۱۴۰۵ شهریور ۳۱, سه‌شنبه

اقامت بلندمدت اتحادیه اروپا در ایتالیا در سال ۲۰۲۶: پنج سال اقامت، درآمد و زبان A2

برای بسیاری از شهروندان غیراروپایی که سال‌ها در ایتالیا زندگی کرده‌اند، «اجازه اقامت بلندمدت اتحادیه اروپا» یکی از مهم‌ترین مراحل تثبیت وضعیت حقوقی است. این عنوان اقامتی با یک اجازه اقامت موقت تفاوت اساسی دارد: وضعیت اقامتیِ بلندمدت اصولاً دائمی است، هرچند کارت الکترونیکی آن برای بزرگسالان ده سال و برای افراد زیر هجده سال پنج سال اعتبار سندی دارد و سپس باید به‌روزرسانی شود.

چه کسی می‌تواند درخواست کند؟

قاعده عمومی این است که متقاضی باید دست‌کم پنج سال به‌طور قانونی و پیوسته در ایتالیا اقامت داشته باشد و در زمان درخواست دارای اجازه اقامت معتبر باشد. صرف گذشت پنج سال تقویمی کافی نیست: نوع اقامت، تداوم حضور در ایتالیا و دوره‌های احتمالی غیبت از کشور باید بررسی شود.

بر اساس ماده ۹ قانون واحد مهاجرت ایتالیا، غیبت از ایتالیا اصولاً مانع محاسبه دوره پنج‌ساله نمی‌شود اگر هر غیبت کمتر از شش ماه متوالی باشد و مجموع غیبت‌ها در پنج سال از ده ماه بیشتر نشود. در موارد استثنایی، مانند دلایل جدی و مستند پزشکی یا دیگر دلایل مهم اثبات‌شده، قانون امکان ارزیابی متفاوت را پیش‌بینی می‌کند.

حداقل درآمد در سال ۲۰۲۶

یکی از شروط اصلی، داشتن درآمد کافی است. برای متقاضیِ تنها، حداقل درآمد باید کمتر از مبلغ سالانه «کمک اجتماعی» نباشد. مبلغ کمک اجتماعی در سال ۲۰۲۶ برابر با ۵۴۶٫۲۴ یورو در ماه برای ۱۳ ماه است؛ بنابراین رقم سالانه مرجع ۷٬۱۰۱٫۱۲ یورو است.

اگر درخواست به اعضای خانواده نیز مربوط باشد، میزان درآمد لازم بر اساس تعداد اعضای خانواده افزایش می‌یابد و باید با معیارهای قانونی مربوط به الحاق خانواده تطبیق داده شود. در عمل، ارزیابی صرفاً به وجود یک قرارداد کار محدود نیست و اسناد مالیاتی، گواهی‌های درآمد، فیش‌های حقوقی و وضعیت واقعی و مستمر درآمد اهمیت دارند.

آزمون زبان ایتالیایی در سطح A2

در حالت عادی، متقاضی باید دانش زبان ایتالیایی در سطح حداقل A2 را اثبات کند. این شرط می‌تواند از طریق قبولی در آزمون سازمان‌یافته توسط Prefettura یا با ارائه یکی از مدارک و گواهی‌های معتبر قانونی انجام شود.

افرادی که در ایتالیا مدرک تحصیلی مشخصی گرفته‌اند، برخی دانشجویان و پژوهشگران، دارندگان گواهی معتبر زبان و برخی گروه‌های حرفه‌ای ممکن است از شرکت در آزمون معاف باشند. همچنین افراد زیر ۱۴ سال و اشخاصی که به علت سن، بیماری یا معلولیت دارای محدودیت جدی در توانایی یادگیری زبان هستند و این وضعیت توسط ساختار درمانی عمومی تأیید شده است، می‌توانند از آزمون معاف شوند.

برای کسانی که باید در آزمون شرکت کنند، درخواست آزمون به‌صورت الکترونیکی به Prefettura محل اقامت ارسال می‌شود. در صورت عدم قبولی یا غیبت بدون عذر موجه، برای درخواست مجدد آزمون معمولاً باید ۹۰ روز صبر کرد.

وضعیت خاص دارندگان حمایت بین‌المللی

دارندگان حمایت بین‌المللی نیز می‌توانند اجازه اقامت بلندمدت اتحادیه اروپا را درخواست کنند. برای این گروه، دوره پنج‌ساله از تاریخ ارائه درخواست حمایت بین‌المللی که در نهایت منجر به شناسایی حمایت شده است محاسبه می‌شود. افزون بر این، دارندگان حمایت بین‌المللی از شرط آزمون زبان ایتالیایی معاف هستند و درباره شرط مسکن نیز قواعد مساعدتری وجود دارد.

این تفاوت‌ها مهم است، زیرا در پرونده‌های پناهندگی یا حمایت تکمیلی به معنای عام، نوع دقیق عنوان اقامت و مبنای قانونی آن باید قبل از ارائه درخواست بررسی شود. نباید فرض کرد که هر اجازه اقامتی با ماهیت حمایتی به‌طور خودکار همان آثار حمایت بین‌المللی را دارد.

آیا این اقامت واقعاً «دائمی» است؟

بله، وضعیت حقوقیِ اقامت بلندمدت اصولاً بدون مدت است. با این حال، کارت فیزیکی جدید برای بزرگسالان ده سال و برای افراد زیر هجده سال پنج سال اعتبار دارد. پایان اعتبار کارت به معنای از بین رفتن خودکار وضعیت اقامت بلندمدت نیست؛ دارنده باید برای به‌روزرسانی سند اقدام کند و کارت جدید با عکس‌های تازه صادر می‌شود.

این نکته در عمل اهمیت زیادی دارد، زیرا گاهی بین «مدت وضعیت اقامتی» و «مدت اعتبار سند الکترونیکی» اشتباه می‌شود. کسی که وضعیت بلندمدت را به‌درستی کسب کرده است، صرفاً به دلیل پایان تاریخ درج‌شده روی کارت، دوباره از صفر وارد یک روند جدید پنج‌ساله نمی‌شود.

چه زمانی ممکن است وضعیت از دست برود؟

دائمی بودن به معنای غیرقابل‌لغو بودن نیست. قانون موارد مشخصی برای لغو پیش‌بینی کرده است؛ از جمله تحصیل متقلبانه وضعیت، برخی دلایل جدی مربوط به نظم عمومی یا امنیت، دریافت وضعیت بلندمدت از یک کشور دیگر اتحادیه اروپا و نیز غیبت‌های طولانی.

به‌طور خاص، غیبت از قلمرو اتحادیه اروپا برای ۱۲ ماه متوالی می‌تواند موجب لغو شود. همچنین غیبت از ایتالیا برای بیش از شش سال، در شرایط مقرر قانونی، از موارد مهمی است که باید مورد توجه قرار گیرد. بنابراین کسی که این وضعیت را به دست آورده اما قصد دارد برای مدت طولانی خارج از اتحادیه اروپا زندگی کند، باید پیش از خروج آثار حقوقی آن را بررسی کند.

مزیت عملی این عنوان اقامتی چیست؟

این اجازه اقامت نسبت به بسیاری از عناوین موقت، ثبات بیشتری ایجاد می‌کند. دارنده آن در ایتالیا از دسترسی گسترده‌تری به بازار کار، فعالیت خوداشتغالی، خدمات و برخی حقوق اجتماعی برخوردار می‌شود، البته همیشه با رعایت شرایط خاص هر مزیت.

