۱۴۰۵ شهریور ۱۱, چهارشنبه

ثبت در SIISL در سال ۲۰۲۶: مسیر کار در ایتالیا برای افراد آموزش‌دیده در کشور مبدأ خارج از سهمیه‌های فلوسی

از تابستان ۲۰۲۶، برای اتباع کشورهای ثالثی که در کشور مبدأ یک برنامه رسمی آموزش حرفه‌ای و آموزش مدنی ـ زبانی مورد تأیید وزارت کار ایتالیا را به پایان رسانده‌اند، سازوکار عملی تازه‌ای برای ورود به بازار کار ایتالیا فعال شده است. ثبت این افراد در سامانه SIISL می‌تواند ارتباط مستقیم‌تر میان مهارت‌های کسب‌شده در خارج از ایتالیا و نیاز کارفرمایان ایتالیایی را فراهم کند؛ اما این مسیر فقط برای شرکت‌کنندگان در برنامه‌های رسمی موضوع ماده ۲۳ قانون مهاجرت ایتالیا است و هر دوره آموزشی خصوصی یا عمومی در خارج از کشور به خودی خود چنین حقی ایجاد نمی‌کند.

مبنای قانونی مسیر آموزش در کشور مبدأ چیست؟

ماده ۲۳ فرمان تقنینی شماره ۲۸۶ سال ۱۹۹۸، یعنی «قانون جامع مهاجرت» ایتالیا، امکان اجرای برنامه‌های آموزش حرفه‌ای و آموزش مدنی ـ زبانی در کشورهای مبدأ را پیش‌بینی کرده است. پس از اصلاحات سال ۲۰۲۳، افرادی که این برنامه‌های مورد تأیید وزارت کار و سیاست‌های اجتماعی را با موفقیت به پایان می‌رسانند، می‌توانند برای ورود به ایتالیا جهت اشتغال از یک کانال ویژه استفاده کنند که خارج از سهمیه‌های عادی Decreto Flussi قرار دارد.

این نکته از نظر عملی بسیار مهم است. در مسیر معمول Decreto Flussi، ورود برای کار غالباً به وجود سهمیه سالانه، نوع سهمیه، زمان باز شدن پنجره درخواست و در بسیاری موارد به رقابت شدید در روزهای موسوم به click day وابسته است. در مقابل، مسیر ماده ۲۳ برای افرادی طراحی شده است که پیش از ورود، در یک برنامه حرفه‌ای و زبانی مورد تأیید شرکت کرده‌اند و مهارت آنان با نیازهای واقعی بازار کار ایتالیا پیوند خورده است.

تغییر مهم سال ۲۰۲۶: ثبت در سامانه SIISL

با فرمان بین‌وزارتی مورخ ۲۲ ژوئن ۲۰۲۶، که اجرای ماده ۱۴ بند ۶ فرمان قانونی شماره ۱۵۹/۲۰۲۵ را تنظیم می‌کند، نحوه ثبت افراد آموزش‌دیده در خارج از کشور در «سامانه اطلاعاتی شمول اجتماعی و اشتغال» یا SIISL مشخص شده است. اعلام انتشار این فرمان و پیوست فنی آن در روزنامه رسمی ایتالیا، سری عمومی شماره ۱۹۱ مورخ ۱۹ اوت ۲۰۲۶، منتشر شد.

SIISL سامانه‌ای است که نزد وزارت کار ایجاد شده و توسط INPS مدیریت می‌شود و هدف آن تسهیل ارتباط میان عرضه و تقاضای کار است. اهمیت مقررات جدید برای مهاجران در این است که فردی که دوره رسمی موضوع ماده ۲۳ را با موفقیت به پایان رسانده است، پس از تکمیل فرایند ثبت، دارای یک پروفایل حرفه‌ای قابل مشاهده برای کارفرمایانی خواهد بود که در بخش‌های متناسب با آموزش او فعالیت می‌کنند.

ثبت‌نام مستقیم توسط متقاضی انجام نمی‌شود

یکی از نکاتی که باید از ابتدا روشن باشد این است که متقاضی نمی‌تواند صرفاً با ایجاد یک حساب کاربری در SIISL، خود را مشمول ماده ۲۳ کند. فرایند ثبت از طریق نهادی انجام می‌شود که برنامه آموزشی را پیشنهاد و اجرا کرده و برنامه آن قبلاً مطابق دستورالعمل‌های وزارت کار ایتالیا تأیید شده است.

