۱۴۰۵ شهریور ۲۹, یکشنبه

مجوز واحد کار در ایتالیا در سال ۲۰۲۶: مهلت‌های جدید برای صدور و تمدید اقامت کاری

از ۴ ژوئن ۲۰۲۶ قواعد جدید «مجوز واحد کار» در ایتالیا اجرا می‌شود؛ اصلاحاتی که برای بسیاری از اتباع کشورهای خارج از اتحادیه اروپا، از جمله ایرانیانی که با اقامت کاری در ایتالیا زندگی می‌کنند یا قصد ورود برای کار دارند، مهلت‌های روشن‌تر و حقوق اطلاعاتی بیشتری ایجاد کرده است.

مجوز واحد کار چیست؟

«Permesso unico lavoro» مجوز اقامتی است که در بسیاری از موارد، حق اقامت و حق کار را در یک سند واحد جمع می‌کند. این نظام برای همه انواع اقامت قابل اعمال نیست، اما بخش مهمی از مجوزهای مرتبط با کار تابع آن است. مقررات جدید با فرمان تقنینی شماره ۸۳ مورخ ۱۶ آوریل ۲۰۲۶، در اجرای دستورالعمل اتحادیه اروپا ۲۰۲۴/۱۲۳۳، وارد حقوق ایتالیا شده است.

مهلت ۳۰ روزه برای اولین صدور پس از ورود

یکی از مهم‌ترین تغییرات، کاهش زمان صدور نخستین مجوز واحد کار است. پس از ورود قانونی به ایتالیا و تکمیل صحیح درخواست، اداره پلیس مهاجرت باید مجوز را در مهلت ۳۰ روز صادر کند. در رویه‌های عادی استخدام نیروی کار از خارج، مرحله اخذ اجازه کار یا «nulla osta» همچنان پیش از ورود انجام می‌شود و در بسیاری از موارد برای آن مهلت ۶۰ روز در نظر گرفته شده است. بنابراین ساختار قانونی جدید می‌کوشد مجموع زمان دو مرحله اصلی، یعنی اجازه کار و سپس صدور اقامت، را محدود و قابل پیش‌بینی‌تر کند.

برای تمدید، مهلت اداری ۹۰ روز است

برای تمدید مجوزهای اقامت و همچنین در مواردی که صدور مجوز نیازمند «nulla osta» نیست، قانون جدید مهلت اداری را ۹۰ روز تعیین کرده است. این نکته از نظر عملی مهم است: تأخیر اداره پس از سپری شدن این زمان لزوماً به معنای رد درخواست نیست، اما می‌تواند زمینه بررسی و در صورت لزوم پیگیری حقوقی را فراهم کند.

درخواست تمدید نباید به روزهای پایانی اعتبار کارت موکول شود. قواعد جدید اجازه می‌دهد روند تمدید از ۹۰ روز پیش از پایان اعتبار مجوز آغاز شود. در پرونده‌هایی که مدارک کاری، قرارداد، درآمد یا وضعیت خانوادگی نیاز به تکمیل دارد، اقدام زودهنگام می‌تواند از مشکلات بعدی جلوگیری کند.

کارفرما باید کارگر را در جریان روند پرونده بگذارد

از نکات قابل توجه اصلاحات ۲۰۲۶، تقویت حق اطلاع کارگر است. کارفرما مکلف است تبعه خارجی را به‌موقع از ارتباطات و تصمیم‌های مربوط به روند «nulla osta» مطلع کند، از جمله زمانی که نتیجه درخواست منفی باشد. در نتیجه، کارگر نباید برای اطلاع از وضعیت پرونده فقط به وعده‌های شفاهی کارفرما یا واسطه‌ها متکی بماند.

اطلاعات بیشتری روی کارت اقامت درج می‌شود

مجوز الکترونیکی جدید باید به‌صورت روشن عبارت «perm. unico lavoro» را نشان دهد و در بخش توضیحات نیز اطلاعات بیشتری درباره شرایط اشتغال، حقوق مربوط به کار و تضمین‌های رویه‌ای درج شود. هدف این است که رابطه میان حق اقامت و حق کار شفاف‌تر باشد و صاحب مجوز بتواند محدوده حقوق خود را آسان‌تر اثبات کند.

همه مجوزهای کاری مشمول این نظام نیستند

مقررات «مجوز واحد کار» استثناهای متعددی دارد. برای نمونه، برخی وضعیت‌ها مانند کار خوداشتغالی، سرمایه‌گذاری، نومد دیجیتال، انتقال درون‌شرکتی، بعضی اشکال حمایت، تحصیل و برخی مجوزهای خاص در نظام‌های حقوقی متفاوتی قرار می‌گیرند. بنابراین صرف این‌که یک مجوز اجازه کار می‌دهد، به این معنا نیست که الزاماً «مجوز واحد کار» محسوب می‌شود.

اگر اداره در صدور یا تمدید تأخیر کند چه باید کرد؟

در عمل، نخست باید مشخص شود که پرونده واقعاً کامل است، رسید درخواست وجود دارد و آیا Questura یا Sportello Unico مدارک تکمیلی خواسته‌اند یا خیر. پس از آن، با توجه به نوع مجوز و مدت سپری‌شده، می‌توان از ابزارهایی مانند درخواست رسمی برای اطلاع از وضعیت پرونده، دسترسی به اسناد اداری و در موارد مناسب، پیگیری قضایی علیه سکوت یا تأخیر غیرموجه استفاده کرد.

برای اتباع ایرانی که در ایتالیا با مجوز کاری زندگی می‌کنند، تغییرات ۲۰۲۶ یک نتیجه عملی روشن دارد: تاریخ ارائه درخواست، کامل بودن مدارک و ثبت همه ارتباطات اداری اهمیت بیشتری پیدا کرده است. هرچه پرونده از ابتدا مستندتر باشد، امکان دفاع در برابر تأخیر یا تصمیم منفی نیز بیشتر خواهد بود.


Avv. Fabio Loscerbo
Avvocato Cassazionista
Iscritto nel Registro dei rappresentanti di interessi della Camera dei deputati in materia di Immigrazione
Registro per la Trasparenza UE n. 280782895721-36 – Migrazione e Asilo
ORCID 0009-0004-7030-0428

Articolo redatto con l’ausilio di strumenti di AI, sotto la direzione, revisione e responsabilità editoriale dell’autore.