همچنین وضعیت بلندمدت اتحادیه اروپا می‌تواند در جابه‌جایی به برخی کشورهای دیگر عضو اتحادیه نقش مهمی داشته باشد. اما این وضعیت به معنای حق خودکار زندگی و کار در هر کشور اتحادیه اروپا بدون تشریفات نیست. کشور دوم می‌تواند بر اساس حقوق اتحادیه و قوانین ملی خود، درخواست اجازه اقامت، اثبات کار یا منابع مالی و سایر شرایط را مطالبه کند.

نکات عملی پیش از ارائه درخواست

قبل از ارسال پرونده، بهتر است چهار موضوع با دقت کنترل شود: تاریخ واقعی شروع اقامت قانونی، دوره‌های خروج از ایتالیا، میزان و استمرار درآمد و وضعیت شرط زبان. اشتباه در یکی از این عناصر می‌تواند باعث تأخیر، درخواست مدارک تکمیلی یا رد درخواست شود.

همچنین باید توجه داشت که داشتن پنج سال سابقه اقامت به‌تنهایی حق قطعی به دریافت این عنوان ایجاد نمی‌کند. Questura علاوه بر شرایط زمانی و مالی، شرایط قانونی دیگر از جمله مسائل مربوط به نظم عمومی و امنیت را نیز بررسی می‌کند و در تصمیم خود باید وضعیت خانوادگی، اجتماعی و کاری فرد را در چهارچوب مقرر قانون در نظر بگیرد.

نتیجه عملی: برای کسی که زندگی خود را در ایتالیا تثبیت کرده است، اجازه اقامت بلندمدت اتحادیه اروپا می‌تواند گذار از یک وضعیت موقت و وابسته به تمدیدهای مکرر به یک موقعیت حقوقی بسیار باثبات‌تر باشد. اما بهترین زمان برای ارائه درخواست زمانی است که پنج سال اقامت قانونی، درآمد کافی، وضعیت غیبت‌ها و شرط زبان از قبل مستند و بدون ابهام باشند.


Avv. Fabio Loscerbo
Avvocato Cassazionista
Iscritto nel Registro dei rappresentanti di interessi della Camera dei deputati – materia: Immigrazione
Registro per la Trasparenza UE n. 280782895721-36 – materia: Migrazione e Asilo
ORCID 0009-0004-7030-0428

Articolo redatto con l’ausilio di strumenti di AI, sotto la direzione, revisione e responsabilità editoriale dell’autore.

پیوستن اعضای خانواده در ایتالیا در سال ۲۰۲۶: شرط دو سال اقامت، درآمد و مهلت ۱۵۰ روزه برای مجوز اولیه

در سال ۲۰۲۶، مقررات پیوستن اعضای خانواده در ایتالیا نسبت به گذشته سخت‌گیرانه‌تر و در عین حال از نظر مهلت‌های اداری روشن‌تر شده است. مهم‌ترین نکات عملی برای بسیاری از اتباع کشورهای خارج از اتحادیه اروپا عبارت‌اند از شرط دو سال اقامت قانونی و پیوسته در ایتالیا در برخی موارد، اثبات درآمد و مسکن مناسب، و مهلت ۱۵۰ روزه برای صدور مجوز اولیه پیوستن خانواده.

چه کسانی می‌توانند برای پیوستن خانواده اقدام کنند؟

بر اساس ماده ۲۹ قانون مهاجرت ایتالیا، دارنده اقامت معتبر می‌تواند، در صورت وجود شرایط قانونی، برای همسر، فرزندان صغیر مجرد، برخی فرزندان بزرگسال کاملاً وابسته به دلیل وضعیت شدید سلامتی و نیز والدین وابسته در شرایط مشخص درخواست پیوستن خانواده کند.

برای هر دسته از اعضای خانواده، شرایط خاصی وجود دارد و اثبات رابطه خانوادگی باید با اسناد معتبر انجام شود. اسناد صادرشده در خارج از ایتالیا معمولاً باید مطابق مقررات کنسولی ترجمه و قانونی یا تأیید شوند.

شرط جدید دو سال اقامت قانونی

در مقررات فعلی، متقاضی پیوستن خانواده، به‌طور کلی، باید هنگام ارائه درخواست حداقل دو سال اقامت قانونی و بدون وقفه در ایتالیا داشته باشد. در عمل، ادارات مهاجرت این شرط را با توجه به وضعیت اقامت و ثبت رسمی محل سکونت بررسی می‌کنند.

این شرط برای همه پرونده‌ها به یک شکل اعمال نمی‌شود. برای پیوستن فرزند صغیر این محدودیت اعمال نمی‌شود. همچنین دارندگان وضعیت پناهندگی یا حمایت فرعی از این شرط مستثنا هستند. برای برخی گروه‌های مشمول مقررات خاص اتحادیه اروپا، مانند دارندگان کارت آبی اتحادیه اروپا و برخی کارکنان منتقل‌شده درون‌شرکتی، نیز باید مقررات ویژه مربوط به همان عنوان اقامت بررسی شود.

درآمد لازم در سال ۲۰۲۶

یکی از مهم‌ترین شرایط، داشتن درآمد سالانه قانونی و کافی است. مبنای محاسبه در سال ۲۰۲۶ مبلغ سالانه کمک‌هزینه اجتماعی ایتالیا، یعنی ۷٬۱۰۱٫۱۲ یورو است. برای پیوستن یک عضو خانواده، حداقل درآمد معمولاً ۱۰٬۶۵۱٫۶۸ یورو در سال است؛ برای دو عضو خانواده ۱۴٬۲۰۲٫۲۴ یورو و برای سه عضو خانواده ۱۷٬۷۵۲٫۸۰ یورو.

در محاسبه درآمد، در شرایط مقرر قانونی، درآمد اعضای خانواده‌ای که با متقاضی زندگی می‌کنند نیز می‌تواند در نظر گرفته شود. برای دو یا چند فرزند زیر چهارده سال قواعد خاصی وجود دارد. دارندگان وضعیت پناهندگی و حمایت فرعی برای پیوستن خانواده از اثبات شرط درآمد معاف هستند.

مسکن مناسب نیز باید اثبات شود

متقاضی معمولاً باید نشان دهد که مسکن او از نظر بهداشتی و ظرفیت سکونت مناسب است و گواهی مربوط به صلاحیت مسکن از مرجع محلی دریافت شده است. نوع سند مورد نیاز ممکن است با توجه به وضعیت مالکیت یا اجاره متفاوت باشد و اداره مهاجرت می‌تواند اصل مدارک را در زمان رسیدگی مطالبه کند.

در مورد والدین بالای شصت‌وپنج سال، علاوه بر سایر شرایط، موضوع پوشش درمانی یا امکان ثبت در نظام سلامت ملی نیز اهمیت ویژه دارد.

روند درخواست چگونه است؟

درخواست مجوز اولیه پیوستن خانواده به‌صورت الکترونیکی از طریق سامانه وزارت کشور ایتالیا ارائه می‌شود. اداره واحد مهاجرت در Prefettura مدارک اقامت، درآمد، مسکن و موانع احتمالی امنیتی را بررسی می‌کند. در صورت صدور مجوز، مرحله دوم در سفارت یا کنسولگری ایتالیا انجام می‌شود و آن مرجع رابطه خانوادگی و سایر شرایط لازم برای صدور ویزا را بررسی می‌کند.

مهلت صدور مجوز به ۱۵۰ روز افزایش یافته است

بر اساس اصلاحات قانونی که از سال ۲۰۲۵ وارد نظام حقوقی شده و در سال ۲۰۲۶ اجرا می‌شود، مهلت قانونی صدور مجوز اولیه پیوستن خانواده از ۹۰ روز به ۱۵۰ روز افزایش یافته است. این تغییر به این معنا نیست که اداره می‌تواند بدون محدودیت زمانی پرونده را معلق نگه دارد؛ بلکه پس از سپری شدن مهلت قانونی، در صورت نبود پاسخ، بررسی اقدامات رسمی برای پیگیری پرونده اهمیت پیدا می‌کند.