فهرست افرادی که دوره را با موفقیت پایان داده‌اند از طریق «پلتفرم ورود افراد آموزش‌دیده در خارج» یا PIF به SIISL منتقل می‌شود. سپس نهاد پیشنهاددهنده باید اطلاعات لازم مربوط به هر شرکت‌کننده را تکمیل کند. پس از آن سامانه برای شخص مورد نظر پیام ارسال می‌کند تا ثبت‌نام خود را تکمیل و پروفایل را فعال کند. اگر شخص در مهلت مقرر پروفایل خود را فعال نکند، نهاد پیشنهاددهنده باید صحت اطلاعات تماس را بررسی کند و در صورت لزوم آن‌ها را اصلاح نماید؛ همچنین پس از گذشت ۱۵ روز از اطلاع‌رسانی، موظف است تکمیل فرایند را به فرد یادآوری کند.

پس از فعال شدن پروفایل چه اتفاقی می‌افتد؟

پس از فعال شدن پروفایل، SIISL یک رزومه اولیه بر اساس اطلاعات آموزشی و حرفه‌ای ثبت‌شده ایجاد می‌کند. این رزومه برای کارفرمایانی که در بخش‌های مرتبط با آموزش انجام‌شده فعالیت دارند قابل مشاهده خواهد بود. هدف این سازوکار آن است که آموزش در کشور مبدأ به یک مدرک بی‌اثر تبدیل نشود، بلکه بتواند به شکل واقعی در جست‌وجوی کار و انتخاب نیروی مناسب توسط شرکت‌های ایتالیایی مورد استفاده قرار گیرد.

با این حال، ثبت در SIISL به معنای صدور خودکار ویزا، اجازه ورود یا اجازه اقامت نیست. این سامانه ابزار اتصال فرد آموزش‌دیده به بازار کار است. برای ورود قانونی به ایتالیا همچنان باید یک کارفرما وجود داشته باشد که قصد استخدام داشته باشد و درخواست قانونی لازم را از طریق مقررات مهاجرت کاری ارائه کند.

درخواست nulla osta و مزیت خروج از سهمیه‌ها

پس از پایان دوره و در صورت وجود کارفرما، کارفرمای ایتالیایی باید درخواست اسمی nulla osta برای کار را از طریق Portale ALI به Sportello Unico per l’Immigrazione ارائه کند. برای افرادی که برنامه‌های ماده ۲۳ را به پایان رسانده‌اند، این ورود خارج از سهمیه‌های Decreto Flussi انجام می‌شود؛ بنابراین اصل امکان درخواست به پایان یافتن سهمیه‌های عادی سالانه وابسته نیست.

طبق مقررات اعلام‌شده توسط وزارت کار، Sportello Unico باید در حالت عادی ظرف ۳۰ روز nulla osta را صادر کند و در این حوزه اصل سکوت ـ رضایت نیز پیش‌بینی شده است. با این حال، این قاعده مطلق نیست و برای برخی پرونده‌ها، از جمله مواردی که مشمول کنترل‌های ویژه قانونی باشند، بررسی‌های تکمیلی ممکن است انجام شود. بنابراین پایان مهلت اداری را نباید در همه پرونده‌ها بدون بررسی وضعیت واقعی، معادل صدور قطعی مجوز تلقی کرد.

مهلت درخواست ویزا و ورود به ایتالیا

پس از پایان دوره آموزشی، درخواست ویزای ورود برای کار می‌تواند حداکثر ظرف ۱۲ ماه از تاریخ پایان دوره ارائه شود. نمایندگی دیپلماتیک یا کنسولی ایتالیا در کشور مبدأ، پس از وجود شرایط قانونی و nulla osta معتبر، باید درخواست ویزا را بررسی کند و مهلت قانونی اعلام‌شده برای صدور ویزا ۹۰ روز است.

این فاصله زمانی اهمیت ویژه‌ای دارد. شخصی که یک دوره مورد تأیید را پایان داده است نباید تصور کند که امکان استفاده از این مسیر برای مدت نامحدود باقی می‌ماند. نگهداری گواهی پایان دوره، اطلاعات دقیق نهاد برگزارکننده و پیگیری سریع فرصت‌های استخدامی در ایتالیا ضروری است، زیرا مهلت ۱۲ ماهه از پایان دوره محاسبه می‌شود.

بعد از ورود: قرارداد اقامت و اجازه کار

پس از ورود قانونی به ایتالیا، قرارداد اقامت میان کارفرما و کارگر خارجی باید ظرف ۱۵ روز منعقد شود. سپس فرایند صدور permesso di soggiorno توسط Questura ادامه پیدا می‌کند. مطابق ماده ۵ بند ۹-bis قانون مهاجرت، در صورت وجود شرایط قانونی، کارگر می‌تواند در فاصله میان ارائه صحیح درخواست و صدور نهایی اجازه اقامت فعالیت کاری خود را آغاز یا ادامه دهد؛ بنابراین تأخیر اداری Questura نباید به طور خودکار مانع اشتغال قانونی شخصی شود که مراحل مقرر را به درستی طی کرده است.