۱۴۰۵ شهریور ۲۸, شنبه

پیوستن خانواده در ایتالیا در ۲۰۲۶: دو سال اقامت، ۱۵۰ روز انتظار و درآمد لازم

قوانین پیوستن خانواده در ایتالیا در دو سال اخیر تغییرات مهمی داشته‌اند. برای بسیاری از اتباع کشورهای خارج از اتحادیه اروپا دیگر داشتن یک اجازه اقامت معتبر به‌تنهایی کافی نیست: در موارد عادی باید دست‌کم دو سال اقامت قانونی و پیوسته در ایتالیا وجود داشته باشد و مهلت قانونی صدور nulla osta نیز به ۱۵۰ روز افزایش یافته است.

چه کسانی باید دو سال صبر کنند؟

اصل جدید این است که متقاضی پیوستن خانواده باید پیش از ثبت درخواست، حداقل دو سال به‌طور قانونی و بدون وقفه در ایتالیا اقامت داشته باشد. این شرط برای دارندگان حمایت بین‌المللی اعمال نمی‌شود و در مورد پیوستن فرزند صغیر نیز لازم نیست. بر اساس تفسیر رسمی منتشرشده در پورتال دولتی مهاجرت، این شرط همچنین نسبت به دارندگان Carta Blu UE و کارکنان ICT قابل اعمال دانسته نمی‌شود.

این نکته برای خانواده‌هایی که تازه وارد ایتالیا شده‌اند بسیار مهم است: اگر هدف پیوستن همسر یا والدین باشد، صرف داشتن اجازه اقامت یک‌ساله الزاماً برای ثبت فوری درخواست کافی نیست.

۱۵۰ روز برای nulla osta

از دسامبر ۲۰۲۵، مهلت قانونی Sportello Unico per l’Immigrazione برای صدور nulla osta از ۹۰ روز به ۱۵۰ روز افزایش یافته است. این مدت مربوط به مرحله Prefettura است و پس از آن هنوز مرحله کنسولی برای صدور ویزای ورود خانواده باقی می‌ماند. بنابراین برنامه‌ریزی زمانی باید واقع‌بینانه باشد و خانواده نباید صدور ویزا را بلافاصله پس از ارسال درخواست تصور کند.

درآمد لازم در سال ۲۰۲۶

در سال ۲۰۲۶ مبلغ سالانه assegno sociale برابر با ۷٬۱۰۱٫۱۲ یورو است. برای پیوستن یک عضو خانواده، حداقل درآمد مرجع ۱۰٬۶۵۱٫۶۸ یورو است؛ برای دو عضو خانواده ۱۴٬۲۰۲٫۲۴ یورو و با افزایش تعداد اعضا این مبلغ نیز افزایش می‌یابد. در محاسبه درآمد، در صورت وجود شرایط قانونی، درآمد اعضای خانواده‌ای که با متقاضی زندگی می‌کنند نیز می‌تواند مورد توجه قرار گیرد.

دارندگان وضعیت پناهندگی یا حمایت فرعی از الزام اثبات درآمد و مسکن در همان شکلی که برای سایر متقاضیان پیش‌بینی شده معافیت‌های مهمی دارند؛ به همین دلیل نباید پرونده آنان با یک درخواست عادی پیوستن خانواده یکسان بررسی شود.

مسکن و بررسی واقعی تعداد ساکنان

علاوه بر درآمد، متقاضی باید مسکنی داشته باشد که از نظر بهداشتی و ظرفیت سکونت مناسب شناخته شود. پس از اصلاحات اخیر، کنترل فقط به وجود یک گواهی کلی محدود نیست و تعداد واقعی افراد ساکن یا افرادی که قرار است در محل زندگی کنند نیز اهمیت دارد. در نتیجه، پیش از ثبت درخواست بهتر است وضعیت قرارداد اجاره، گواهی idoneità alloggiativa و تعداد اشخاص ثبت‌شده یا ساکن در مسکن بررسی شود.

اگر اجازه اقامت در حال تمدید است چه می‌شود؟

در بسیاری از موارد، داشتن رسید درخواست تمدید اجازه اقامت مانع ثبت پرونده پیوستن خانواده نیست. با این حال، باید اعتبار عنوان اقامت، نوع اجازه، استمرار اقامت قانونی و مدارک مربوط به تمدید به‌صورت هماهنگ ارائه شود. وجود رسید به معنی حذف سایر شرایط قانونی نیست.

قبل از ارسال درخواست چه چیزهایی باید کنترل شود؟

مهم‌ترین بررسی‌ها عبارت‌اند از: مدت اقامت قانونی و پیوسته در ایتالیا؛ نوع اجازه اقامت؛ رابطه خانوادگی قابل اثبات؛ درآمد سالانه؛ وضعیت مسکن؛ اعتبار و ترجمه و قانونی‌سازی اسناد خانوادگی؛ و همچنین این موضوع که آیا پرونده در یکی از استثناهای مربوط به فرزند صغیر، حمایت بین‌المللی، Carta Blu UE یا ICT قرار می‌گیرد یا خیر.

در پرونده‌های مربوط به اتباع ایرانی، آماده‌سازی درست مدارک ثبت احوال، ازدواج و رابطه خانوادگی پیش از مرحله کنسولی اهمیت ویژه دارد، زیرا پس از صدور nulla osta نیز نمایندگی کنسولی باید وجود رابطه خانوادگی و شرایط صدور ویزا را بررسی کند.

نتیجه

پیوستن خانواده در ایتالیا همچنان یک حق قانونی مهم است، اما در سال ۲۰۲۶ این حق با تشریفات و زمان‌بندی دقیق‌تری اجرا می‌شود. شرط دو سال اقامت در بسیاری از پرونده‌ها، افزایش مهلت nulla osta به ۱۵۰ روز و کنترل جدی‌تر درآمد و مسکن باعث شده است که ثبت زودهنگام یک پرونده ناقص نه‌تنها مفید نباشد، بلکه بتواند زمان رسیدگی را طولانی‌تر کند. بررسی دقیق شرایط پیش از ارسال درخواست، امروز بیش از گذشته اهمیت دارد.


Avv. Fabio Loscerbo
وکیل دیوان عالی ایتالیا (Avvocato Cassazionista)
عضو Registro dei rappresentanti di interessi della Camera dei deputati در حوزه Immigrazione
Registro per la Trasparenza UE n. 280782895721-36 – Migrazione e Asilo
ORCID 0009-0004-7030-0428

Articolo redatto con l’ausilio di strumenti di AI, sotto la direzione, revisione e responsabilità editoriale dell’autore.