در چنین وضعیتی، بسته به مرحله پرونده، می‌توان درخواست کتبی برای اطلاع از وضعیت رسیدگی، درخواست دسترسی به پرونده اداری و در صورت استمرار تأخیر، ارزیابی راه‌های قانونی مناسب برای حمایت از حق وحدت خانواده را در نظر گرفت.

نکته عملی مهم

در پرونده‌های پیوستن خانواده، بسیاری از تأخیرها نه از نبود حق، بلکه از نقص مدارک، ناسازگاری اطلاعات، گواهی نامعتبر مسکن، اثبات ناکافی درآمد یا مشکلات مربوط به اسناد خانوادگی خارجی ناشی می‌شود. بنابراین بهتر است پیش از ثبت درخواست، وضعیت اقامت متقاضی، مدت اقامت قانونی، درآمد قابل اثبات، ترکیب خانواده و مدارک صادرشده در کشور مبدأ به‌صورت کامل بررسی شود.

اصلاحات اخیر نشان می‌دهد که روند پیوستن خانواده در ایتالیا به سمت کنترل دقیق‌تر شرایط قانونی حرکت کرده است. برای متقاضیان، مهم‌ترین مسئله این است که پرونده از ابتدا بر پایه اسناد کامل و منطبق با شرایط به‌روز سال ۲۰۲۶ تنظیم شود.


Avv. Fabio Loscerbo
Avvocato Cassazionista
Iscritto nel Registro dei rappresentanti di interessi della Camera dei deputati in materia di Immigrazione
Registro per la Trasparenza UE n. 280782895721-36 in materia di Migrazione e Asilo
ORCID 0009-0004-7030-0428

Articolo redatto con l’ausilio di strumenti di AI, sotto la direzione, revisione e responsabilità editoriale dell’autore.

کارت آبی اتحادیه اروپا در ایتالیا در سال ۲۰۲۶: مسیر خارج از سهمیه برای متخصصان و نیروهای ماهر

برای متخصصان غیراروپایی که پیشنهاد شغلی واجد شرایط در ایتالیا دارند، «کارت آبی اتحادیه اروپا» یکی از مهم‌ترین مسیرهای ورود و اقامت کاری است. این مسیر خارج از سهمیه‌های سالانه Decreto Flussi قرار دارد و بنابراین به click day یا وجود سهمیه آزاد وابسته نیست. در سال ۲۰۲۶ روند آن نیز سریع‌تر و دیجیتالی‌تر شده است.

کارت آبی اتحادیه اروپا چیست؟

کارت آبی اتحادیه اروپا مجوز اقامت و کار برای اتباع کشورهای ثالثی است که قرار است در ایتالیا یک فعالیت شغلی با مهارت بالا انجام دهند. مبنای اصلی آن ماده 27-quater قانون جامع مهاجرت ایتالیا است. درخواست معمولاً از طرف کارفرمای ایتالیایی به Sportello Unico per l’Immigrazione ارائه می‌شود و برای متقاضی خارج از ایتالیا، پس از صدور nulla osta، مرحله ویزای ورود و سپس صدور کارت اقامت دنبال می‌شود.

چرا این مسیر با Decreto Flussi متفاوت است؟

مهم‌ترین تفاوت این است که کارت آبی اتحادیه اروپا خارج از سهمیه‌های Decreto Flussi صادر می‌شود. در نتیجه کارفرما لازم نیست منتظر click day بماند و درخواست را می‌توان در طول سال ارائه کرد. این موضوع برای شرکت‌هایی که قصد جذب نیروهای متخصص از خارج از اتحادیه اروپا دارند، اهمیت عملی زیادی دارد.

چه افرادی می‌توانند واجد شرایط باشند؟

قانون چند مسیر جایگزین برای اثبات سطح بالای تخصص در نظر گرفته است. متقاضی می‌تواند دارای مدرک آموزش عالی یا صلاحیت حرفه‌ای پس از دوره متوسطه باشد که حداقل یک دوره سه‌ساله آموزش عالی را گواهی کند. برای حرفه‌های قانون‌گذاری‌شده، باید شرایط شناسایی حرفه‌ای مقرر در ایتالیا نیز رعایت شود.

در برخی موارد، سابقه حرفه‌ای نیز می‌تواند جایگزین مدرک دانشگاهی شود. به طور کلی، حداقل پنج سال سابقه حرفه‌ای در سطحی قابل مقایسه با تحصیلات عالی و مرتبط با شغل مورد نظر می‌تواند ملاک قرار گیرد. برای مدیران و متخصصان بخش فناوری اطلاعات و ارتباطات، قانون امکان اثبات صلاحیت با حداقل سه سال تجربه حرفه‌ای مرتبط در هفت سال پیش از درخواست را پیش‌بینی کرده است.

پیشنهاد شغلی باید چه شرایطی داشته باشد؟

کارفرما باید پیشنهاد شغلی الزام‌آور یا قرارداد کاری برای فعالیتی با مهارت بالا ارائه کند که حداقل شش ماه مدت داشته باشد. میزان حقوق سالانه نیز باید هم با قرارداد جمعی ملی قابل اعمال بر رابطه کاری سازگار باشد و هم از حداقل معیار قانونی مربوط به متوسط حقوق ناخالص سالانه پایین‌تر نباشد. بنابراین صرف داشتن یک مدرک دانشگاهی برای استفاده از این مسیر کافی نیست؛ خودِ شغل، سطح تخصص و شرایط اقتصادی قرارداد نیز باید با ضوابط کارت آبی منطبق باشد.

مدارک تحصیلی و حرفه‌ای خارجی چگونه ارزیابی می‌شوند؟

مدارکی که خارج از اتحادیه اروپا صادر شده‌اند باید با تشریفات معتبر قابل استفاده در ایتالیا ارائه شوند. بسته به کشور صادرکننده، ممکن است قانونی‌سازی یا Apostille، ترجمه رسمی به زبان ایتالیایی و تأیید اصالت یا ارزش مدرک لازم باشد. در مورد مدارک آموزش عالی، در موارد مقرر می‌توان از Dichiarazione di Valore یا گواهی‌های قابل قبول CIMEA استفاده کرد. برای حرفه‌های قانون‌گذاری‌شده، مانند برخی مشاغل حوزه سلامت، مهندسی یا سایر حرفه‌هایی که ورود به آنها در ایتالیا نیازمند شناسایی رسمی است، مراحل مربوط به معادل‌سازی حرفه‌ای نیز باید به طور جداگانه انجام شود.

مهلت جدید ۳۰ روزه برای nulla osta

یکی از تغییرات مهمی که از پایان سال ۲۰۲۵ وارد نظام شده، کاهش مهلت قانونی صدور nulla osta برای کارگران بسیار ماهر است. قانون جدید این مهلت را به ۳۰ روز رسانده است. این اصلاح به معنای صدور خودکار مجوز پس از ۳۰ روز نیست، اما هدف آن کوتاه کردن زمان رسیدگی اداری و ایجاد یک مسیر سریع‌تر برای جذب نیروی تخصصی است.

قرارداد اقامت در سال ۲۰۲۶ دیجیتالی‌تر شده است

از ۱۹ ژوئن ۲۰۲۶، در Portale Servizi وزارت کشور امکان امضا و ارسال الکترونیکی قرارداد اقامت برای پرونده‌های Carta Blu UE نیز فعال شده است. پس از ورود کارگر به ایتالیا، اطلاعات ورود در سامانه درج می‌شود و کارفرما می‌تواند مدارک لازم را از طریق روند دیجیتال ارسال کند. امضای دستی کارگر همچنان در موارد پیش‌بینی‌شده قابل استفاده است، اما بخش مهمی از فرآیند اکنون بدون مراجعه کاغذی انجام می‌شود.

