که برای سال ۲۰۲۷ قصد اقدام دارد، بهتر است از ماه‌های قبل کارفرمای واقعی، نوع قرارداد، بخش اقتصادی و سهمیه مناسب را مشخص کند و منتظر روز Click Day برای شروع جمع‌آوری مدارک نماند. در نظام فعلی، کیفیت آماده‌سازی پرونده و انتخاب مسیر درست به‌اندازه سرعت ارسال اهمیت دارد.


Avv. Fabio Loscerbo
Avvocato Cassazionista
Iscritto nel Registro dei rappresentanti di interessi della Camera dei deputati – materia Immigrazione
Registro per la Trasparenza UE n. 280782895721-36 – Migrazione e Asilo
ORCID 0009-0004-7030-0428

Articolo redatto con l’ausilio di strumenti di AI, sotto la direzione, revisione e responsabilità editoriale dell’autore.

آیا با رسید درخواست اقامت می‌توان در ایتالیا کار کرد؟ حقوق کارگر در زمان انتظار برای صدور، تمدید یا تبدیل اقامت

آیا با رسید درخواست اقامت می‌توان در ایتالیا کار کرد؟ حقوق کارگر در زمان انتظار برای صدور، تمدید یا تبدیل اقامت

در ایتالیا پایان اعتبار کارت اقامت، در بسیاری از موارد به معنای پایان حق کار نیست. اگر درخواست صدور، تمدید یا تبدیل اجازه اقامت به‌طور صحیح ارائه شده و رسید رسمی آن صادر شده باشد، قانون اجازه می‌دهد شخص تا زمان تصمیم اداره پلیس همچنان به‌طور قانونی در ایتالیا بماند و کار کند. این موضوع در سال ۲۰۲۶ اهمیت بیشتری پیدا کرده است، زیرا قواعد جدید صراحتاً وضعیت افرادی را که در انتظار تبدیل نوع اقامت هستند نیز پوشش می‌دهد.

رسید درخواست اقامت چه ارزشی دارد؟

بر اساس ماده ۵، بند 9-bis قانون مهاجرت ایتالیا، شخص خارجی که درخواست صدور، تمدید یا تبدیل اجازه اقامت خود را ارائه کرده است، در مدت انتظار برای تصمیم نهایی می‌تواند به‌طور قانونی در قلمرو ایتالیا بماند و فعالیت کاری داشته باشد، مشروط بر اینکه اداره صالح رسیدی صادر کرده باشد که ارائه درخواست را تأیید کند.

این قاعده حتی زمانی اعمال می‌شود که اداره پلیس نتواند در مهلت‌های قانونی به پرونده رسیدگی کند. بنابراین طولانی شدن زمان بررسی پرونده، به‌خودی‌خود حق کار را از بین نمی‌برد.

این حق فقط برای تمدید اقامت نیست

در گذشته بسیاری از مشکلات عملی مربوط به افرادی بود که در حال تبدیل اجازه اقامت خود بودند؛ برای مثال تبدیل اقامت تحصیلی یا فصلی به اقامت کاری. اصلاحات جدید، به‌ویژه تغییرات واردشده در پایان سال ۲۰۲۵ و اجراشده در سال ۲۰۲۶، روشن کرده است که حق ادامه یا شروع کار می‌تواند در دوره انتظار برای صدور اولیه، تمدید و تبدیل اجازه اقامت نیز برقرار باشد.

در نتیجه، اگر شخصی درخواست تبدیل اقامت را به‌طور صحیح ثبت کرده و رسید معتبر در اختیار دارد، صرف این واقعیت که کارت اقامت جدید هنوز صادر نشده است، مانع مطلق اشتغال او نیست.

آیا کارفرما می‌تواند فقط به دلیل نزدیک بودن تاریخ انقضای اقامت از استخدام خودداری کند؟

یک رأی مهم دادگاه کار میلان در ژانویه ۲۰۲۶ تأکید کرده است که کارفرما نمی‌تواند به‌طور خودکار و صرفاً به دلیل اینکه مدت باقی‌مانده اعتبار اجازه اقامت از مدت قرارداد کاری کوتاه‌تر است، شخص خارجی را از استخدام کنار بگذارد.

دادگاه چنین رویه‌ای را در شرایط بررسی‌شده تبعیض‌آمیز دانست. نکته اصلی این است که کارفرما باید وضعیت اقامتی را کنترل کند، اما نمی‌تواند از متقاضی بخواهد ماه‌ها پیش از انقضای اقامت، مدرکی را ارائه کند که در آن زمان قانوناً امکان اخذ آن وجود ندارد.

اگر کارت اقامت منقضی شده ولی درخواست تمدید ثبت شده باشد چه می‌شود؟

اگر درخواست تمدید در چارچوب قانونی ارائه شده و شخص رسید رسمی در اختیار داشته باشد، اقامت او در مرحله انتظار قانونی محسوب می‌شود و می‌تواند به کار ادامه دهد. در چنین وضعیتی، رسید درخواست همراه با گذرنامه و کارت اقامت قبلی، مدرک عملی بسیار مهمی برای اثبات وضعیت قانونی فرد است.

کارفرما نیز می‌تواند رابطه کاری را ادامه دهد، مشروط بر اینکه سایر الزامات قانونی رعایت شده باشد. در صورت استخدام جدید، ثبت ارتباط استخدامی مانند UNILAV یا اعلام رابطه کاری به INPS در موارد لازم همچنان باید انجام شود.

آیا هر رسیدی کافی است؟

قانون شکل واحد و خاصی برای رسید تعیین نکرده است؛ معیار اصلی این است که سند صادرشده بتواند ارائه واقعی درخواست صدور، تمدید یا تبدیل اقامت را ثابت کند. بسته به نوع پرونده، این رسید ممکن است از اداره پست، Questura یا سامانه اداری مربوط صادر شده باشد.

با این حال، داشتن یک برگه غیررسمی یا صرفاً یک وقت ملاقات، همیشه معادل ارائه رسمی درخواست نیست. باید بررسی شود که آیا پرونده واقعاً ثبت شده و سند موجود، ثبت آن را تأیید می‌کند یا خیر.

اگر Questura درخواست را رد کند چه اتفاقی می‌افتد؟

حق کار در دوره انتظار تا زمانی ادامه دارد که مقام امنیت عمومی وجود مانع قانونی را اعلام نکرده باشد. اگر درخواست اقامت، تمدید یا تبدیل به‌طور رسمی رد شود، امکان ادامه کار بر مبنای رسید نیز از زمان ابلاغ تصمیم می‌تواند از بین برود.

در چنین شرایطی باید فوراً بررسی شود که آیا تصمیم قابل اعتراض است، آیا امکان درخواست تعلیق آثار آن وجود دارد و آیا شخص می‌تواند بر اساس مقررات دیگری وضعیت اقامتی خود را حفظ کند.