مسیر جدید ورود کاری به ایتالیا خارج از سهمیه: ثبت کارگران آموزش‌دیده در SIISL

از سپتامبر ۲۰۲۶، مسیر ورود به ایتالیا برای برخی کارگران خارجی که در خارج از کشور دوره‌های حرفه‌ای و آموزش مدنی ـ زبانی مورد تأیید وزارت کار ایتالیا را گذرانده‌اند، عملی‌تر و شفاف‌تر شده است. این افراد می‌توانند خارج از سهمیه‌های «دکرتو فلوسی» وارد بازار کار ایتالیا شوند، اما شرط اساسی این است که دوره واقعاً در چارچوب ماده ۲۳ قانون مهاجرت ایتالیا تأیید شده باشد.

چه کسانی می‌توانند از این مسیر استفاده کنند؟

ماده ۲۳ فرمان تقنینی شماره ۲۸۶ سال ۱۹۹۸، پس از اصلاحات سال‌های اخیر، برای اتباع کشورهای خارج از اتحادیه اروپا که در کشور مبدأ یا کشور ثالث دوره‌های حرفه‌ای و آموزش مدنی ـ زبانی تأییدشده را با موفقیت به پایان رسانده‌اند، یک مسیر ورود کاری خارج از سهمیه‌های سالانه پیش‌بینی می‌کند.

این نکته بسیار مهم است: شرکت در هر دوره خصوصی زبان یا آموزش فنی به‌خودی‌خود چنین حقی ایجاد نمی‌کند. برنامه آموزشی باید مطابق مقررات وزارت کار و سیاست‌های اجتماعی ایتالیا طراحی و تأیید شده باشد و فرد نیز باید در فهرست رسمی کسانی قرار گیرد که دوره را با موفقیت تکمیل کرده‌اند.

تغییر مهم ۲۰۲۶: ثبت در سامانه SIISL

طبق مقررات جدید و دستورالعمل‌های اجرایی منتشرشده در سال ۲۰۲۶، اطلاعات افرادی که این دوره‌ها را به پایان رسانده‌اند به سامانه «سیستم اطلاعاتی برای شمول اجتماعی و کاری» یا SIISL منتقل می‌شود. ثبت اولیه از طریق نهاد یا سازمانی انجام می‌شود که برنامه آموزشی تأییدشده را ارائه کرده است.

پس از انتقال اطلاعات، سامانه برای فرد خارجی پیام مربوط به تکمیل ثبت‌نام و فعال‌سازی پروفایل را ارسال می‌کند. اگر پروفایل فعال نشود، نهاد برگزارکننده باید اطلاعات تماس را بررسی کند و پس از گذشت ۱۵ روز، فرد را برای تکمیل فرایند پیگیری و یادآوری کند.

پس از فعال‌سازی، سامانه یک رزومه اولیه بر اساس آموزش طی‌شده ایجاد می‌کند. این رزومه می‌تواند برای کارفرمایان فعال در بخش‌های مرتبط با مهارت فرد قابل مشاهده باشد و هدف آن تسهیل ارتباط میان نیروی کار آموزش‌دیده و تقاضای واقعی کار در ایتالیاست.

مزیت اصلی: ورود خارج از سهمیه و بدون انتظار برای «کلیک‌دی»

برخلاف بخش مهمی از ورودهای کاری که به سهمیه‌های سالانه «دکرتو فلوسی» وابسته‌اند، این مسیر خارج از سهمیه قرار دارد. در نتیجه، در صورت وجود شرایط قانونی و یک پیشنهاد کاری واقعی، درخواست می‌تواند در طول سال پیگیری شود و به تاریخ‌های محدود «کلیک‌دی» وابسته نیست.

پس از شناسایی کارفرما، درخواست اسمی مجوز کار از طریق پورتال ALI به «اسپورتلو یونیکو پر لیمّیگرازیونه» ارسال می‌شود. طبق مقررات فعلی، مجوز کار اصولاً باید ظرف ۳۰ روز صادر شود، هرچند در پرونده‌هایی که مشمول کنترل‌های ویژه یا بررسی‌های تکمیلی هستند، این سازوکار می‌تواند متفاوت باشد.

برای ویزا چه مهلتی وجود دارد؟

پس از پایان دوره آموزشی، درخواست ویزای ورود کاری باید حداکثر ظرف ۱۲ ماه ارائه شود. نمایندگی دیپلماتیک ـ کنسولی ایتالیا اصولاً برای صدور ویزا تا ۹۰ روز مهلت دارد. بنابراین پایان موفق دوره به این معنا نیست که فرد می‌تواند بدون محدودیت زمانی منتظر بماند؛ مدیریت صحیح مهلت‌ها اهمیت اساسی دارد.

بعد از ورود به ایتالیا

قرارداد اقامت میان کارفرما و کارگر باید حداکثر ظرف ۱۵ روز از ورود به ایتالیا منعقد شود. در عین حال، مقررات فعلی اجازه می‌دهد فرد در دوره انتظار برای صدور اجازه اقامت، در صورت انجام صحیح تشریفات و وجود رسید معتبر درخواست، فعالیت کاری خود را آغاز کند.

این مسیر برای متقاضیان فارسی‌زبان چه معنایی دارد؟

برای یک متقاضی ایرانی یا فارسی‌زبان، اهمیت این سازوکار در این است که ورود کاری فقط به یافتن سهمیه در «دکرتو فلوسی» محدود نیست. اگر فرد وارد یک برنامه آموزشی رسمی و تأییدشده شود، مهارت حرفه‌ای و آمادگی زبانی او می‌تواند مستقیماً به یک مسیر قانونی ورود به بازار کار ایتالیا متصل شود.

با این حال، باید میان «دوره آموزشی معتبر طبق ماده ۲۳» و دوره‌های عادی بازار تفاوت گذاشت. پیش از پرداخت هزینه، ثبت‌نام یا اعتماد به واسطه‌ها، لازم است بررسی شود که برنامه واقعاً مورد تأیید وزارت کار ایتالیا قرار گرفته و نهاد برگزارکننده مجاز به ثبت شرکت‌کنندگان در سامانه‌های رسمی مربوطه است.

نکته عملی

کسی که دوره را با موفقیت پایان داده است باید مطمئن شود که اطلاعات تماس او صحیح است، پیام‌های مربوط به SIISL را از دست نمی‌دهد، پروفایل خود را در موعد مناسب فعال می‌کند و همزمان برای یافتن کارفرمای واقعی و آماده‌سازی درخواست مجوز کار اقدام می‌کند. از دست دادن ارتباط با نهاد برگزارکننده یا تأخیر در مراحل بعدی می‌تواند یک فرصت قانونی مهم را بی‌اثر کند.