چه کسانی باید بیش از همه به این مسیر توجه کنند؟

این سازوکار به‌ویژه برای افرادی اهمیت دارد که هنوز خارج از ایتالیا هستند و به دنبال یک مسیر قانونی برای ورود با هدف کار می‌گردند، اما امکان استفاده از سهمیه‌های عادی Decreto Flussi برای آنان محدود یا نامطمئن است. با این حال، نقطه آغاز مسیر نه ثبت مستقل در یک سایت و نه خرید یک «دوره مهاجرتی» از یک مؤسسه خصوصی است. شرط اساسی، شرکت در یک برنامه حرفه‌ای و مدنی ـ زبانی است که در چارچوب ماده ۲۳ به طور رسمی ارائه و توسط مراجع ایتالیایی تأیید شده باشد.

برای یک متقاضی فارسی‌زبان، اولین پرسش عملی باید این باشد که آیا دوره‌ای که در آن شرکت کرده یا قرار است شرکت کند واقعاً در فهرست برنامه‌های تأییدشده ماده ۲۳ قرار دارد و نهاد برگزارکننده چه مسئولیتی در ثبت اطلاعات در PIF و SIISL دارد. اگر پاسخ به این پرسش روشن نباشد، پرداخت هزینه برای دوره یا اتکا به وعده ورود به ایتالیا می‌تواند خطرناک باشد.

نتیجه‌گیری

مقررات سال ۲۰۲۶ SIISL را به حلقه عملی جدیدی میان آموزش در کشور مبدأ و استخدام در ایتالیا تبدیل کرده است. ارزش این سازوکار در آن است که فرد واجد شرایط می‌تواند بدون انتظار برای سهمیه‌های عادی Decreto Flussi وارد مسیر استخدام شود، پروفایل حرفه‌ای او در یک سامانه رسمی برای کارفرمایان قابل مشاهده باشد و پس از یافتن کارفرما، پرونده nulla osta، ویزا و اجازه اقامت را از مسیر قانونی ادامه دهد.

در عین حال، باید از ساده‌سازی بیش از حد این مقررات پرهیز کرد: ثبت در SIISL به تنهایی ویزا ایجاد نمی‌کند، هر دوره آموزشی خارجی مشمول ماده ۲۳ نیست و وجود کارفرما و تکمیل مراحل اداری همچنان ضروری است. برای کسانی که واقعاً در برنامه‌های رسمی تأییدشده شرکت کرده‌اند، اما این اصلاح می‌تواند یکی از مهم‌ترین مسیرهای قانونی ورود کاری به ایتالیا در سال ۲۰۲۶ باشد.


Avv. Fabio Loscerbo
Avvocato Cassazionista
Iscritto nel Registro dei rappresentanti di interessi della Camera dei deputati in materia di Immigrazione
Lobbista registrato presso il Registro per la Trasparenza dell’UE n. 280782895721-36 in materia di Migrazione e Asilo
ORCID: 0009-0004-7030-0428

Articolo redatto con l’ausilio di strumenti di AI, sotto la direzione, revisione e responsabilità editoriale dell’autore.

۱۴۰۵ شهریور ۱۰, سه‌شنبه

اجازه اقامت خانوادگی در ایتالیا با وجود منقضی شدن اجازه اقامت: رأی مهم دیوان عالی در سال ۲۰۲۶

دیوان عالی ایتالیا در سال ۲۰۲۶ اصل مهمی را درباره اجازه اقامت خانوادگی روشن کرده است: صرف منقضی شدن طولانی‌مدت اجازه اقامت، در همه موارد مانع درخواست اقامت خانوادگی نیست. اگر فرد خارجی درگیر یک روند اداری یا قضایی باشد که ممکن است به صدور اجازه اقامت منتهی شود، یا اخراج او با حق زندگی خانوادگی در ایتالیا تعارض جدی پیدا کند، وضعیت باید به‌طور واقعی و فردی بررسی شود.

رأی شماره ۶۵۳۵ سال ۲۰۲۶ دیوان عالی چه می‌گوید؟

شعبه اول دیوان عالی ایتالیا با رأی شماره ۶۵۳۵/۲۰۲۶ که در ۱۹ مارس ۲۰۲۶ منتشر شد، به پرونده مردی خارجی رسیدگی کرد که همسر او دارای اجازه اقامت بلندمدت اتحادیه اروپا بود. دادگاه تجدیدنظر پیش‌تر پذیرفته بود که رابطه خانوادگی واقعی است و خانواده شرایط اصلی مربوط به مسکن مناسب و درآمد کافی را دارد، اما فقط به این دلیل که وضعیت اقامتی مرد منظم نبود، درخواست اقامت خانوادگی را نپذیرفته بود.