آیا فردی که از قبل در ایتالیا است می‌تواند از این مسیر استفاده کند؟

در بسیاری از موارد بله. مقررات جدید کارت آبی فقط برای افرادی که در کشور ثالث زندگی می‌کنند نیست. برخی اتباع کشورهای ثالث که به طور قانونی در ایتالیا حضور دارند نیز می‌توانند، در صورت وجود سایر شرایط، وارد این مسیر شوند؛ از جمله برخی دارندگان مجوزهای کاری و حتی دارندگان حمایت بین‌المللی. در مقابل، متقاضیان حمایت بین‌المللی که هنوز درباره درخواست آنان تصمیم نهایی اتخاذ نشده و همچنین برخی دارندگان مجوزهای خاص حمایتی، در زمره موارد مستثنا قرار می‌گیرند. نوع دقیق مجوز فعلی باید پیش از اقدام بررسی شود.

مزیت‌های بعد از صدور کارت

کارت آبی تنها مجوز ورود برای یک شغل مشخص نیست. مقررات اروپایی و ایتالیایی برای دارنده آن امکانات بیشتری در زمینه ادامه اشتغال، جست‌وجوی کار در صورت از دست دادن شغل، انجام فعالیت خوداشتغالی در کنار شغل واجد شرایط، الحاق خانواده و تحرک میان کشورهای عضو اتحادیه اروپا پیش‌بینی کرده‌اند. البته هر یک از این حقوق شرایط خاص خود را دارد و نباید تصور کرد که کارت آبی آزادی نامحدود برای هر نوع کار یا جابه‌جایی ایجاد می‌کند.

چه نکته‌ای برای متقاضیان فارسی‌زبان مهم‌تر است؟

برای بسیاری از متخصصان فارسی‌زبان، مشکل اصلی نه سهمیه Decreto Flussi بلکه یافتن کارفرمایی است که حاضر باشد یک پیشنهاد شغلی واقعی و منطبق با شرایط کارت آبی ارائه کند و مدارک حرفه‌ای متقاضی را به‌درستی در پرونده وارد کند. این مسیر برای مهندسان، متخصصان فناوری، مدیران، پژوهشگران و سایر نیروهای حرفه‌ای می‌تواند بسیار مؤثر باشد، اما موفقیت پرونده به هماهنگی میان عنوان شغلی، سطح تخصص، مدرک یا سابقه حرفه‌ای، میزان حقوق و مدارک پیوست بستگی دارد.

نتیجه‌گیری

در سال ۲۰۲۶ کارت آبی اتحادیه اروپا یکی از روشن‌ترین مسیرهای قانونی ورود نیروی متخصص به ایتالیاست: خارج از سهمیه، بدون click day، با nulla osta در مهلت کوتاه‌تر و با فرآیندی که بیش از گذشته دیجیتالی شده است. با این حال، کیفیت پرونده اهمیت اساسی دارد؛ هرگونه ناهماهنگی میان مدرک، سابقه، عنوان شغلی یا حقوق پیشنهادی می‌تواند به درخواست توضیح، تأخیر یا رد منجر شود. پیش از ارائه درخواست، بررسی دقیق قرارداد و مدارک حرفه‌ای ضروری است.


وکیل فابیو لوسچربو – Avv. Fabio Loscerbo
وکیل دارای صلاحیت دفاع در دیوان عالی ایتالیا – Avvocato Cassazionista
عضو Registro dei rappresentanti di interessi della Camera dei deputati در حوزه Immigrazione
Registro per la Trasparenza UE n. 280782895721-36 – Migrazione e Asilo
ORCID: 0009-0004-7030-0428

Articolo redatto con l’ausilio di strumenti di AI, sotto la direzione, revisione e responsabilità editoriale dell’autore.

۱۴۰۵ شهریور ۳۰, دوشنبه

کار برای متقاضیان پناهندگی در ایتالیا در سال ۲۰۲۶: مهلت جدید ۹۰ روز و اهمیت ثبت رسمی درخواست

کار برای متقاضیان پناهندگی در ایتالیا در سال ۲۰۲۶: مهلت جدید ۹۰ روز و اهمیت ثبت رسمی درخواست

از ۱۲ ژوئن ۲۰۲۶، قواعد ایتالیا درباره دسترسی متقاضیان حمایت بین‌المللی به بازار کار تغییر کرده است. مهم‌ترین نکته عملی این است که متقاضی پناهندگی دیگر پس از ۶۰ روز، بلکه اصولاً پس از گذشت ۹۰ روز از «ثبت رسمی و نهایی درخواست» می‌تواند کار کند؛ مشروط بر اینکه رسیدگی به پرونده هنوز پایان نیافته باشد و تأخیر ناشی از رفتار خود متقاضی نباشد.

قاعده جدید از کجا آمده است؟

ایتالیا در چارچوب اجرای «پیمان جدید اتحادیه اروپا درباره مهاجرت و پناهندگی» با Decreto-Legge 12 giugno 2026, n. 100 مقررات داخلی خود را اصلاح کرد. این فرمان از ۱۲ ژوئن ۲۰۲۶ لازم‌الاجرا شد و سپس بدون تغییر اساسی با Legge 7 agosto 2026, n. 145 به قانون تبدیل شد.

در نتیجه، ماده ۲۲ از Decreto Legislativo 18 agosto 2015, n. 142 تغییر کرده است. طبق متن فعلی، مدرکی که پس از formalizzazione della domanda، یعنی ثبت رسمی درخواست حمایت بین‌المللی، به متقاضی داده می‌شود، اجازه انجام کار را پس از گذشت ۹۰ روز از تاریخ همان ثبت رسمی فراهم می‌کند؛ به شرط آنکه تصمیم نهایی درباره درخواست هنوز اتخاذ نشده باشد و طولانی شدن روند قابل انتساب به متقاضی نباشد.

۹۰ روز از چه تاریخی محاسبه می‌شود؟

این نکته در عمل بسیار مهم است. صرف مراجعه به Questura، ارسال یک ایمیل برای گرفتن وقت، حضور مقابل اداره مهاجرت یا حتی اعلام شفاهی قصد درخواست پناهندگی، همیشه همان تاریخی نیست که مهلت ۹۰ روزه از آن آغاز می‌شود. قانون جدید میان مرحله «registrazione» و مرحله «formalizzazione» تفاوت قائل است.

در زمان registrazione، Questura یا پلیس مرزی باید یک مدرک اسمی به متقاضی بدهد که شامل اطلاعات هویتی اعلام‌شده، عکس، کد یکتای شناسایی و تاریخ ثبت است. در مرحله formalizzazione، مدرک دیگری که از سوی اداره صلاحیت‌دار تأیید می‌شود، صادر می‌شود و همین مرحله برای محاسبه مهلت دسترسی به کار اهمیت اساسی دارد.

بنابراین متقاضی باید تاریخ دقیق ثبت رسمی را از روی مدارک خود بررسی کند و تصور نکند که مهلت ۹۰ روزه الزاماً از اولین مراجعه به پلیس شروع شده است.

آیا کارفرما می‌تواند قبل از صدور کارت نهایی استخدام کند؟

بله، در صورت تحقق شرایط قانونی، حق کار وابسته به صدور کارت پلاستیکی نهایی نیست. پس از سپری شدن ۹۰ روز از formalizzazione، اگر پرونده هنوز در حال رسیدگی باشد و تأخیر به متقاضی نسبت داده نشود، مدرک صادرشده در چارچوب پرونده حمایت بین‌المللی می‌تواند برای شروع رابطه کاری مورد استفاده قرار گیرد.