نکته عملی برای کارگران و کارفرمایان

کسی که در انتظار کارت جدید است، بهتر است همیشه نسخه‌ای از رسید، گذرنامه، کارت اقامت قبلی و مدارک مربوط به درخواست جدید را نگه دارد. اگر کارفرما به دلیل تأخیر اداری در صدور کارت، ادامه کار را رد کند، لازم است ابتدا مشخص شود که آیا این تصمیم واقعاً مبنای قانونی دارد یا صرفاً ناشی از برداشت اشتباه از مقررات مهاجرت است.

در سال ۲۰۲۶ جهت‌گیری قانون روشن‌تر شده است: تأخیر اداری نباید شخصی را که به‌موقع و به‌درستی درخواست خود را ارائه کرده است، به وضعیت غیرقانونی یا بیکاری اجباری سوق دهد. رسید درخواست اقامت در بسیاری از پرونده‌ها فقط یک سند موقت نیست، بلکه ابزار اثبات ادامه قانونی اقامت و حق کار تا زمان تصمیم نهایی است.


Avv. Fabio Loscerbo
وکیل در دیوان عالی ایتالیا (Avvocato Cassazionista)
عضو Registro dei rappresentanti di interessi della Camera dei deputati در حوزه Immigrazione
عضو Registro per la Trasparenza UE n. 280782895721-36 در حوزه Migrazione e Asilo
ORCID: 0009-0004-7030-0428

Articolo redatto con l’ausilio di strumenti di AI, sotto la direzione, revisione e responsabilità editoriale dell’autore.

تابعیت ایتالیا از طریق ازدواج در سال ۲۰۲۶: زمان‌بندی، مدرک زبان B1 و مدارک متقاضیان ایرانی

تابعیت ایتالیا از طریق ازدواج در سال ۲۰۲۶: زمان‌بندی، مدرک زبان B1 و مدارک متقاضیان ایرانی

ازدواج با یک شهروند ایتالیایی به‌خودی‌خود موجب دریافت فوری تابعیت نمی‌شود. در سال ۲۰۲۶ نیز برای درخواست تابعیت از طریق ازدواج باید شرایط زمانی، استمرار رابطه زناشویی، مدرک زبان و مدارک هویتی و کیفری به‌طور دقیق رعایت شود. برای متقاضیان ایرانی، آماده‌سازی صحیح اسناد صادرشده در ایران و توجه به ترجمه و تأییدهای لازم اهمیت ویژه‌ای دارد.

چه زمانی می‌توان درخواست داد؟

اگر همسر خارجی در ایتالیا اقامت قانونی داشته باشد، اصولاً می‌تواند پس از دو سال اقامت قانونی از تاریخ ازدواج با شهروند ایتالیایی درخواست تابعیت کند. اگر از این ازدواج یا از فرزندخواندگی مشترک، فرزندی وجود داشته باشد، این مدت به نصف کاهش می‌یابد و به یک سال می‌رسد.

اگر زوجین در خارج از ایتالیا زندگی کنند، مدت معمول سه سال از تاریخ ازدواج است و در صورت وجود فرزند مشترک یا فرزندخوانده، این مدت نیز به نصف کاهش می‌یابد. اگر همسر بعد از ازدواج تابعیت ایتالیا را کسب کرده باشد، محاسبه مدت از زمانی انجام می‌شود که تابعیت ایتالیایی او مؤثر شده است.

ازدواج باید تا پایان پرونده ادامه داشته باشد

یکی از نکات اساسی این است که رابطه زناشویی فقط در زمان ثبت درخواست کافی نیست. تا زمان صدور تصمیم نهایی، ازدواج یا اتحاد مدنی باید همچنان معتبر و برقرار باشد. طلاق، ابطال ازدواج، پایان آثار مدنی یا جدایی قانونی می‌تواند مانع پذیرش درخواست شود.

اگر ازدواج در ایران یا کشور دیگری انجام شده باشد، پیش از درخواست تابعیت باید در دفاتر وضعیت مدنی ایتالیا ثبت شده باشد. در عمل، بسیاری از مشکلات پرونده‌ها به این دلیل ایجاد می‌شود که متقاضی فرض می‌کند سند ازدواج خارجی به‌تنهایی کافی است، در حالی که ثبت آن در ایتالیا مرحله‌ای جداگانه و ضروری است.

مدرک زبان ایتالیایی B1

برای تابعیت از طریق ازدواج، متقاضی باید معمولاً توانایی زبان ایتالیایی حداقل در سطح B1 چارچوب مشترک اروپایی را اثبات کند. این شرط را می‌توان از طریق گواهی معتبر صادرشده از مؤسسات مورد تأیید، برخی مدارک تحصیلی ایتالیایی یا عناوین دیگری که قانون به رسمیت می‌شناسد اثبات کرد.

داشتن صرفِ کارت اقامت خانوادگی به‌عنوان همسر شهروند ایتالیایی یا اتحادیه اروپا، به‌تنهایی جایگزین مدرک زبان B1 نیست. در مقابل، دارنده مجوز اقامت بلندمدت اتحادیه اروپا در موارد پیش‌بینی‌شده می‌تواند از همان عنوان برای اثبات شرط زبانی استفاده کند. همچنین در وضعیت‌های خاص پزشکی یا ناتوانی جدی در یادگیری زبان، باید امکان استفاده از معافیت‌های مقرر به‌طور جداگانه بررسی شود.

مدارک اصلی پرونده

درخواست به‌صورت الکترونیکی از طریق سامانه تابعیت وزارت کشور ایتالیا ارائه می‌شود. از جمله مدارک اصلی معمولاً باید گواهی تولد کامل، گواهی عدم سوءپیشینه کشور مبدأ و در موارد لازم کشورهای دیگری که شخص در آن‌ها اقامت داشته یا تابعیت آن‌ها را دارد، مدرک اقامت، مدرک هویتی و مدرک اثبات زبان ارائه شود. هزینه قانونی درخواست ۲۵۰ یورو است و مالیات تمبر نیز مطابق مقررات پرداخت می‌شود.

گواهی عدم سوءپیشینه خارجی باید در زمان ارائه معتبر باشد و معمولاً نباید بیش از شش ماه از صدور آن گذشته باشد. به همین دلیل بهتر است ترتیب تهیه مدارک از ابتدا برنامه‌ریزی شود تا اسناد پیش از ارسال درخواست منقضی نشوند.