وکیل فابیو لوسربو (Avv. Fabio Loscerbo)
Avvocato Cassazionista ـ وکیل دارای صلاحیت طرح دعوا در دیوان عالی ایتالیا
عضو Registro dei rappresentanti di interessi della Camera dei deputati در حوزه مهاجرت
Registro per la Trasparenza UE n. 280782895721-36 ـ حوزه Migrazione e Asilo
ORCID 0009-0004-7030-0428

Articolo redatto con l’ausilio di strumenti di AI, sotto la direzione, revisione e responsabilità editoriale dell’autore.

۱۴۰۵ شهریور ۲۷, جمعه

تبدیل اجازه اقامت تحصیلی به اجازه کار در ایتالیا: دیگر نیازی به سهمیه و کلیک‌دی نیست

برای بسیاری از دانشجویان ایرانی در ایتالیا، یکی از مهم‌ترین پرسش‌ها این است که آیا برای تبدیل اجازه اقامت تحصیلی به اجازه اقامت کاری باید منتظر «دکرتو فلوسی» یا روزهای معروف به کلیک‌دی ماند. پاسخ امروز منفی است: در صورت وجود شرایط قانونی، این تبدیل دیگر به سهمیه‌های سالانه ورود نیروی کار وابسته نیست و می‌تواند در طول سال درخواست شود.

تغییر مهمی که هنوز بسیاری از افراد از آن خبر ندارند

اصلاحات قانونی سال ۲۰۲۳، محدودیت سهمیه‌ای را برای تبدیل اجازه اقامت صادرشده به دلیل تحصیل، آموزش یا کارآموزی حذف کرد. در نتیجه، دارنده چنین مجوزی برای تبدیل آن به اجازه اقامت کاری، اصولاً لازم نیست منتظر انتشار دکرتو فلوسی، باز شدن سهمیه یا کلیک‌دی باشد.

این نکته از نظر عملی اهمیت زیادی دارد، زیرا در گذشته بسیاری از دانشجویان خارجی حتی پس از پیدا کردن کارفرما ناچار بودند منتظر سهمیه بمانند. اکنون منطق نظام متفاوت است: اگر شخص در ایتالیا به‌طور منظم اقامت دارد و شرایط لازم برای نوع کار مورد نظر را دارد، امکان تبدیل می‌تواند بدون رقابت بر سر سهمیه‌های ورودی مطرح شود.

اجازه اقامت تحصیلی تا چه اندازه اجازه کار می‌دهد؟

اجازه اقامت برای تحصیل به خودی خود امکان انجام کار تابع را فراهم می‌کند، اما در حدود مشخص. قاعده عمومی این است که دانشجو می‌تواند حداکثر ۲۰ ساعت در هفته و در مجموع حداکثر ۱٬۰۴۰ ساعت در سال کار کند.

اگر هدف، اشتغال با ساعات بیشتر، ورود پایدار به بازار کار یا ادامه فعالیت پس از پایان مسیر تحصیلی باشد، باید بررسی شود که تبدیل اجازه اقامت به «کار تابع» یا، در صورت وجود شرایط، به «کار مستقل» مناسب‌تر است.

آیا باید تحصیل تمام شده باشد؟

پاسخ به نوع دوره بستگی دارد. در مورد دانشجویان دانشگاهی، از جمله دوره‌های کارشناسی، کارشناسی ارشد، مستر یا دکتری، در شرایط مقرر امکان درخواست تبدیل حتی پیش از پایان کامل دوره تحصیلی وجود دارد.

اما در مورد اجازه‌های اقامت مرتبط با دوره‌های آموزش حرفه‌ای یا کارآموزی، قاعده متفاوت است و معمولاً تبدیل پس از پایان دوره یا کارآموزی امکان‌پذیر می‌شود. بنابراین صرف داشتن برچسب «تحصیل» روی کارت برای تعیین مسیر کافی نیست و نوع دقیق برنامه آموزشی باید بررسی شود.

اجازه اقامت باید معتبر باشد

نکته بسیار مهم این است که درخواست تبدیل، به‌طور معمول، باید زمانی ارائه شود که اجازه اقامت فعلی هنوز معتبر است. به همین دلیل، موکول کردن اقدام به روزهای آخر اعتبار کارت می‌تواند بدون ضرورت ریسک ایجاد کند.

در برخی پرونده‌ها، رویه قضایی تأخیر را به‌صورت انعطاف‌پذیر ارزیابی کرده است، اما نباید این استثنا را به یک قاعده عملی تبدیل کرد. بهترین راه این است که قبل از انقضا، وضعیت شغلی، قرارداد، مدارک کارفرما و نوع درخواست بررسی و تکمیل شود.

برای کار تابع چه چیزی لازم است؟

حذف سهمیه به این معنا نیست که تبدیل به‌طور خودکار انجام می‌شود. برای کار تابع باید یک رابطه کاری واقعی و منطبق با قانون وجود داشته باشد و شرایط مربوط به قرارداد، ساعات کار، حقوق و مدارک کارفرما قابل اثبات باشد. درخواست از طریق سامانه خدمات وزارت کشور و بخش مربوط به Sportello Unico per l’Immigrazione انجام می‌شود.

در صفحات رسمی برخی Prefetturaها برای تبدیل دانشجویانی که هنوز مدرک دانشگاهی ایتالیایی نگرفته‌اند، فرم VA برای کار تابع و فرم Z برای کار مستقل ذکر شده است؛ برای برخی فارغ‌التحصیلان در ایتالیا نیز فرم‌های V2 و Z2 پیش‌بینی شده است. انتخاب فرم باید بر اساس وضعیت واقعی شخص انجام شود، نه صرفاً بر اساس عنوان کلی اجازه اقامت.

اگر هنوز کار پیدا نشده باشد

برای کسی که در ایتالیا یک مدرک دانشگاهی واجد شرایط گرفته اما هنوز قرارداد کار مناسب پیدا نکرده است، در برخی شرایط امکان درخواست اجازه اقامت برای جست‌وجوی کار وجود دارد. این مسیر با تبدیل مستقیم به کار تفاوت دارد و معمولاً مستلزم رعایت شرایط خاص و ثبت وضعیت جویای کار است.

نتیجه عملی برای دانشجویان ایرانی

مهم‌ترین پیام این است که در سال ۲۰۲۶، یک دانشجوی ایرانی که در ایتالیا به‌طور منظم اقامت دارد و فرصت شغلی واقعی پیدا می‌کند، نباید به‌طور خودکار تصور کند که برای تغییر وضعیت خود باید منتظر دکرتو فلوسی یا کلیک‌دی باشد. قانون، برای تبدیل اجازه اقامت تحصیلی به اجازه کار، مسیر خارج از سهمیه را پذیرفته است.