البته همه تکالیف عادی قانون کار همچنان باید رعایت شود. کارفرما باید رابطه استخدامی را به‌طور قانونی برقرار کند، ارتباطات اجباری از جمله UNILAV را انجام دهد و سایر الزامات مربوط به بیمه و تأمین اجتماعی را رعایت کند. داشتن حق کار به معنای معافیت از تشریفات عادی استخدام نیست.

اگر Questura برای ثبت یا formalizzazione ماه‌ها وقت ندهد چه می‌شود؟

این مشکل صرفاً اداری نیست، زیرا تأخیر در ثبت رسمی می‌تواند دسترسی به چند حق اساسی، از جمله حق کار، را عقب بیندازد. مقررات جدید اتحادیه اروپا نیز برای ثبت درخواست زمان‌بندی مشخص پیش‌بینی کرده است. بر اساس Regolamento (UE) 2024/1348، در حالت عادی ثبت درخواست باید حداکثر ظرف پنج روز انجام شود؛ اگر تعداد درخواست‌ها به‌طور نامتناسب بالا باشد، این مهلت می‌تواند تا حداکثر پانزده روز افزایش یابد. پس از ثبت، مرحله رسمی ارائه درخواست نیز باید در مهلت‌های مقرر انجام شود.

در عمل، اگر شخص بارها برای گرفتن وقت اقدام کرده اما پاسخ دریافت نمی‌کند، بهتر است همه مدارک مربوط به تلاش‌های انجام‌شده را نگهداری کند: ایمیل‌ها، PEC، رسیدهای مراجعه، درخواست‌های کتبی، تصاویر وقت‌های آنلاین، نامه‌های وکیل و هر سندی که نشان دهد تأخیر ناشی از بی‌عملی خود متقاضی نیست.

در چنین مواردی، ارسال یک درخواست رسمی یا diffida به اداره مربوط و، در صورت تداوم تأخیر، ارزیابی امکان اقدام قضایی می‌تواند ضروری باشد. اهمیت این موضوع در رأی TAR Veneto, Sezione III, 18 marzo 2026, n. 617 نیز دیده می‌شود؛ دادگاه، تأخیرهای گسترده و نظام‌مند در formalizzazione درخواست‌های حمایت بین‌المللی را می‌تواند نشانه یک اختلال ساختاری در عملکرد اداره بداند و صرف کمبود نیروی انسانی یا افزایش تعداد درخواست‌ها را به‌تنهایی برای توجیه تأخیر کافی تلقی نکرده است.

اگر خود متقاضی باعث تأخیر شود

قانون تصریح می‌کند که حق کار پس از ۹۰ روز زمانی قابل استفاده است که تأخیر در رسیدگی به درخواست به متقاضی منتسب نباشد. بنابراین حضور در وقت‌های تعیین‌شده، اعلام به‌موقع تغییر نشانی، همکاری در شناسایی، ارائه مدارک خواسته‌شده و رعایت الزامات پرونده اهمیت عملی دارد.

اگر شخص بدون دلیل موجه در جلسات یا قرارهای ضروری حاضر نشود یا اطلاعات لازم برای ادامه روند را ارائه نکند، ممکن است اداره استدلال کند که تأخیر ناشی از رفتار خود او بوده است. به همین دلیل نگهداری منظم همه اسناد و پاسخ‌گویی دقیق به مکاتبات اداری اهمیت زیادی دارد.

نتیجه عملی

برای متقاضیان پناهندگی در ایتالیا، از سال ۲۰۲۶ تاریخ formalizzazione تنها یک تاریخ اداری نیست، بلکه می‌تواند مستقیماً بر زمان شروع قانونی کار اثر بگذارد. قاعده جدید ۹۰ روزه طولانی‌تر از نظام پیشین ۶۰ روزه است، اما در عین حال مقررات جدید اتحادیه اروپا برای ثبت و ادامه روند درخواست، مهلت‌های روشن‌تری تعیین کرده‌اند.

اگر ثبت درخواست یا formalizzazione بدون دلیل برای مدت طولانی به تعویق افتاده باشد، متقاضی نباید وضعیت را صرفاً یک انتظار عادی اداری تلقی کند. بررسی دقیق تاریخ‌ها، نگهداری مدارک، پیگیری مکتوب و در صورت لزوم استفاده از حمایت حقوقی می‌تواند برای حفظ حق اقامت، دسترسی به کار و سایر حقوق مرتبط با پرونده حمایت بین‌المللی تعیین‌کننده باشد.


Avv. Fabio Loscerbo
وکیل دادگستری و وکیل مجاز به دفاع نزد دیوان عالی ایتالیا (Avvocato Cassazionista)
عضو Registro dei rappresentanti di interessi della Camera dei deputati در موضوع Immigrazione
عضو Registro per la Trasparenza UE n. 280782895721-36 در موضوع Migrazione e Asilo
ORCID 0009-0004-7030-0428

Articolo redatto con l’ausilio di strumenti di AI, sotto la direzione, revisione e responsabilità editoriale dell’autore.

تبدیل اقامت تحصیلی به اقامت کاری در ایتالیا در سال ۲۰۲۶: بدون سهمیه و بدون انتظار برای دکرتو فلوسی

تبدیل اقامت تحصیلی به اقامت کاری در ایتالیا در سال ۲۰۲۶: بدون سهمیه و بدون انتظار برای دکرتو فلوسی

دانشجوی غیراروپایی که در ایتالیا با مجوز اقامت تحصیلی زندگی می‌کند، برای تبدیل اقامت خود به اقامت کاری دیگر مجبور نیست منتظر سهمیه سالانه «دکرتو فلوسی» بماند. در سال ۲۰۲۶ این تبدیل خارج از سهمیه انجام می‌شود و می‌توان آن را در طول سال درخواست کرد؛ با این حال، تبدیل خودکار نیست و درخواست باید زمانی ارائه شود که مجوز اقامت تحصیلی هنوز معتبر است و شرایط لازم برای کار تابع یا کار مستقل واقعاً وجود دارد.

تغییر مهم: حذف وابستگی به سهمیه‌های سالانه

در گذشته، بسیاری از دانشجویان خارجی برای تبدیل مجوز اقامت تحصیلی به مجوز کار مجبور بودند منتظر باز شدن سهمیه‌های سالانه باشند. این سازوکار پس از اصلاحات قانونی سال ۲۰۲۳ تغییر کرد و تبدیل اقامت تحصیلی و آموزشی به اقامت کاری از محدودیت عددی سهمیه‌ها خارج شد. نتیجه عملی آن در سال ۲۰۲۶ این است که دانشجو برای ارائه درخواست تبدیل لازم نیست منتظر «کلیک‌دی» یا انتشار سهمیه جدید بماند.

خارج از سهمیه بودن به این معنا نیست که اداره مهاجرت باید بدون بررسی درخواست را بپذیرد. متقاضی همچنان باید ثابت کند که مبنای واقعی و قانونی برای صدور اقامت کاری وجود دارد؛ برای کار تابع، وجود پیشنهاد یا رابطه کاری معتبر اهمیت دارد و برای کار مستقل نیز باید مجوزها، شرایط حرفه‌ای و توان مالی لازم برای فعالیت مورد نظر اثبات شود.