نکته مهم برای اسناد ایرانی

برای اسناد صادرشده در ایران، باید شیوه تأیید، ترجمه رسمی و ارائه سند مطابق دستورهای کنسولی ایتالیا رعایت شود. سفارت ایتالیا در تهران برای اسناد وضعیت مدنی ایرانی، تأییدهای مقامات ذی‌صلاح ایران و ترجمه رسمی به زبان ایتالیایی را پیش‌بینی کرده است. بنابراین توصیه می‌شود پیش از ترجمه یا تأیید نهایی، دقیقاً بررسی شود که برای همان نوع سند چه تشریفاتی لازم است؛ زیرا هزینه و زمان زیادی ممکن است صرف سندی شود که با شکل مورد قبول اداره ایتالیایی مطابقت ندارد.

مدت رسیدگی در سال ۲۰۲۶

مهلت قانونی رسیدگی به درخواست تابعیت، در حالت عادی ۲۴ ماه از زمان ارائه پرونده کامل است و در موارد مقرر می‌تواند تا حداکثر ۳۶ ماه تمدید شود. این مهلت به معنای آن نیست که هر پرونده دقیقاً در ۲۴ ماه پایان می‌یابد؛ درخواست مدرک تکمیلی، اشکال در اسناد خارجی، تغییر محل اقامت یا مسائل مربوط به بررسی‌های امنیتی می‌تواند بر روند پرونده اثر بگذارد.

پس از ارسال درخواست، شماره پرونده با شناسه K10/C اهمیت زیادی دارد. وضعیت پرونده و بسیاری از مکاتبات از طریق پرتال خدمات تابعیت و ابزارهای دیجیتال دولت قابل پیگیری است. تغییر محل اقامت، نشانی ایمیل یا سایر اطلاعات مهم باید سریعاً به اداره مسئول اعلام شود.

پس از صدور تصمیم مثبت

صدور فرمان پایان کار نیست. پس از ابلاغ تصمیم مثبت، متقاضی باید در مهلت قانونی برای ادای سوگند اقدام کند. تابعیت ایتالیا از روز بعد از ادای سوگند مؤثر می‌شود. بی‌توجهی به مرحله ابلاغ یا مهلت سوگند می‌تواند حتی پس از سال‌ها انتظار، مشکل جدی ایجاد کند.

اگر اداره بیش از حد تأخیر کند چه باید کرد؟

اگر مهلت قانونی سپری شده باشد یا پرونده بدون دلیل روشن متوقف بماند، وضعیت باید از نظر حقوقی بررسی شود. در چنین مواردی صرف ارسال چند پیام غیررسمی همیشه کافی نیست و ممکن است لازم باشد با درخواست رسمی دسترسی به پرونده، اخطار اداری یا اقدام قضایی مناسب، اداره را به اتخاذ تصمیم وادار کرد. انتخاب ابزار حقوقی به مرحله دقیق پرونده و علت تأخیر بستگی دارد.

برای متقاضیان ایرانی، مهم‌ترین اصل این است که پرونده تابعیت را فقط به‌عنوان یک فرم اینترنتی نبینند. اعتبار ازدواج در نظام ثبت احوال ایتالیا، مدت اقامت، کیفیت اسناد ایرانی، مدرک زبان و پیگیری دقیق مکاتبات اداری همگی می‌توانند در نتیجه نهایی پرونده تعیین‌کننده باشند.


وکیل فابیو لوسچربو (Avv. Fabio Loscerbo)
وکیل دارای حق دفاع در دیوان عالی ایتالیا (Avvocato Cassazionista)
ثبت‌شده در «Registro dei rappresentanti di interessi della Camera dei deputati» در حوزه مهاجرت
ثبت‌شده در «Registro per la Trasparenza UE» شماره 280782895721-36 در حوزه مهاجرت و پناهندگی
ORCID: 0009-0004-7030-0428

Articolo redatto con l’ausilio di strumenti di AI, sotto la direzione, revisione e responsabilità editoriale dell’autore.

مجوز واحد کار در ایتالیا در سال ۲۰۲۶: مهلت ۳۰ روزه صدور و قواعد جدید تمدید

از سال ۲۰۲۶ مقررات صدور و تمدید مجوزهای اقامت کاری در ایتالیا تغییر کرده است. مهم‌ترین نکته برای بسیاری از اتباع کشورهای خارج از اتحادیه اروپا این است که در مورد «مجوز واحد کار»، پس از تکمیل درخواست، مهلت قانونی صدور مجوز به ۳۰ روز کاهش یافته است. هم‌زمان، مقررات عمومی مربوط به تمدید و برخی دیگر از درخواست‌های اقامت نیز با مهلت ۹۰ روزه تنظیم شده‌اند.

این اصلاحات با فرمان تقنینی شماره ۸۳ مورخ ۱۶ آوریل ۲۰۲۶ برای اجرای دستورالعمل اتحادیه اروپا ۲۰۲۴/۱۲۳۳ وارد حقوق ایتالیا شده‌اند. طبق ماده ۴ این فرمان، مقررات جدید از ۲۲ مه ۲۰۲۶ قابل اعمال هستند.

مجوز واحد کار چیست؟

مجوز واحد کار، مجوز اقامتی است که به تبعه کشور ثالث اجازه می‌دهد هم در ایتالیا اقامت داشته باشد و هم به‌طور قانونی کار کند. این سازوکار برای ساده‌تر کردن رابطه میان اجازه اقامت و فعالیت کاری ایجاد شده است و در بسیاری از مواردِ ورود برای کار تابع، پس از طی مرحله مجوز کار و ورود قانونی به ایتالیا، مبنای صدور اجازه اقامت قرار می‌گیرد.

در کارت اقامت مربوط، عبارت «perm. unico lavoro» درج می‌شود. مقررات جدید همچنین پیش‌بینی کرده‌اند که اطلاعات بیشتری درباره شرایط کار، حقوق دارنده مجوز و تضمین‌های رویه‌ای در اسناد اقامت درج شود.

مهلت ۳۰ روزه برای صدور مجوز واحد کار

یکی از مهم‌ترین تغییرات سال ۲۰۲۶ این است که کوئستورا باید مجوز واحد کار را حداکثر ظرف ۳۰ روز از زمان تکمیل درخواست صادر کند. این مهلت خاص، کوتاه‌تر از مهلت عمومی است و با هدف کاهش فاصله زمانی میان ورود قانونی کارگر و دریافت سند اقامت وضع شده است.

نکته مهم این است که مبدأ محاسبه، «تکمیل درخواست» است. بنابراین اگر اداره برای تکمیل پرونده مدرک یا اقدام دیگری درخواست کند، باید بررسی شود که پرونده در چه تاریخی از نظر اداری کامل تلقی شده است. در اختلاف‌های مربوط به تأخیر، همین تاریخ می‌تواند اهمیت عملی زیادی داشته باشد.