با این حال، حذف سهمیه فقط یکی از موانع را برداشته است. اعتبار اجازه فعلی، نوع دوره تحصیلی، شرایط قرارداد، وضعیت کارفرما و مدارک لازم همچنان تعیین‌کننده‌اند. به همین دلیل، بررسی پرونده پیش از امضای قرارداد یا پیش از نزدیک شدن به تاریخ انقضای اجازه اقامت می‌تواند از تأخیرها و ردهای قابل پیشگیری جلوگیری کند.


Avv. Fabio Loscerbo
وکیل دادگستری و Avvocato Cassazionista
عضو Registro dei rappresentanti di interessi della Camera dei deputati در حوزه Immigrazione
ثبت‌شده در Registro per la Trasparenza UE n. 280782895721-36 در حوزه Migrazione e Asilo
ORCID: 0009-0004-7030-0428

Articolo redatto con l’ausilio di strumenti di AI, sotto la direzione, revisione e responsabilità editoriale dell’autore.

کارت آبی اتحادیه اروپا در ایتالیا در سال ۲۰۲۶: مسیر خارج از سهمیه برای متخصصان

برای بسیاری از متخصصان ایرانی که قصد کار قانونی در ایتالیا را دارند، ورود از طریق «دکرتو فلوسی» تنها راه نیست. کارت آبی اتحادیه اروپا یک مسیر مستقل و خارج از سهمیه‌های سالانه است که برای کارگران بسیار ماهر طراحی شده و در سال ۲۰۲۶ با کاهش مهلت صدور مجوز کار و دیجیتالی شدن بخشی از تشریفات، از نظر عملی اهمیت بیشتری پیدا کرده است.

کارت آبی اتحادیه اروپا چیست؟

کارت آبی اتحادیه اروپا نوعی اجازه اقامت برای اتباع کشورهای خارج از اتحادیه اروپاست که برای انجام کارهای تخصصی و با مهارت بالا وارد ایتالیا می‌شوند. مبنای اصلی آن ماده ۲۷-کوآتر از قانون جامع مهاجرت ایتالیاست. نکته اساسی این است که این مسیر خارج از سهمیه‌های دکرتو فلوسی قرار دارد؛ بنابراین متقاضی لازم نیست منتظر باز شدن سهمیه‌های سالانه یا «کلیک دی» باشد.

در عمل، درخواست از سوی کارفرمای ایتالیایی به «Sportello Unico per l’Immigrazione» ارائه می‌شود و باید نشان داده شود که شغل پیشنهادی واقعاً در سطح تخصصی مورد نظر قانون قرار دارد.

چه کسانی می‌توانند واجد شرایط باشند؟

قانون چند مسیر جایگزین برای اثبات صلاحیت حرفه‌ای پیش‌بینی کرده است. متقاضی می‌تواند دارای مدرک آموزش عالی یا صلاحیت حرفه‌ای پس از دوره متوسطه با حداقل سه سال تحصیل باشد. برای حرفه‌های تنظیم‌شده، شرایط خاص شناسایی صلاحیت حرفه‌ای در ایتالیا نیز باید رعایت شود.

در برخی موارد حتی نداشتن مدرک دانشگاهی مانع مطلق نیست. صلاحیت تخصصی می‌تواند از طریق حداقل پنج سال تجربه حرفه‌ای مرتبط و در سطحی قابل مقایسه با تحصیلات عالی اثبات شود. برای مدیران و متخصصان حوزه فناوری اطلاعات و ارتباطات، قانون مسیر ویژه‌ای پیش‌بینی کرده است: حداقل سه سال تجربه حرفه‌ای مرتبط که در هفت سال قبل از ارائه درخواست به دست آمده باشد.

قرارداد یا پیشنهاد شغلی باید واقعی و کافی باشد

کارفرما باید قرارداد یا پیشنهاد شغلی الزام‌آوری ارائه کند که حداقل شش ماه اعتبار داشته باشد. حقوق سالانه نیز نمی‌تواند کمتر از میزان مقرر در قرارداد جمعی ملی مربوط به آن شغل باشد و در هر حال باید با حداقل معیار قانونی مرتبط با متوسط دستمزد ناخالص سالانه در ایتالیا سازگار باشد.

این بخش اهمیت زیادی دارد، زیرا صرف داشتن مدرک دانشگاهی یا سابقه حرفه‌ای برای گرفتن کارت آبی کافی نیست. شغل پیشنهادی، سطح حرفه‌ای آن، حقوق و مدارک اثبات‌کننده تجربه یا تحصیلات باید با یکدیگر همخوانی داشته باشند.

در سال ۲۰۲۶ مهلت صدور مجوز کار کوتاه‌تر شده است

یکی از مهم‌ترین تغییرات عملی، کاهش مهلت صدور «nulla osta al lavoro» برای کارگران بسیار ماهر است. بر اساس اصلاحات قانونی که از ۱۸ دسامبر ۲۰۲۵ لازم‌الاجرا شده، مهلت قانونی صدور مجوز کار برای کارت آبی اتحادیه اروپا از ۹۰ روز به ۳۰ روز کاهش یافته است.

این تغییر به معنای صدور خودکار مجوز در سی روز نیست؛ پرونده باید کامل باشد و بررسی‌های قانونی همچنان انجام می‌شود. با این حال، تعیین مهلت کوتاه‌تر برای کارفرما و متقاضی یک امتیاز مهم است، به‌ویژه در پرونده‌هایی که شرکت ایتالیایی برای جذب سریع نیروی متخصص برنامه‌ریزی کرده است.

از ژوئن ۲۰۲۶ قرارداد اقامت نیز دیجیتالی شده است

از ۱۹ ژوئن ۲۰۲۶، در پورتال خدمات وزارت کشور امکان امضای دیجیتال و ارسال قرارداد اقامت برای پرونده‌های کارت آبی نیز فعال شده است. پس از ورود کارگر به ایتالیا، کارفرما باید اطلاعات ورود را در بخش اختصاصی پورتال ثبت کند و سپس اسنادی را که از طریق پست الکترونیکی رسمی دریافت می‌کند، امضا و ارسال نماید. امضای دستی کارگر همچنان در موارد پیش‌بینی‌شده امکان‌پذیر است.