تا زمانی که اقامت تحصیلی دارید، چقدر می‌توانید کار کنید؟

دارنده مجوز اقامت برای تحصیل یا آموزش حرفه‌ای می‌تواند در کنار تحصیل کار تابع انجام دهد، اما این امکان محدود است: حداکثر ۲۰ ساعت در هفته و در مجموع حداکثر ۱۰۴۰ ساعت در سال. بنابراین، اگر قرار است فعالیت کاری از این حدود فراتر رود یا رابطه کاری به شغل اصلی و پایدار تبدیل شود، باید مسیر تبدیل اقامت تحصیلی به اقامت کاری طی شود.

نکته مهم این است که صرف داشتن قرارداد کار باعث تبدیل خودکار نوع اقامت نمی‌شود. تا زمانی که عنوان اقامت تغییر نکرده است، محدودیت‌های اقامت تحصیلی همچنان باید رعایت شود.

درخواست از کجا ارائه می‌شود؟

درخواست تبدیل از طریق «Portale Servizi ALI» وزارت کشور و در بخش مربوط به «Conversioni fuori quota» ارائه می‌شود. نوع فرم به وضعیت تحصیلی و نوع فعالیت کاری بستگی دارد.

برای افرادی که در ایتالیا مدرک دانشگاهی نگرفته‌اند، در تبدیل به کار تابع معمولاً از فرم VA و برای کار مستقل از فرم Z استفاده می‌شود. برای کسانی که مدرک دانشگاهی خود را در ایتالیا دریافت کرده‌اند، فرم V2 برای کار تابع و فرم Z2 برای کار مستقل پیش‌بینی شده است.

پس از ارسال درخواست، ارتباطات اداری اصولاً در بخش شخصی متقاضی در پورتال ALI قرار می‌گیرد. به همین دلیل، فقط ارسال درخواست کافی نیست و باید بخش «Comunicazioni» به‌طور منظم کنترل شود تا درخواست تکمیل مدارک، دعوت به اداره یا تصمیم نهایی از دست نرود.

مدارک باید از ابتدا کامل باشد

در رویه فعلی، مدارک اصلی باید هنگام ثبت درخواست در سامانه بارگذاری شوند. برای کار تابع، مدارکی که رابطه واقعی کار، مشخصات کارفرما، شرایط استخدام و پیشنهاد قرارداد را نشان می‌دهند اهمیت اساسی دارند. برای کار مستقل، علاوه بر شرایط عمومی اقامت، ممکن است ارائه مجوز حرفه‌ای، ثبت فعالیت، شرایط اداری لازم برای شروع کسب‌وکار و اثبات منابع مالی مورد نیاز الزامی باشد.

نباید بر این تصور تکیه کرد که هر نقصی بعداً با ارسال ایمیل یا نامه عادی قابل جبران است. بسیاری از ادارات تأکید می‌کنند که پرونده باید از طریق همان سامانه و با فایل‌های خواسته‌شده تکمیل شود.

درخواست را قبل از پایان اعتبار اقامت تحصیلی ارائه کنید

یکی از خطاهای عملی رایج این است که دانشجو تا روزهای پایانی اعتبار مجوز خود منتظر می‌ماند. مبنای قانونی تبدیل، وجود یک مجوز اقامت تحصیلی معتبر است؛ بنابراین بهتر است پس از شکل‌گیری شرایط واقعی استخدام یا فعالیت مستقل، درخواست بدون تأخیر و پیش از پایان اعتبار عنوان اقامتی ثبت شود.

اگر پرونده به مرحله‌ای رسیده که اقامت در آستانه انقضا است، وضعیت باید موردی بررسی شود. صرف وجود یک پیشنهاد شغلی، مشکل ناشی از انقضای عنوان اقامتی را به‌طور خودکار حل نمی‌کند.

تفاوت میان «خارج از سهمیه» و «بدون شرط»

اصطلاح «خارج از سهمیه» گاهی به‌اشتباه این تصور را ایجاد می‌کند که تبدیل برای هر دانشجو قطعی است. چنین نیست. حذف سهمیه فقط یک مانع عددی و زمانی را برداشته است. اداره همچنان بررسی می‌کند که اقامت تحصیلی معتبر باشد، شرایط شغلی واقعی وجود داشته باشد، مدارک لازم ارائه شده باشند و در مورد کار مستقل نیز الزامات حرفه‌ای و اقتصادی رعایت شده باشد.

در عمل، این اصلاح قانونی برای دانشجویان ایرانی و دیگر اتباع کشورهای خارج از اتحادیه اروپا فرصت مهمی ایجاد کرده است: کسی که در ایتالیا تحصیل کرده و به یک فرصت کاری واقعی دست یافته است، دیگر نباید صرفاً به دلیل بسته بودن سهمیه‌های سالانه منتظر بماند. اما موفقیت پرونده همچنان به زمان‌بندی درست، انتخاب فرم صحیح و کامل بودن مدارک بستگی دارد.

نتیجه عملی

در سال ۲۰۲۶ تبدیل اقامت تحصیلی به اقامت کاری یکی از مسیرهای مهم برای ماندن قانونی و ورود پایدار به بازار کار ایتالیا است. مهم‌ترین نکته این است که این مسیر از دکرتو فلوسی مستقل شده، اما همچنان یک پرونده اداری کامل و قابل اثبات می‌خواهد. اقدام پیش از انقضای مجوز، بررسی دقیق نوع قرارداد و استفاده از فرم صحیح می‌تواند تفاوت میان یک تبدیل منظم و یک پرونده مشکل‌دار را رقم بزند.


Avv. Fabio Loscerbo
Avvocato Cassazionista
Iscritto nel Registro dei rappresentanti di interessi della Camera dei deputati in materia di Immigrazione
Registro per la Trasparenza UE n. 280782895721-36 in materia di Migrazione e Asilo
ORCID 0009-0004-7030-0428

Articolo redatto con l’ausilio di strumenti di AI, sotto la direzione, revisione e responsabilità editoriale dell’autore.

ویزای پیوستن به خانواده برای ایرانیانِ عضو خانواده شهروند ایتالیا یا اتحادیه اروپا در سال ۲۰۲۶

از ۱ ژوئن ۲۰۲۴، اعضای خانواده غیراروپاییِ شهروندان ایتالیا یا اتحادیه اروپا که قصد دارند برای زندگی خانوادگی به ایتالیا ملحق شوند، باید اصولاً برای ویزای ملی نوع D با عنوان «دلایل خانوادگی» اقدام کنند، نه ویزای کوتاه‌مدت گردشگری یا دیدار خانوادگی. در سال ۲۰۲۶، با ازسرگیری کامل خدمات کنسولی سفارت ایتالیا در تهران، این مسیر برای متقاضیان ایرانی دوباره به‌صورت عادی قابل استفاده است.

چه کسانی مشمول این مسیر هستند؟

مطابق مقررات ایتالیا درباره آزادی رفت‌وآمد شهروندان اتحادیه اروپا، این مسیر به همسر، شریک ثبت‌شده در مواردی که قانون آن را معادل رابطه خانوادگی قابل شناسایی می‌داند، فرزندان مستقیم زیر ۲۱ سال یا فرزندان تحت تکفل، و نیز والدین یا دیگر اجداد مستقیم تحت تکفل مربوط می‌شود. برای برخی بستگان، اثبات «تحت تکفل بودن» اهمیت اساسی دارد و صرف وجود رابطه خانوادگی کافی نیست.

تفاوت با پیوست خانوادگی عادی

این مسیر با پیوست خانوادگی عادیِ اتباع خارجیِ غیراروپایی تفاوت دارد. عضو خانواده شهروند ایتالیا یا اتحادیه اروپا، در صورت قرار گرفتن در گروه‌های قانونی مقرر، اصولاً نیازی به nulla osta صادرشده از Sportello Unico per l’Immigrazione ندارد. بنابراین نباید پرونده او را با فرایند عادی ricongiungimento familiare بر اساس قوانین عمومی مهاجرت اشتباه گرفت.