برای تمدید و سایر درخواست‌ها، مهلت ۹۰ روزه

قانون اصلاح‌شده مقرر می‌کند که در حالت عمومی، اجازه اقامت باید ظرف ۹۰ روز از تاریخ ارائه درخواست صادر، تمدید یا تبدیل شود؛ مشروط بر اینکه شرایط قانونی لازم وجود داشته باشد. این قاعده با مهلت خاص ۳۰ روزه برای مجوز واحد کار متفاوت است.

همچنین متن جدید ماده ۵ قانون مهاجرت مقرر می‌کند که درخواست تمدید اصولاً دست‌کم ۹۰ روز پیش از تاریخ انقضای مجوز مطرح شود. از نظر عملی، بهتر است دارنده مجوز اقامت منتظر روزهای آخر اعتبار سند نماند و مدارک لازم برای تمدید را از چند ماه قبل آماده کند.

با این حال، هر پرونده باید جداگانه بررسی شود. تأخیر در ارائه درخواست تمدید همیشه به معنای رد خودکار نیست و ممکن است عوامل مختلفی مانند ادامه رابطه کاری، درآمد، وضعیت خانوادگی، سابقه اقامت و امکان رفع نقص اداری در ارزیابی مؤثر باشند.

کارفرما موظف است کارگر خارجی را در جریان قرار دهد

اصلاحات ۲۰۲۶ یک تضمین مهم دیگر نیز اضافه کرده‌اند: کارفرما باید تبعه خارجی را فوراً از هرگونه ارتباط یا ابلاغی که درباره روند «مجوز کار» دریافت می‌کند، مطلع کند. این موضوع اهمیت زیادی دارد، زیرا در بسیاری از پرونده‌ها ارتباطات اداری ابتدا از طریق کارفرما یا سامانه‌های مربوط به او انجام می‌شود.

در نتیجه، کارگر خارجی نباید صرفاً منتظر تماس کنسولگری، کوئستورا یا اداره مهاجرت بماند. لازم است ارتباط منظم با کارفرما حفظ شود و هر پیام یا درخواست تکمیل مدرک که از سوی اداره دریافت می‌شود، فوراً بررسی گردد.

این مقررات شامل همه انواع اقامت نیست

اصطلاح «مجوز واحد کار» نباید با هر نوع اجازه اقامتی که امکان کار کردن می‌دهد اشتباه شود. قانون برای گروه‌های متعددی استثنا قائل شده است. برای نمونه، مجوزهای مربوط به کار مستقل، سرمایه‌گذاران، برخی کارکنان منتقل‌شده درون شرکتی، حمایت موقت، تحصیل و آموزش، حمایت ویژه، برخی مجوزهای پزشکی، اقامت انتخابی و چند عنوان دیگر در رژیم خاص مجوز واحد کار قرار نمی‌گیرند.

بنابراین صرف اینکه یک اجازه اقامت اجازه کار نیز می‌دهد، به این معنا نیست که مهلت ویژه ۳۰ روزه صدور مجوز واحد کار حتماً در مورد آن قابل استناد است. ابتدا باید نوع دقیق عنوان اقامت و مبنای قانونی آن مشخص شود.

اگر کوئستورا مهلت قانونی را رعایت نکند چه باید کرد؟

تعیین مهلت ۳۰ یا ۹۰ روزه به این معنا نیست که در عمل هر پرونده دقیقاً در همان بازه پایان می‌یابد. در صورت تأخیر، اولین اقدام باید بررسی دقیق وضعیت پرونده باشد: آیا درخواست کامل شده است؟ آیا نقص مدرک اعلام شده؟ آیا پرونده نزد کوئستورا، اداره مهاجرت یا نهاد دیگری متوقف است؟

پس از مشخص شدن وضعیت، می‌توان حسب مورد اخطار رسمی برای تسریع رسیدگی، درخواست دسترسی به اسناد پرونده یا سایر ابزارهای اداری و قضایی را ارزیابی کرد. در پرونده‌هایی که تأخیر طولانی و بدون دلیل موجه باشد، امکان طرح اقدام قضایی علیه سکوت یا بی‌عملی اداره نیز ممکن است مطرح شود.

اهمیت عملی برای اتباع فارسی‌زبان

برای شهروندان ایرانی و سایر فارسی‌زبانانی که قصد دارند از مسیر کار وارد ایتالیا شوند، این اصلاحات دو نتیجه مهم دارد. نخست، پس از ورود و تکمیل درخواست مجوز واحد کار، قانون برای کوئستورا یک مهلت روشن و کوتاه‌تر تعیین کرده است. دوم، کارفرما دیگر نمی‌تواند ارتباطات مربوط به روند مجوز کار را نزد خود نگه دارد و باید کارگر را به‌موقع مطلع کند.

در عمل، موفقیت پرونده همچنان به صحت مرحله اولیه ورود، اعتبار قرارداد یا پیشنهاد کاری، مدارک ارائه‌شده، رعایت الزامات اقامتی و پیگیری منظم پرونده بستگی دارد. مقررات جدید می‌توانند روند را شفاف‌تر کنند، اما جای بررسی دقیق وضعیت فردی و کنترل مستندات را نمی‌گیرند.

در پرونده‌های کاری، بهتر است از همان ابتدا تاریخ‌های کلیدی ــ درخواست مجوز کار، صدور ویزا، ورود به ایتالیا، تکمیل درخواست اقامت و هرگونه ابلاغ بعدی ــ به‌طور دقیق نگهداری شوند. این تاریخ‌ها در صورت بروز تأخیر یا اختلاف با اداره می‌توانند تعیین‌کننده باشند.


Avv. Fabio Loscerbo
Avvocato Cassazionista
Iscritto nel Registro dei rappresentanti di interessi della Camera dei deputati in materia di Immigrazione
Registro per la Trasparenza UE n. 280782895721-36 – Migrazione e Asilo
ORCID 0009-0004-7030-0428

Articolo redatto con l’ausilio di strumenti di AI, sotto la direzione, revisione e responsabilità editoriale dell’autore.

۱۴۰۵ شهریور ۳۱, سه‌شنبه

از دست دادن شغل در ایتالیا در سال ۲۰۲۶: چگونه اقامت قانونی را حفظ کنیم و برای کار جدید اقدام کنیم؟

از دست دادن شغل در ایتالیا لزوماً به معنی از دست دادن حق اقامت نیست. قانون ایتالیا برای بسیاری از دارندگان اقامت کاری، سازوکاری پیش‌بینی کرده است که به آنان اجازه می‌دهد پس از پایان رابطه کاری، برای مدتی در کشور بمانند، در مرکز اشتغال ثبت‌نام کنند و به دنبال کار جدید بگردند. در سال ۲۰۲۶ نیز این حمایت اهمیت بیشتری پیدا کرده است، زیرا برخی حقوق خانوادگی و اجتماعی دارندگان اقامت «انتظار برای اشتغال» نیز به‌صورت روشن‌تری به رسمیت شناخته شده است.