این مرحله نباید با صدور ویزا یا اجازه اقامت اشتباه گرفته شود. کارت آبی نتیجه یک زنجیره اداری است که از درخواست کارفرما و صدور مجوز کار آغاز می‌شود، سپس به ویزای ورود و نهایتاً صدور اجازه اقامت از سوی پلیس مهاجرت می‌رسد.

مدت کارت و تغییر کارفرما

اگر رابطه کاری نامحدود باشد، کارت آبی معمولاً برای دو سال صادر می‌شود. اگر قرارداد مدت‌دار باشد، مدت اجازه اقامت اصولاً سه ماه بیشتر از مدت قرارداد خواهد بود. در دوازده ماه نخست اشتغال قانونی در ایتالیا، محدودیت‌هایی برای تغییر کارفرما و انجام فعالیتی خارج از مشاغل بسیار ماهر وجود دارد و تغییر کارفرما در این دوره تابع کنترل قبلی نهادهای ذی‌صلاح است.

یک مزیت مهم برای خانواده

کارت آبی فقط یک مجوز کار نیست و در زمینه زندگی خانوادگی نیز آثار مهمی دارد. در مقررات فعلی، شرط انتظار دو سال اقامت قانونی که در برخی پرونده‌های الحاق خانواده اعمال می‌شود، برای دارندگان کارت آبی اتحادیه اروپا قابل اعمال دانسته نمی‌شود. این موضوع برای متخصصانی که قصد دارند همسر یا فرزندان خود را به ایتالیا منتقل کنند، می‌تواند در انتخاب مسیر مهاجرتی اهمیت تعیین‌کننده داشته باشد.

نتیجه عملی

برای یک مهندس، متخصص فناوری اطلاعات، مدیر، پژوهشگر یا حرفه‌ای ایرانی که پیشنهاد شغلی واقعی از یک کارفرمای ایتالیایی دارد، بررسی امکان استفاده از کارت آبی باید پیش از رجوع به سهمیه‌های دکرتو فلوسی انجام شود. این مسیر خارج از سهمیه است، در سال ۲۰۲۶ مهلت کوتاه‌تری برای صدور مجوز کار دارد و بخشی از تشریفات آن نیز دیجیتالی شده است.

با این حال، موفقیت پرونده به تطبیق دقیق بین سابقه یا مدرک متقاضی، نوع شغل، سطح حقوق، مدارک اثباتی و الزامات اداری بستگی دارد. آماده‌سازی ناقص مدارک تحصیلی خارجی، اثبات ناکافی سابقه حرفه‌ای یا قرارداد نامتناسب با سطح شغل می‌تواند پرونده‌ای را که از نظر ظاهری مناسب به نظر می‌رسد، با مشکل مواجه کند.


وکیل فابیو لوسربو
Avvocato Cassazionista – وکیل دارای صلاحیت طرح دعوا در دیوان عالی ایتالیا
عضو ثبت نمایندگان منافع مجلس نمایندگان ایتالیا در حوزه مهاجرت
ثبت شفافیت اتحادیه اروپا شماره 280782895721-36 در حوزه مهاجرت و پناهندگی
ORCID 0009-0004-7030-0428

Articolo redatto con l’ausilio di strumenti di AI, sotto la direzione, revisione e responsabilità editoriale dell’autore.

ویزای ایتالیا برای متقاضیان ایرانی در ۲۰۲۶: ازسرگیری خدمات در تهران، وقت ویزامتریک و الزامات مهم پس از ورود

سفارت ایتالیا در تهران پس از دوره‌ای از تعلیق فعالیت‌ها، خدمات کنسولی خود را از سر گرفته است و از تابستان ۲۰۲۶ بار دیگر امکان درخواست برای همه انواع ویزای ایتالیا از طریق مسیر عادی فراهم شده است. برای متقاضیان ایرانی، دانستن تفاوت میان مرحله دریافت ویزا و تعهدات پس از ورود به ایتالیا اهمیت اساسی دارد؛ زیرا صدور ویزا پایان فرایند مهاجرتی نیست و در بسیاری از موارد، پس از ورود باید در مهلت قانونی برای اجازه اقامت اقدام شود.

خدمات ویزا در تهران دوباره فعال است

سفارت ایتالیا در تهران اعلام کرده است که پس از بازگشایی سفارت در ۱۹ ژوئن ۲۰۲۶، بخش کنسولی از ۸ ژوئیه ۲۰۲۶ ارائه همه خدمات کنسولی را از سر گرفته است. بنابراین، متقاضیان ایرانی می‌توانند برای همه انواع ویزا، از جمله ویزای تحصیلی، کاری، خانوادگی، خوداشتغالی و اقامت‌های بلندمدت، دوباره از مسیر رسمی مربوط به سفارت ایتالیا در تهران اقدام کنند.

رزرو وقت برای درخواست ویزا از طریق شرکت برون‌سپاری رسمی VisaMetric انجام می‌شود. طبق اطلاعیه سفارت، رزرو وقت رایگان است، هرچند برای تکمیل فرایند رزرو ممکن است سپرده‌ای دریافت شود که در زمان ارائه درخواست به متقاضی بازگردانده می‌شود. به همین دلیل، استفاده از واسطه‌های غیررسمی یا خرید و فروش وقت نه از نظر حقوقی ضروری است و نه می‌تواند تضمینی برای صدور ویزا ایجاد کند.

اعضای خانواده شهروندان اتحادیه اروپا

برای بستگان درجه یک شهروندان اتحادیه اروپا تسهیلات مشخصی در نظر گرفته شده است. همسر، فرزندان و والدین شهروند اتحادیه اروپا می‌توانند برای تسهیل تعیین وقت با بخش ویزای سفارت تماس بگیرند، مشروط بر اینکه مدرک رابطه خانوادگی با شهروند اتحادیه اروپا را ارائه کنند. مدارک مربوط به رابطه خانوادگی باید به زبان ایتالیایی یا انگلیسی ترجمه شده و مطابق دستورالعمل سفارت ارائه شوند.

این تسهیل به معنای صدور خودکار ویزا نیست؛ بلکه مربوط به دسترسی ساده‌تر و سریع‌تر به فرایند بررسی است. حتی در پرونده‌های خانوادگی، کامل بودن اسناد هویتی، مدرک رابطه خانوادگی، وضعیت اقامتی یا تابعیتی شخص دعوت‌کننده و سایر شرایط قانونی باید به طور دقیق بررسی شود.