در تهران چه باید کرد؟

سفارت ایتالیا در تهران در اطلاعیه ۱۱ اوت ۲۰۲۶ اعلام کرده است که خدمات کنسولی و ویزا پس از بازگشایی، از سر گرفته شده‌اند. درخواست‌های ویزا از طریق سامانه کارگزار مجاز VisaMetric نوبت‌دهی می‌شوند. با این حال، بستگان درجه یک شهروندان ایتالیا یا اتحادیه اروپا ــ یعنی همسر، فرزند و والدین ــ می‌توانند برای تسهیل دریافت وقت مستقیماً با بخش ویزای سفارت تماس بگیرند. برای بررسی درخواست، باید رابطه خانوادگی با مدارک ترجمه‌شده به ایتالیایی یا انگلیسی اثبات شود.

مدارک اصلی

در عمل، پرونده باید دست‌کم شامل دعوت‌نامه یا اعلام اراده شهروند ایتالیا یا اتحادیه اروپا برای تحقق وحدت خانوادگی، مدرک هویتی معتبر او، و اسناد اثبات‌کننده رابطه خانوادگی باشد. اسناد صادرشده در ایران باید مطابق قواعد کنسولی مربوط، ترجمه و در صورت لزوم قانونی‌سازی شوند. اگر حق ورود به وابستگی اقتصادی متقاضی بستگی داشته باشد، باید حمایت مالی واقعی، مستمر و ساختاری نیز اثبات شود؛ انتقال‌های اتفاقی یا محدود وجه معمولاً برای اثبات وضعیت «تحت تکفل» کافی نیستند.

هزینه و اثر ویزا

ویزای خانوادگی برای اشخاصی که در چارچوب حقوق شهروندان اتحادیه اروپا قرار می‌گیرند، اصولاً بدون دریافت هزینه کنسولی صادر می‌شود، هرچند خدمات کارگزار خارجی ممکن است هزینه خدمات جداگانه داشته باشد. ویزای ملی نوع D برای انتقال و اقامت خانوادگی است و نباید با ویزای شنگن کوتاه‌مدت برای دیدار موقت اشتباه گرفته شود.

اثر انگشت برای ویزای نوع D

از ۱۱ ژانویه ۲۰۲۵، اخذ داده‌های بیومتریک و اثر انگشت برای ویزاهای ملی نوع D نیز الزامی شده است، مگر در موارد استثنایی پیش‌بینی‌شده در مقررات مربوط. بنابراین متقاضی باید در عمل آمادگی حضور شخصی در مرحله‌ای از فرایند را داشته باشد.

پس از ورود به ایتالیا

دریافت ویزا پایان فرایند نیست. پس از ورود، عضو خانواده باید در مهلت قانونی برای عنوان اقامت خانوادگی اقدام کند. اطلاعیه سفارت ایتالیا در تهران به مهلت هشت روز پس از ورود اشاره می‌کند. در این مرحله، نوع سند اقامتی و اداره صالح می‌تواند بر حسب وضعیت شهروند ایتالیایی یا اتحادیه اروپا و مبنای حقوقی پرونده متفاوت باشد و بهتر است پیش از انقضای مهلت، مسیر دقیق نزد Questura بررسی شود.

اگر هدف فقط دیدار کوتاه باشد

اگر عضو خانواده صرفاً برای اقامت کمتر از سه ماه قصد سفر داشته باشد و هدف او انتقال واقعی محل زندگی به ایتالیا نباشد، مسیر معمولاً ویزای شنگن کوتاه‌مدت برای دیدار خانوادگی است. همچنین بستگانی مانند خواهر و برادر، اگر خارج از گروه‌های دارای حق مستقیم اقامت قرار گیرند، خودبه‌خود از همان امتیازات همسر، فرزند یا والدین تحت تکفل برخوردار نیستند و درخواست آنان ممکن است بر اساس قواعد عادی ویزا ارزیابی شود.

نکته عملی

برای متقاضی ایرانی، مهم‌ترین اشتباه این است که ابتدا یک ویزای گردشگری بگیرد و تصور کند بعداً بدون مشکل می‌تواند آن را به اقامت خانوادگی تبدیل کند. اگر هدف واقعی، زندگی با همسر، والد یا فرزندِ شهروند ایتالیا یا اتحادیه اروپا در ایتالیا است، بهتر است از ابتدا نوع صحیح ویزا انتخاب شود و رابطه خانوادگی و در صورت لزوم وابستگی اقتصادی با مدارک منظم و قابل اثبات ارائه شود.


Avv. Fabio Loscerbo
Avvocato Cassazionista
ثبت‌شده در Registro dei rappresentanti di interessi della Camera dei deputati در حوزه Immigrazione
Registro per la Trasparenza UE n. 280782895721-36 در حوزه Migrazione e Asilo
ORCID 0009-0004-7030-0428

Articolo redatto con l’ausilio di strumenti di AI, sotto la direzione, revisione e responsabilità editoriale dell’autore.

حمایت پس از خروج از کشور در ایتالیا: چه زمانی رویدادهای جدید می‌توانند مبنای پناهندگی شوند؟

در حقوق پناهندگی ایتالیا، خطر فقط بر اساس اتفاقاتی که پیش از ترک کشور مبدأ رخ داده‌اند ارزیابی نمی‌شود. قانون صراحتاً می‌پذیرد که نیاز به حمایت بین‌المللی می‌تواند پس از خروج از کشور شکل بگیرد؛ یعنی در نتیجه رویدادهایی که بعداً رخ داده‌اند یا فعالیت‌هایی که متقاضی در خارج از کشور انجام داده است. این وضعیت در حقوق پناهندگی با مفهوم «حمایت پس از خروج از کشور» شناخته می‌شود و در سال ۲۰۲۶ نیز در رویه و اسناد تخصصی ایتالیا مورد توجه جدی قرار گرفته است.

منظور از نیاز به حمایت پس از خروج چیست؟

ماده ۴ فرمان قانون‌گذاری شماره ۲۵۱ سال ۲۰۰۷ مقرر می‌کند که درخواست حمایت بین‌المللی می‌تواند بر رویدادهایی مبتنی باشد که پس از خروج فرد از کشور مبدأ اتفاق افتاده‌اند یا بر فعالیت‌هایی که او پس از خروج انجام داده است. قانون به‌طور خاص به مواردی توجه می‌کند که این فعالیت‌ها ادامه یا بیان باورها، گرایش‌ها یا مواضعی باشند که فرد پیش‌تر نیز داشته است.

بنابراین لازم نیست منشأ خطر همیشه پیش از ترک کشور وجود داشته باشد. ممکن است شخص در زمان خروج هنوز با خطر مشخصی روبه‌رو نبوده باشد، اما شرایط بعداً تغییر کند: وضعیت سیاسی یا امنیتی کشور مبدأ دگرگون شود، هویت یا باور فرد آشکار گردد، فعالیت‌های عمومی او در خارج از کشور شناخته شود، یا تغییرات واقعی در زندگی شخصی او ایجاد شود که در صورت بازگشت، او را در معرض آزار یا آسیب جدی قرار دهد.

این موضوع یک نوع اقامت مستقل نیست

«حمایت پس از خروج» نام یک مجوز اقامت جداگانه نیست. این مفهوم روشی برای ارزیابی این است که آیا شخص، با توجه به شرایط جدید، شرایط دریافت وضعیت پناهنده یا حمایت فرعی را دارد یا خیر. اگر خطر به دلیل نژاد، مذهب، ملیت، عقیده سیاسی یا عضویت در یک گروه اجتماعی معین، در حد آزار و تعقیب باشد، ممکن است وضعیت پناهنده مطرح شود. اگر شرایط به آستانه آزار در مفهوم کنوانسیون ژنو نرسد اما بازگشت فرد او را در معرض خطر واقعی مجازات اعدام، شکنجه، رفتار غیرانسانی یا سایر مصادیق آسیب جدی قرار دهد، موضوع حمایت فرعی قابل بررسی است.