از دست دادن کار، اقامت را خودکار باطل نمی‌کند

مطابق ماده ۲۲، بند ۱۱ قانون مهاجرت ایتالیا، از دست دادن شغل به‌خودی‌خود دلیل لغو اقامت کاری نیست. این قاعده فقط درباره اخراج از سوی کارفرما نیست؛ حتی اگر رابطه کاری با استعفا پایان یافته باشد، اصل امکان حفظ وضعیت اقامتی و ثبت‌نام برای جست‌وجوی کار همچنان وجود دارد.

بنابراین، کسی که دارای مجوز اقامت معتبر برای کار وابسته است و شغل خود را از دست می‌دهد، تا پایان اعتبار همان مجوز همچنان به‌طور قانونی در ایتالیا اقامت دارد. مسئله اصلی زمانی مطرح می‌شود که تاریخ انقضای کارت اقامت نزدیک شود و هنوز شغل جدیدی پیدا نشده باشد.

مجوز «انتظار برای اشتغال» چیست؟

در چنین وضعیتی می‌توان برای permesso di soggiorno per attesa occupazione، یعنی مجوز اقامت برای انتظار و جست‌وجوی کار، اقدام کرد. این عنوان اقامتی برای جلوگیری از آن طراحی شده است که یک شهروند خارجی صرفاً به دلیل از دست دادن شغل، ناگهان وارد وضعیت اقامت غیرقانونی شود.

دارنده اقامت کاری که بیکار شده است می‌تواند در مرکز اشتغال (Centro per l’Impiego) ثبت‌نام کند و اعلام آمادگی فوری برای کار، یعنی DID – Dichiarazione di Immediata Disponibilità، را ارائه دهد. در بسیاری از موارد، درخواست NASpI نیز از نظر نظام اشتغال به منزله اعلام آمادگی برای کار محسوب می‌شود، هرچند انجام مراحل لازم نزد مرکز اشتغال و امضای برنامه خدمات شخصی همچنان ممکن است ضروری باشد.

مدت حمایت: معمولاً حداقل یک سال

یکی از نکات مهم این است که این حمایت، برای کارگران غیر فصلی، اصولاً فقط چند ماه نیست. قانون مقرر می‌کند که شخص می‌تواند برای مدت باقی‌مانده اعتبار اقامت خود و در هر حال برای مدتی که کمتر از یک سال نباشد، در فهرست جویندگان کار باقی بماند. اگر فرد از یک حمایت درآمدی مرتبط با بیکاری برای مدت طولانی‌تری برخوردار باشد، این دوره می‌تواند با مدت همان حمایت هماهنگ شود.

این قاعده برای اقامت‌های کاری فصلی به همان شکل قابل اعمال نیست و وضعیت کارگران فصلی باید جداگانه بررسی شود.

آیا پس از یک سال همه چیز تمام می‌شود؟

خیر. در عمل، پایان یک سال لزوماً به معنی الزام خودکار به ترک ایتالیا نیست. مقررات و دستورالعمل‌های اداری امکان ارزیابی تمدید بیشتر را نیز پذیرفته‌اند، به‌ویژه زمانی که شخص درآمد یا حمایت اقتصادی کافی در خانواده داشته باشد یا وضعیت او از نظر مدت حضور، پیوندهای خانوادگی، ادغام اجتماعی و سایر عناصر مثبت قابل دفاع باشد.

البته این مرحله خودکار نیست. Questura می‌تواند وضعیت فرد را موردی بررسی کند و وجود یا نبود منابع اقتصادی، وضعیت خانوادگی، مدت اقامت در ایتالیا و همچنین سوابق کیفری را در ارزیابی خود لحاظ کند. به همین دلیل، وقتی بیکاری طولانی می‌شود، آماده‌سازی دقیق مدارک اهمیت زیادی دارد.

اگر شغل جدید پیدا شود چه می‌شود؟

هدف اصلی اقامت انتظار برای اشتغال این است که شخص فرصت واقعی برای ورود دوباره به بازار کار داشته باشد. اگر در این مدت قرارداد کاری جدیدی به دست آید، می‌توان وضعیت اقامت را دوباره به اقامت کاری تبدیل کرد یا در قالب عنوان کاری مناسب ادامه داد. در این مرحله وجود قرارداد واقعی، ثبت قانونی رابطه کاری و انجام ارتباطات اجباری کارفرما اهمیت اساسی دارد.

از نظر عملی، بهتر است تمام مدارک مربوط به پایان کار قبلی، ثبت‌نام در مرکز اشتغال، سوابق تأمین اجتماعی، درخواست‌های کاری، قرارداد جدید و فیش‌های حقوقی احتمالی نگهداری شوند. در پرونده‌های اقامتی، پیوستگی مستندات اغلب همان‌قدر مهم است که وجود خودِ حق قانونی.

NASpI و تفاوت آن با اقامت انتظار برای اشتغال

این دو موضوع را نباید با هم اشتباه گرفت. مجوز اقامت برای انتظار اشتغال یک موضوع مهاجرتی است؛ NASpI یک حمایت بیمه‌ای برای بیکاری است. ممکن است فرد حق اقامت برای جست‌وجوی کار داشته باشد ولی به دلیل نوع پایان رابطه کاری یا نداشتن سابقه بیمه کافی، مستحق NASpI نباشد.

برای NASpI معمولاً باید بیکاری غیرارادی باشد و حداقل شرایط بیمه‌ای مقرر وجود داشته باشد. درخواست نیز باید در مهلت قانونی، معمولاً ظرف ۶۸ روز از پایان رابطه کاری، ثبت شود. بنابراین کسی که شغل خود را از دست داده است باید هم‌زمان دو پرونده را مدیریت کند: وضعیت اقامت و وضعیت تأمین اجتماعی.

خبر مهم سال ۲۰۲۶: حق Assegno Unico و Bonus Nido

در ۲۲ ژانویه ۲۰۲۶، INPS اعلام کرد که دارندگان اقامت «انتظار برای اشتغال» می‌توانند، در صورت داشتن سایر شرایط قانونی، از Assegno Unico e Universale برای فرزندان و همچنین Bonus Asilo Nido استفاده کنند.

این تغییر پس از آرای قضایی در شهرهای ترنتو، تورینو و مونتزا صورت گرفت؛ دادگاه‌ها محروم کردن دارندگان این نوع اقامت از این مزایا را تبعیض‌آمیز دانسته بودند. INPS نیز اعلام کرده است که درخواست‌های جدید باید در صورت وجود شرایط پذیرفته شوند و پرونده‌های ردشده قبلی می‌توانند برای بازبینی مطرح شوند.