برای ویزاهای ملی نوع D ثبت اثر انگشت الزامی است

از ۱۱ ژانویه ۲۰۲۵، برای ویزاهای ملی نوع D نیز اخذ داده‌های بیومتریک و اثر انگشت الزامی شده است. این تغییر برای متقاضیانی اهمیت دارد که قصد اقامت بیش از ۹۰ روز در ایتالیا را دارند، از جمله دانشجویان، برخی کارگران، اعضای خانواده و متقاضیان دیگر انواع اقامت بلندمدت.

در نتیجه، در اغلب پرونده‌های ویزای بلندمدت، حضور شخص متقاضی برای انجام مرحله بیومتریک ضروری است و نمی‌توان تمام فرایند را صرفاً از طریق نماینده یا ارسال مدارک انجام داد. بنابراین، متقاضی باید هنگام برنامه‌ریزی برای دریافت وقت، امکان حضور شخصی و ارائه اصل مدارک را نیز در نظر داشته باشد.

پس از ورود به ایتالیا چه باید کرد؟

دارنده ویزای ملی نوع D باید میان «ویزای ورود» و «اجازه اقامت» تفاوت قائل شود. ویزا اجازه ورود به خاک ایتالیا را فراهم می‌کند، اما برای اقامت بلندمدت، در اغلب موارد باید پس از ورود درخواست permesso di soggiorno یعنی اجازه اقامت ارائه شود.

قاعده عمومی این است که درخواست اجازه اقامت باید ظرف هشت روز کاری از تاریخ ورود به ایتالیا ارائه شود. مرجع و شیوه ارائه درخواست بسته به نوع اقامت متفاوت است: در برخی موارد از طریق کیت پستی، در برخی موارد مستقیماً نزد اداره مهاجرت Questura و در پرونده‌های کاری ممکن است ابتدا تشریفات مربوط به Sportello Unico per l’Immigrazione انجام شود.

در پرونده‌های کاری تحت سهمیه‌های مهاجرتی، کارگر و کارفرما باید تشریفات قانونی مربوط به قرارداد اقامت را نیز در مهلت مقرر انجام دهند. بنابراین، کسی که با ویزای کار وارد ایتالیا می‌شود نباید تصور کند که درج نوع ویزا در گذرنامه به تنهایی برای شروع و ادامه همه مراحل کافی است.

اقامت کوتاه‌مدت با اقامت بلندمدت متفاوت است

برای اقامت‌های کوتاه‌مدت کمتر از ۹۰ روز، مانند برخی سفرهای تجاری، گردشگری یا دیدار خانوادگی، اصولاً اجازه اقامت صادر نمی‌شود. در این موارد ممکن است به جای درخواست اجازه اقامت، اعلام حضور در ایتالیا الزامی باشد. نحوه انجام این اعلام به شیوه ورود به ایتالیا و محل اقامت شخص بستگی دارد.

این تفاوت مهم است، زیرا بسیاری از مشکلات عملی زمانی ایجاد می‌شود که متقاضی قواعد مربوط به ویزای کوتاه‌مدت را با مقررات ویزای ملی نوع D و اقامت بلندمدت اشتباه می‌گیرد.

رد ویزا و امکان اعتراض

در صورت رد درخواست ویزا، باید متن تصمیم و علت قانونی آن با دقت بررسی شود. نوع ویزا در تعیین شیوه اعتراض اهمیت دارد. برای برخی ویزاها، مانند ویزای تحصیلی، کاری، خانوادگی یا درمانی، مقررات خاصی در مورد بیان دلایل رد وجود دارد. همچنین مرجع صالح برای اعتراض می‌تواند با توجه به نوع ویزا متفاوت باشد.

به همین دلیل، اقدام سریع پس از دریافت تصمیم منفی اهمیت دارد. نخست باید مشخص شود که آیا مشکل مربوط به نقص مدرک، ارزیابی شرایط مالی، هدف سفر، رابطه خانوادگی، مسائل مربوط به نظم عمومی یا عامل دیگری است. پس از آن می‌توان ارزیابی کرد که تکمیل پرونده، درخواست جدید یا اقدام قضایی کدام راه مؤثرتر است.

نتیجه عملی برای متقاضیان ایرانی

در شرایط فعلی، مسیر رسمی درخواست ویزای ایتالیا در تهران دوباره فعال است و متقاضیان باید درخواست خود را بر اساس نوع دقیق ویزا و مدارک مربوط به همان عنوان اقامتی تنظیم کنند. دریافت وقت، ارائه بیومتریک، صدور ویزا و سپس انجام تعهدات پس از ورود، مراحل جداگانه‌ای هستند که هر یک آثار و مهلت‌های قانونی خود را دارند.

بهترین رویکرد این است که پرونده پیش از ارائه نهایی از نظر نوع ویزا، اسناد مالی، مدارک محل اقامت، اسناد تحصیلی یا شغلی، وضعیت خانوادگی و تعهدات پس از ورود بررسی شود. بسیاری از تأخیرها و ردها نه به دلیل نبود حق ورود، بلکه به علت انتخاب مسیر نادرست یا ارائه ناقص اسناد ایجاد می‌شوند.


Avv. Fabio Loscerbo
وکیل دیوان عالی ایتالیا (Avvocato Cassazionista)
عضو ثبت نمایندگان منافع در مجلس نمایندگان ایتالیا در حوزه مهاجرت
ثبت‌شده در EU Transparency Register در حوزه مهاجرت و پناهندگی، شماره 280782895721-36
ORCID: 0009-0004-7030-0428

Articolo redatto con l’ausilio di strumenti di AI, sotto la direzione, revisione e responsabilità editoriale dell’autore.

در انتظار تمدید یا تبدیل اجازه اقامت هستید؟ حق ثبت اقامت شما در ایتالیا از بین نمی‌رود

برای بسیاری از اتباع کشورهای خارج از اتحادیه اروپا، تأخیر در صدور یا تمدید «پرِمسو دی سوجورنو» این نگرانی را ایجاد می‌کند که شاید نتوانند اقامت شهری خود را ثبت یا حفظ کنند. اما قواعد جاری ایتالیا، به‌ویژه پس از اصلاحات سال ۲۰۲۵، اصل تداوم وضعیت قانونی را در دوره انتظار تقویت کرده‌اند: در بسیاری از موارد، رسید درخواست اجازه اقامت برای اثبات ادامه وضعیت قانونی و انجام امور مربوط به ثبت اقامت کافی است.