تغییر مذهب یا باور پس از ورود به اروپا

یکی از نمونه‌های مهم، تغییر واقعی باور مذهبی یا نحوه ابراز آن پس از خروج از کشور مبدأ است. در ماه مه ۲۰۲۶، دفتر مطالعات و رویه قضایی دیوان عالی ایتالیا، با همکاری آژانس پناهندگی اتحادیه اروپا، یک بررسی تخصصی درباره آزار مذهبی و حمایت پس از خروج منتشر کرد. اهمیت این موضوع در آن است که مرجع تصمیم‌گیر نمی‌تواند صرفاً به این دلیل که تغییر باور پس از خروج اتفاق افتاده، آن را بی‌اثر بداند.

آنچه باید بررسی شود واقعی بودن مسیر شخصی فرد، نحوه بروز باور جدید، میزان شناخته‌شدن آن و مهم‌تر از همه خطر عینی در صورت بازگشت است. این ارزیابی باید فردی باشد و با اطلاعات به‌روز و معتبر درباره کشور مبدأ مقایسه شود.

فعالیت‌های سیاسی، اجتماعی و فضای مجازی

فعالیت‌های سیاسی یا اجتماعی پس از خروج نیز می‌توانند اهمیت حقوقی پیدا کنند. حضور در تجمعات، عضویت یا فعالیت در گروه‌ها، انتشار مستمر مطالب، مصاحبه‌های عمومی یا فعالیت در شبکه‌های اجتماعی ممکن است در پرونده مؤثر باشد، اما وجود چند عکس یا چند پست به‌تنهایی برای اثبات خطر کافی نیست.

کمیسیون یا دادگاه باید بررسی کند که فعالیت واقعاً به شخص مربوط است، چه میزان تداوم و جدیت داشته، آیا برای مقامات یا دیگر عاملان خطر در کشور مبدأ قابل شناسایی است و در صورت بازگشت چه پیامد واقعی می‌تواند داشته باشد. به همین دلیل، ارزش مدرک به تعداد اسناد بستگی ندارد؛ ارتباط منطقی میان فعالیت، قابلیت شناسایی و خطر بازگشت اهمیت بیشتری دارد.

اگر فعالیت فقط برای ساختن پرونده انجام شده باشد چه می‌شود؟

قانون ایتالیا همچنین اجازه می‌دهد بررسی شود که آیا فعالیت‌های انجام‌شده پس از خروج، منحصراً یا عمدتاً برای ایجاد شرایط لازم جهت ارائه درخواست حمایت انجام شده‌اند یا خیر. این موضوع در ارزیابی اعتبار ادعا اهمیت دارد، اما بررسی در همین نقطه متوقف نمی‌شود. مرجع تصمیم‌گیر باید همچنان خطر واقعی و شخصی در صورت بازگشت را ارزیابی کند.

در عمل، هرچه رفتار و فعالیت فرد با مسیر زندگی، باورها و توضیحات او سازگارتر و مستندتر باشد، ارزیابی آن نیز روشن‌تر خواهد بود. تناقض‌های مهم، اسناد مصنوعی یا فعالیت‌های ناگهانی و فاقد تداوم می‌توانند بر اعتبار پرونده اثر منفی بگذارند.

چه مدارکی می‌توانند اهمیت داشته باشند؟

هیچ فهرست بسته و از پیش تعیین‌شده‌ای وجود ندارد. بسته به پرونده، ممکن است اسناد مربوط به فعالیت‌های عمومی، مدارک عضویت، تصاویر و ویدئوها، نوشته‌ها و حساب‌های شبکه‌های اجتماعی، شهادت اشخاص، مدارک مرتبط با تغییر مذهب یا مشارکت در یک جامعه مذهبی، تهدیدهای دریافت‌شده، مکاتبات، و هر مدرکی که نشان دهد فعالیت یا تغییر مورد ادعا واقعی و شناخته‌شده است، اهمیت پیدا کند.

همزمان باید اطلاعات معتبر و به‌روز درباره کشور مبدأ نیز بررسی شود. صرف اثبات یک فعالیت در ایتالیا کافی نیست؛ باید روشن شود که شخص با همین مشخصات و در همین شرایط، در صورت بازگشت با چه خطر واقعی روبه‌رو خواهد بود.

مصاحبه در کمیسیون اهمیت ویژه دارد

در پرونده‌های مبتنی بر رویدادهای پس از خروج، مصاحبه در کمیسیون سرزمینی نقش اساسی دارد. متقاضی باید بتواند زمان‌بندی وقایع، علت تغییرات، نوع فعالیت، میزان مشارکت، ارتباط آن با هویت و باورهای خود و ترس مشخص از بازگشت را به شکلی منسجم توضیح دهد. پاسخ‌های حفظ‌شده یا کلی معمولاً جایگزین روایت شخصی و قابل بررسی نمی‌شوند.

کمیسیون ملی حق پناهندگی در مارس ۲۰۲۶، با همکاری کمیساریای عالی سازمان ملل متحد برای پناهندگان، مجموعه به‌روزشده‌ای از دستورالعمل‌های عملی برای کمیسیون‌های سرزمینی منتشر کرد تا کیفیت، یکنواختی و شفافیت ارزیابی‌ها افزایش یابد. در این چارچوب، ارزیابی فردی، اعتبار اظهارات و استفاده از اطلاعات به‌روز درباره کشور مبدأ همچنان عناصر اساسی تصمیم‌گیری هستند.

اگر کمیسیون این بخش از پرونده را نادیده بگیرد

اگر تصمیم منفی بدون بررسی واقعی رویدادهای جدید، بدون توجه به مدارک ارائه‌شده یا بدون استفاده از اطلاعات به‌روز درباره کشور مبدأ صادر شود، این کاستی‌ها می‌توانند در اعتراض قضایی اهمیت پیدا کنند. دادگاه باید وضعیت موجود در زمان تصمیم خود را بررسی کند و نمی‌تواند صرفاً به شرایطی محدود بماند که هنگام خروج از کشور یا در زمان نخستین درخواست وجود داشته است.

در پرونده‌ای که شرایط شخص پس از خروج تغییر کرده، تنظیم دقیق خط زمانی، انتخاب مدارک مرتبط و توضیح رابطه میان وقایع جدید و خطر بازگشت اهمیت تعیین‌کننده دارد. مفهوم «حمایت پس از خروج» نشان می‌دهد که حقوق پناهندگی یک عکس ثابت از گذشته نیست؛ ارزیابی باید به واقعیت فعلی شخص و خطری که امروز در صورت بازگشت با آن روبه‌رو است نگاه کند.


Avv. Fabio Loscerbo
Avvocato Cassazionista
Iscritto nel Registro dei rappresentanti di interessi della Camera dei deputati – materia: Immigrazione
Registro per la Trasparenza UE n. 280782895721-36 – Migrazione e Asilo
ORCID 0009-0004-7030-0428

Articolo redatto con l’ausilio di strumenti di AI, sotto la direzione, revisione e responsabilità editoriale dell’autore.

تمدید اجازه اقامت در ایتالیا: چرا نگهداری رسید و مدارک اهمیت دارد؟

پس از ثبت درخواست تمدید اجازه اقامت در ایتالیا، نگهداری رسید، نسخه درخواست و مدارک ارائه‌شده اهمیت عملی و حقوقی دارد. این اسناد نشان می‌دهند...