با این حال، لازم است یک نکته مهم فراموش نشود: INPS این پرداخت‌ها را فعلاً با شرط امکان مطالبه مجدد در آینده انجام می‌دهد، زیرا بخشی از اختلافات قضایی هنوز در دیوان عالی ایتالیا در جریان است و ممکن است تحولات قانونی بعدی نیز رخ دهد.

در عمل چه کارهایی باید فوراً انجام داد؟

پس از پایان رابطه کاری، بهتر است بدون تأخیر مدارک پایان کار را دریافت و بررسی کنید، وضعیت خود را نزد مرکز اشتغال ثبت کنید و در صورت وجود شرایط، درخواست NASpI را در مهلت مقرر ارائه دهید. اگر اقامت کاری در حال انقضاست و هنوز شغل جدیدی وجود ندارد، درخواست اقامت انتظار برای اشتغال باید از مسیر مقرر، معمولاً با کیت پستی و سپس حضور در Questura، آغاز شود.

اگر خانواده در ایتالیا زندگی می‌کند، درآمد همسر یا سایر منابع قانونی خانوادگی، وضعیت فرزندان، مدت اقامت و سابقه کار نیز باید مستند شوند. این عناصر می‌توانند در تمدیدهای بعدی و ارزیابی کلی وضعیت اقامتی اهمیت پیدا کنند.

نتیجه

در نظام مهاجرتی ایتالیا، بیکاری و اقامت دو مفهوم مرتبط اما یکسان نیستند. پایان یک قرارداد کاری به معنی پایان فوری حق حضور در کشور نیست. قانون برای کارگر خارجی یک دوره واقعی برای جست‌وجوی شغل جدید پیش‌بینی کرده و در سال ۲۰۲۶ نیز دامنه برخی حقوق خانوادگی این گروه روشن‌تر شده است.

با این حال، استفاده از این حمایت نیازمند اقدام به‌موقع، ثبت صحیح در مرکز اشتغال، رعایت مهلت‌ها و نگهداری دقیق مدارک است. در پرونده‌هایی که بیکاری طولانی شده، اقامت در آستانه انقضاست یا Questura نسبت به تمدید تردید دارد، ارزیابی حقوقی پرونده پیش از بروز وضعیت بی‌اقامتی می‌تواند تعیین‌کننده باشد.


Avv. Fabio Loscerbo
Avvocato Cassazionista
Iscritto nel Registro dei rappresentanti di interessi della Camera dei deputati – materia: Immigrazione
Registro per la Trasparenza UE n. 280782895721-36 – Migrazione e Asilo
ORCID 0009-0004-7030-0428

Articolo redatto con l’ausilio di strumenti di AI, sotto la direzione, revisione e responsabilità editoriale dell’autore.

اقامت بلندمدت اتحادیه اروپا در ایتالیا در سال ۲۰۲۶: پنج سال اقامت، درآمد و زبان A2

برای بسیاری از شهروندان غیراروپایی که سال‌ها در ایتالیا زندگی کرده‌اند، «اجازه اقامت بلندمدت اتحادیه اروپا» یکی از مهم‌ترین مراحل تثبیت وضعیت حقوقی است. این عنوان اقامتی با یک اجازه اقامت موقت تفاوت اساسی دارد: وضعیت اقامتیِ بلندمدت اصولاً دائمی است، هرچند کارت الکترونیکی آن برای بزرگسالان ده سال و برای افراد زیر هجده سال پنج سال اعتبار سندی دارد و سپس باید به‌روزرسانی شود.

چه کسی می‌تواند درخواست کند؟

قاعده عمومی این است که متقاضی باید دست‌کم پنج سال به‌طور قانونی و پیوسته در ایتالیا اقامت داشته باشد و در زمان درخواست دارای اجازه اقامت معتبر باشد. صرف گذشت پنج سال تقویمی کافی نیست: نوع اقامت، تداوم حضور در ایتالیا و دوره‌های احتمالی غیبت از کشور باید بررسی شود.

بر اساس ماده ۹ قانون واحد مهاجرت ایتالیا، غیبت از ایتالیا اصولاً مانع محاسبه دوره پنج‌ساله نمی‌شود اگر هر غیبت کمتر از شش ماه متوالی باشد و مجموع غیبت‌ها در پنج سال از ده ماه بیشتر نشود. در موارد استثنایی، مانند دلایل جدی و مستند پزشکی یا دیگر دلایل مهم اثبات‌شده، قانون امکان ارزیابی متفاوت را پیش‌بینی می‌کند.

حداقل درآمد در سال ۲۰۲۶

یکی از شروط اصلی، داشتن درآمد کافی است. برای متقاضیِ تنها، حداقل درآمد باید کمتر از مبلغ سالانه «کمک اجتماعی» نباشد. مبلغ کمک اجتماعی در سال ۲۰۲۶ برابر با ۵۴۶٫۲۴ یورو در ماه برای ۱۳ ماه است؛ بنابراین رقم سالانه مرجع ۷٬۱۰۱٫۱۲ یورو است.

اگر درخواست به اعضای خانواده نیز مربوط باشد، میزان درآمد لازم بر اساس تعداد اعضای خانواده افزایش می‌یابد و باید با معیارهای قانونی مربوط به الحاق خانواده تطبیق داده شود. در عمل، ارزیابی صرفاً به وجود یک قرارداد کار محدود نیست و اسناد مالیاتی، گواهی‌های درآمد، فیش‌های حقوقی و وضعیت واقعی و مستمر درآمد اهمیت دارند.

آزمون زبان ایتالیایی در سطح A2

در حالت عادی، متقاضی باید دانش زبان ایتالیایی در سطح حداقل A2 را اثبات کند. این شرط می‌تواند از طریق قبولی در آزمون سازمان‌یافته توسط Prefettura یا با ارائه یکی از مدارک و گواهی‌های معتبر قانونی انجام شود.

افرادی که در ایتالیا مدرک تحصیلی مشخصی گرفته‌اند، برخی دانشجویان و پژوهشگران، دارندگان گواهی معتبر زبان و برخی گروه‌های حرفه‌ای ممکن است از شرکت در آزمون معاف باشند. همچنین افراد زیر ۱۴ سال و اشخاصی که به علت سن، بیماری یا معلولیت دارای محدودیت جدی در توانایی یادگیری زبان هستند و این وضعیت توسط ساختار درمانی عمومی تأیید شده است، می‌توانند از آزمون معاف شوند.

برای کسانی که باید در آزمون شرکت کنند، درخواست آزمون به‌صورت الکترونیکی به Prefettura محل اقامت ارسال می‌شود. در صورت عدم قبولی یا غیبت بدون عذر موجه، برای درخواست مجدد آزمون معمولاً باید ۹۰ روز صبر کرد.