رسید درخواست فقط یک برگه موقت نیست

ماده ۵، بند ۹-بیس قانون مهاجرت ایتالیا پس از اصلاحات ناشی از فرمان قانونی شماره ۱۴۶ سال ۲۰۲۵ و قانون تبدیل شماره ۱۷۹ سال ۲۰۲۵، به‌طور کلی مقرر می‌کند که در مدت انتظار برای صدور، تمدید یا تبدیل اجازه اقامت، حضور شخص در ایتالیا قانونی باقی می‌ماند و حقوق مرتبط با این وضعیت نیز حفظ می‌شود. اهمیت اصلاح جدید در این است که این قاعده دیگر فقط به برخی مجوزهای مرتبط با کار محدود نیست، بلکه به‌صورت کلی‌تری درباره انواع اجازه اقامت اعمال می‌شود.

در عمل، اگر اجازه اقامت منقضی شده اما درخواست تمدید در مهلت مقرر ثبت شده باشد، رسید پستی یا رسید رسمی ثبت درخواست همراه با اجازه اقامت قبلی می‌تواند برای اثبات ادامه اقامت قانونی مورد استفاده قرار گیرد. این موضوع در رابطه با ثبت اقامت در شهرداری نیز اهمیت مستقیم دارد.

آیا می‌توان با اجازه اقامت در حال تمدید، اقامت شهری را ثبت کرد؟

بله. شهروند غیراروپایی که اجازه اقامت او در حال تمدید است، برای درخواست ثبت اقامت می‌تواند نسخه اجازه اقامت منقضی‌شده و رسید درخواست تمدید را ارائه کند. اداره ثبت احوال شهرداری نمی‌تواند صرفاً به دلیل اینکه کارت جدید هنوز صادر نشده است، وضعیت شخص را همانند فرد فاقد اقامت قانونی تلقی کند.

همچنین در برخی موارد، حتی برای نخستین ثبت اقامت در حالی که نخستین اجازه اقامت هنوز صادر نشده است، رسید رسمی درخواست اجازه اقامت می‌تواند مبنای بررسی باشد. البته نوع ورود، عنوان اقامت و مدارک همراه اهمیت دارد و در پرونده‌های خانوادگی یا کاری ممکن است ارائه ویزا، قرارداد اقامت، «nulla osta» یا سایر اسناد مرتبط نیز لازم باشد.

پس از تمدید کارت، یک مهلت مهم ۶۰ روزه وجود دارد

اتباع خارجی که قبلاً در فهرست جمعیت مقیم شهرداری ثبت شده‌اند، پس از تمدید اجازه اقامت باید ظرف ۶۰ روز اعلامیه «اقامت معمول» خود را نزد اداره ثبت احوال شهرداری به‌روز کنند و مدرک جدید را ارائه دهند. این الزام اداری ساده است، اما نادیده گرفتن آن می‌تواند در ادامه باعث آغاز روند حذف از فهرست جمعیت مقیم شود.

با این حال، حذف از ثبت احوال خودکار و فوری نیست. قانون پیش‌بینی می‌کند که در صورت عدم به‌روزرسانی وضعیت، پس از گذشت مدت مقرر، شهرداری باید به شخص اخطار دهد و فرصت دیگری برای ارائه مدرک یا اثبات جریان تمدید فراهم کند. بنابراین دریافت هر نامه، پیام PEC یا اطلاعیه شهرداری در این زمینه نباید نادیده گرفته شود.

ثبت اقامت چه حقوق عملی ایجاد می‌کند؟

ثبت اقامت شهری فقط یک تشریفات اداری نیست. این ثبت برای دریافت کارت شناسایی، گواهی‌های خانوادگی و اقامتی، بسیاری از خدمات اجتماعی محلی، برخی درخواست‌های مربوط به مسکن عمومی و در عمل برای بخش مهمی از روابط روزمره با ادارات ضروری است. همچنین سابقه اقامت ثبت‌شده می‌تواند در پرونده‌های دیگری مانند تابعیت، اقامت بلندمدت و اثبات پیوند واقعی با ایتالیا اهمیت پیدا کند.

درخواست ثبت اقامت و کنترل بعدی شهرداری

در نظام ثبت احوال ایتالیا، ثبت اولیه معمولاً در مدت کوتاهی پس از ارائه درخواست انجام می‌شود، اما شهرداری سپس فرصت دارد وجود واقعی محل سکونت معمول و صحت مدارک را بررسی کند. کنترل می‌تواند شامل بررسی محل زندگی اعلام‌شده باشد. به همین دلیل ضروری است نام متقاضی روی زنگ و صندوق پستی درج شده باشد و وضعیت واقعی سکونت با آنچه در درخواست اعلام شده مطابقت داشته باشد.

در صورت رد درخواست چه باید کرد؟

اگر شهرداری ثبت اقامت را فقط به این دلیل رد کند که کارت اجازه اقامت هنوز در حال صدور، تمدید یا تبدیل است، باید بررسی شود که آیا رسید درخواست و سایر مدارک قانونی به‌درستی ارزیابی شده‌اند یا خیر. در چنین مواردی می‌توان درخواست بازنگری اداری ارائه کرد و، در صورت لزوم، از ابزارهای قضایی برای حمایت از حق ثبت اقامت استفاده کرد. تفاوت مهم میان «کارت هنوز صادر نشده» و «شخص فاقد عنوان اقامت قانونی است» نباید نادیده گرفته شود.

نتیجه عملی این است که تأخیر اداری در صدور کارت جدید لزوماً به معنی از دست دادن اقامت قانونی یا ثبت شهری نیست. نگهداری رسید درخواست، نسخه اجازه اقامت قبلی، مدارک محل سکونت و هرگونه مکاتبه با Questura و Comune برای جلوگیری از مشکلات بعدی اهمیت اساسی دارد.


وکیل فابیو لوسچربو (Avv. Fabio Loscerbo)
وکیل دارای صلاحیت حضور در دیوان عالی ایتالیا (Avvocato Cassazionista)
عضو ثبت نمایندگان منافع مجلس نمایندگان ایتالیا در حوزه مهاجرت
ثبت شفافیت اتحادیه اروپا شماره 280782895721-36 در حوزه مهاجرت و پناهندگی
ORCID: 0009-0004-7030-0428

Articolo redatto con l’ausilio di strumenti di AI, sotto la direzione, revisione e responsabilità editoriale dell’autore.

مجوز واحد کار در ایتالیا در سال ۲۰۲۶: مهلت‌های جدید برای صدور و تمدید اقامت کاری

از ۴ ژوئن ۲۰۲۶ قواعد جدید «مجوز واحد کار» در ایتالیا اجرا می‌شود؛ اصلاحاتی که برای بسیاری از اتباع کشورهای خارج از اتحادیه اروپا، از جمله ای...