وضعیت خاص دارندگان حمایت بین‌المللی

دارندگان حمایت بین‌المللی نیز می‌توانند اجازه اقامت بلندمدت اتحادیه اروپا را درخواست کنند. برای این گروه، دوره پنج‌ساله از تاریخ ارائه درخواست حمایت بین‌المللی که در نهایت منجر به شناسایی حمایت شده است محاسبه می‌شود. افزون بر این، دارندگان حمایت بین‌المللی از شرط آزمون زبان ایتالیایی معاف هستند و درباره شرط مسکن نیز قواعد مساعدتری وجود دارد.

این تفاوت‌ها مهم است، زیرا در پرونده‌های پناهندگی یا حمایت تکمیلی به معنای عام، نوع دقیق عنوان اقامت و مبنای قانونی آن باید قبل از ارائه درخواست بررسی شود. نباید فرض کرد که هر اجازه اقامتی با ماهیت حمایتی به‌طور خودکار همان آثار حمایت بین‌المللی را دارد.

آیا این اقامت واقعاً «دائمی» است؟

بله، وضعیت حقوقیِ اقامت بلندمدت اصولاً بدون مدت است. با این حال، کارت فیزیکی جدید برای بزرگسالان ده سال و برای افراد زیر هجده سال پنج سال اعتبار دارد. پایان اعتبار کارت به معنای از بین رفتن خودکار وضعیت اقامت بلندمدت نیست؛ دارنده باید برای به‌روزرسانی سند اقدام کند و کارت جدید با عکس‌های تازه صادر می‌شود.

این نکته در عمل اهمیت زیادی دارد، زیرا گاهی بین «مدت وضعیت اقامتی» و «مدت اعتبار سند الکترونیکی» اشتباه می‌شود. کسی که وضعیت بلندمدت را به‌درستی کسب کرده است، صرفاً به دلیل پایان تاریخ درج‌شده روی کارت، دوباره از صفر وارد یک روند جدید پنج‌ساله نمی‌شود.

چه زمانی ممکن است وضعیت از دست برود؟

دائمی بودن به معنای غیرقابل‌لغو بودن نیست. قانون موارد مشخصی برای لغو پیش‌بینی کرده است؛ از جمله تحصیل متقلبانه وضعیت، برخی دلایل جدی مربوط به نظم عمومی یا امنیت، دریافت وضعیت بلندمدت از یک کشور دیگر اتحادیه اروپا و نیز غیبت‌های طولانی.

به‌طور خاص، غیبت از قلمرو اتحادیه اروپا برای ۱۲ ماه متوالی می‌تواند موجب لغو شود. همچنین غیبت از ایتالیا برای بیش از شش سال، در شرایط مقرر قانونی، از موارد مهمی است که باید مورد توجه قرار گیرد. بنابراین کسی که این وضعیت را به دست آورده اما قصد دارد برای مدت طولانی خارج از اتحادیه اروپا زندگی کند، باید پیش از خروج آثار حقوقی آن را بررسی کند.

مزیت عملی این عنوان اقامتی چیست؟

این اجازه اقامت نسبت به بسیاری از عناوین موقت، ثبات بیشتری ایجاد می‌کند. دارنده آن در ایتالیا از دسترسی گسترده‌تری به بازار کار، فعالیت خوداشتغالی، خدمات و برخی حقوق اجتماعی برخوردار می‌شود، البته همیشه با رعایت شرایط خاص هر مزیت.

همچنین وضعیت بلندمدت اتحادیه اروپا می‌تواند در جابه‌جایی به برخی کشورهای دیگر عضو اتحادیه نقش مهمی داشته باشد. اما این وضعیت به معنای حق خودکار زندگی و کار در هر کشور اتحادیه اروپا بدون تشریفات نیست. کشور دوم می‌تواند بر اساس حقوق اتحادیه و قوانین ملی خود، درخواست اجازه اقامت، اثبات کار یا منابع مالی و سایر شرایط را مطالبه کند.

نکات عملی پیش از ارائه درخواست

قبل از ارسال پرونده، بهتر است چهار موضوع با دقت کنترل شود: تاریخ واقعی شروع اقامت قانونی، دوره‌های خروج از ایتالیا، میزان و استمرار درآمد و وضعیت شرط زبان. اشتباه در یکی از این عناصر می‌تواند باعث تأخیر، درخواست مدارک تکمیلی یا رد درخواست شود.

همچنین باید توجه داشت که داشتن پنج سال سابقه اقامت به‌تنهایی حق قطعی به دریافت این عنوان ایجاد نمی‌کند. Questura علاوه بر شرایط زمانی و مالی، شرایط قانونی دیگر از جمله مسائل مربوط به نظم عمومی و امنیت را نیز بررسی می‌کند و در تصمیم خود باید وضعیت خانوادگی، اجتماعی و کاری فرد را در چهارچوب مقرر قانون در نظر بگیرد.

نتیجه عملی: برای کسی که زندگی خود را در ایتالیا تثبیت کرده است، اجازه اقامت بلندمدت اتحادیه اروپا می‌تواند گذار از یک وضعیت موقت و وابسته به تمدیدهای مکرر به یک موقعیت حقوقی بسیار باثبات‌تر باشد. اما بهترین زمان برای ارائه درخواست زمانی است که پنج سال اقامت قانونی، درآمد کافی، وضعیت غیبت‌ها و شرط زبان از قبل مستند و بدون ابهام باشند.


Avv. Fabio Loscerbo
Avvocato Cassazionista
Iscritto nel Registro dei rappresentanti di interessi della Camera dei deputati – materia: Immigrazione
Registro per la Trasparenza UE n. 280782895721-36 – materia: Migrazione e Asilo
ORCID 0009-0004-7030-0428

Articolo redatto con l’ausilio di strumenti di AI, sotto la direzione, revisione e responsabilità editoriale dell’autore.

پیوستن اعضای خانواده در ایتالیا در سال ۲۰۲۶: شرط دو سال اقامت، درآمد و مهلت ۱۵۰ روزه برای مجوز اولیه

در سال ۲۰۲۶، مقررات پیوستن اعضای خانواده در ایتالیا نسبت به گذشته سخت‌گیرانه‌تر و در عین حال از نظر مهلت‌های اداری روشن‌تر شده است. مهم‌ترین نکات عملی برای بسیاری از اتباع کشورهای خارج از اتحادیه اروپا عبارت‌اند از شرط دو سال اقامت قانونی و پیوسته در ایتالیا در برخی موارد، اثبات درآمد و مسکن مناسب، و مهلت ۱۵۰ روزه برای صدور مجوز اولیه پیوستن خانواده.

چه کسانی می‌توانند برای پیوستن خانواده اقدام کنند؟

بر اساس ماده ۲۹ قانون مهاجرت ایتالیا، دارنده اقامت معتبر می‌تواند، در صورت وجود شرایط قانونی، برای همسر، فرزندان صغیر مجرد، برخی فرزندان بزرگسال کاملاً وابسته به دلیل وضعیت شدید سلامتی و نیز والدین وابسته در شرایط مشخص درخواست پیوستن خانواده کند.

برای هر دسته از اعضای خانواده، شرایط خاصی وجود دارد و اثبات رابطه خانوادگی باید با اسناد معتبر انجام شود. اسناد صادرشده در خارج از ایتالیا معمولاً باید مطابق مقررات کنسولی ترجمه و قانونی یا تأیید شوند.

شرط جدید دو سال اقامت قانونی

در مقررات فعلی، متقاضی پیوستن خانواده، به‌طور کلی، باید هنگام ارائه درخواست حداقل دو سال اقامت قانونی و بدون وقفه در ایتالیا داشته باشد. در عمل، ادارات مهاجرت این شرط را با توجه به وضعیت اقامت و ثبت رسمی محل سکونت بررسی می‌کنند.

این شرط برای همه پرونده‌ها به یک شکل اعمال نمی‌شود. برای پیوستن فرزند صغیر این محدودیت اعمال نمی‌شود. همچنین دارندگان وضعیت پناهندگی یا حمایت فرعی از این شرط مستثنا هستند. برای برخی گروه‌های مشمول مقررات خاص اتحادیه اروپا، مانند دارندگان کارت آبی اتحادیه اروپا و برخی کارکنان منتقل‌شده درون‌شرکتی، نیز باید مقررات ویژه مربوط به همان عنوان اقامت بررسی شود.

درآمد لازم در سال ۲۰۲۶

یکی از مهم‌ترین شرایط، داشتن درآمد سالانه قانونی و کافی است. مبنای محاسبه در سال ۲۰۲۶ مبلغ سالانه کمک‌هزینه اجتماعی ایتالیا، یعنی ۷٬۱۰۱٫۱۲ یورو است. برای پیوستن یک عضو خانواده، حداقل درآمد معمولاً ۱۰٬۶۵۱٫۶۸ یورو در سال است؛ برای دو عضو خانواده ۱۴٬۲۰۲٫۲۴ یورو و برای سه عضو خانواده ۱۷٬۷۵۲٫۸۰ یورو.

در محاسبه درآمد، در شرایط مقرر قانونی، درآمد اعضای خانواده‌ای که با متقاضی زندگی می‌کنند نیز می‌تواند در نظر گرفته شود. برای دو یا چند فرزند زیر چهارده سال قواعد خاصی وجود دارد. دارندگان وضعیت پناهندگی و حمایت فرعی برای پیوستن خانواده از اثبات شرط درآمد معاف هستند.

مسکن مناسب نیز باید اثبات شود

متقاضی معمولاً باید نشان دهد که مسکن او از نظر بهداشتی و ظرفیت سکونت مناسب است و گواهی مربوط به صلاحیت مسکن از مرجع محلی دریافت شده است. نوع سند مورد نیاز ممکن است با توجه به وضعیت مالکیت یا اجاره متفاوت باشد و اداره مهاجرت می‌تواند اصل مدارک را در زمان رسیدگی مطالبه کند.

در مورد والدین بالای شصت‌وپنج سال، علاوه بر سایر شرایط، موضوع پوشش درمانی یا امکان ثبت در نظام سلامت ملی نیز اهمیت ویژه دارد.

روند درخواست چگونه است؟

درخواست مجوز اولیه پیوستن خانواده به‌صورت الکترونیکی از طریق سامانه وزارت کشور ایتالیا ارائه می‌شود. اداره واحد مهاجرت در Prefettura مدارک اقامت، درآمد، مسکن و موانع احتمالی امنیتی را بررسی می‌کند. در صورت صدور مجوز، مرحله دوم در سفارت یا کنسولگری ایتالیا انجام می‌شود و آن مرجع رابطه خانوادگی و سایر شرایط لازم برای صدور ویزا را بررسی می‌کند.

مهلت صدور مجوز به ۱۵۰ روز افزایش یافته است

بر اساس اصلاحات قانونی که از سال ۲۰۲۵ وارد نظام حقوقی شده و در سال ۲۰۲۶ اجرا می‌شود، مهلت قانونی صدور مجوز اولیه پیوستن خانواده از ۹۰ روز به ۱۵۰ روز افزایش یافته است. این تغییر به این معنا نیست که اداره می‌تواند بدون محدودیت زمانی پرونده را معلق نگه دارد؛ بلکه پس از سپری شدن مهلت قانونی، در صورت نبود پاسخ، بررسی اقدامات رسمی برای پیگیری پرونده اهمیت پیدا می‌کند.

در چنین وضعیتی، بسته به مرحله پرونده، می‌توان درخواست کتبی برای اطلاع از وضعیت رسیدگی، درخواست دسترسی به پرونده اداری و در صورت استمرار تأخیر، ارزیابی راه‌های قانونی مناسب برای حمایت از حق وحدت خانواده را در نظر گرفت.

نکته عملی مهم

در پرونده‌های پیوستن خانواده، بسیاری از تأخیرها نه از نبود حق، بلکه از نقص مدارک، ناسازگاری اطلاعات، گواهی نامعتبر مسکن، اثبات ناکافی درآمد یا مشکلات مربوط به اسناد خانوادگی خارجی ناشی می‌شود. بنابراین بهتر است پیش از ثبت درخواست، وضعیت اقامت متقاضی، مدت اقامت قانونی، درآمد قابل اثبات، ترکیب خانواده و مدارک صادرشده در کشور مبدأ به‌صورت کامل بررسی شود.

اصلاحات اخیر نشان می‌دهد که روند پیوستن خانواده در ایتالیا به سمت کنترل دقیق‌تر شرایط قانونی حرکت کرده است. برای متقاضیان، مهم‌ترین مسئله این است که پرونده از ابتدا بر پایه اسناد کامل و منطبق با شرایط به‌روز سال ۲۰۲۶ تنظیم شود.


Avv. Fabio Loscerbo
Avvocato Cassazionista
Iscritto nel Registro dei rappresentanti di interessi della Camera dei deputati in materia di Immigrazione
Registro per la Trasparenza UE n. 280782895721-36 in materia di Migrazione e Asilo
ORCID 0009-0004-7030-0428

Articolo redatto con l’ausilio di strumenti di AI, sotto la direzione, revisione e responsabilità editoriale dell’autore.

رد شدن اجازه اقامت به دلیل ثبت در SIS: آیا رد درخواست همیشه خودکار است؟

اگر در تصمیم رد اجازه اقامت عبارت «ثبت در SIS» دیده شود، این امر لزوماً به این معنا نیست که دیگر هیچ امکان حقوقی برای دفاع وجود ندارد. در س...