دیوان عالی این رویکرد را رد کرد. مطابق تفسیر ارائه‌شده از ماده ۳۰ بند ۱ حرف c قانون مهاجرت ایتالیا، مفهوم «خارجی دارای اقامت قانونی» نباید همیشه به شکل محدود و صرفاً صوری فهمیده شود. در برخی وضعیت‌ها حتی فردی که اجازه اقامت او بیش از یک سال پیش منقضی شده است می‌تواند در دایره حمایتی این مقرره قرار گیرد.

انقضای اجازه اقامت همیشه پایان راه نیست

اهمیت عملی رأی در این است که اداره مهاجرت یا دادگاه نمی‌تواند فقط به تاریخ انقضای کارت اقامت نگاه کند و بدون بررسی وضعیت واقعی خانواده پرونده را خاتمه دهد. دیوان عالی دو وضعیت را به‌طور مشخص برجسته کرده است.

نخست، حالتی که شخص یک روند اداری یا قضایی در جریان دارد و نتیجه آن ممکن است صدور اجازه اقامت با هر عنوان قانونی باشد. برای نمونه، ممکن است درخواست دیگری برای اقامت، تجدیدنظر نسبت به رد یک مجوز، یا دعوایی در دادگاه در جریان باشد که هنوز درباره حق اقامت شخص تصمیم نهایی گرفته نشده است.

دوم، حالتی که اخراج فرد باید با توجه به پیوندهای خانوادگی او در ایتالیا ارزیابی شود. ماده ۱۳ بند ۲-bis قانون مهاجرت و همچنین ماده ۸ کنوانسیون اروپایی حقوق بشر ایجاب می‌کنند که در تصمیمات مربوط به دور کردن یک شخص از ایتالیا، ماهیت و استحکام زندگی خانوادگی او در این کشور مورد توجه قرار گیرد.

این رأی به معنی «اقامت خودکار» نیست

این نکته بسیار مهم است. رأی دیوان عالی به این معنا نیست که هر شخصی با اجازه اقامت منقضی، فقط به دلیل ازدواج یا داشتن بستگان در ایتالیا، به‌طور خودکار حق دریافت اجازه اقامت خانوادگی پیدا می‌کند.

رابطه خانوادگی باید واقعی و قابل اثبات باشد. علاوه بر آن، در مواردی که قانون شرایط ماده ۲۹ قانون مهاجرت را لازم می‌داند، باید موضوعاتی مانند درآمد کافی و مسکن مناسب نیز بررسی شود. اگر پرونده بر حق زندگی خصوصی و خانوادگی استوار است، کیفیت و ثبات رابطه، مدت حضور در ایتالیا، زندگی مشترک، وجود فرزندان، وابستگی متقابل اعضای خانواده و پیامدهای واقعی اخراج اهمیت پیدا می‌کند.

در پرونده سال ۲۰۲۶، همین موضوع تعیین‌کننده بود: دادگاه قبلی وجود رابطه واقعی خانوادگی، مسکن مناسب و درآمد کافی را پذیرفته بود، اما با وجود این، فقط بر نامنظم بودن وضعیت اقامت تمرکز کرده بود. دیوان عالی اعلام کرد چنین ارزیابی‌ای کافی نیست.

برای کسی که اجازه اقامتش منقضی شده چه اقدامی مهم است؟

در این نوع پرونده‌ها، اقدام سریع و مستند اهمیت زیادی دارد. شخص باید بتواند نشان دهد که دقیقاً چه روند اداری یا قضایی درباره اقامت او در جریان است و چه مدارکی از زندگی خانوادگی خود در ایتالیا دارد. سند ازدواج، گواهی اقامت، وضعیت اقامتی همسر، قرارداد اجاره یا مدارک مسکن، مدارک درآمدی، تولد فرزندان، مدارک مدرسه، وضعیت کاری و هر مدرکی که استمرار زندگی مشترک را نشان دهد می‌تواند در ارزیابی مؤثر باشد.

همچنین نباید تصور کرد که Questura موظف است بدون درخواست مشخص، بهترین نوع اجازه اقامت را برای شخص انتخاب کند. در حقوق مهاجرت ایتالیا، نوع درخواست و مدارکی که همراه آن ارائه می‌شود اهمیت اساسی دارد. بنابراین اگر مبنای خانوادگی وجود دارد، باید آن مبنا به‌طور صریح و با اسناد لازم مطرح شود.

پیام رأی برای خانواده‌های خارجی در ایتالیا

رأی شماره ۶۵۳۵/۲۰۲۶ نشان می‌دهد که در حقوق اقامت، وضعیت یک خانواده را نمی‌توان فقط به «معتبر بودن یا نبودن کارت اقامت» تقلیل داد. قانون ایتالیا و حقوق اروپایی در موارد مشخص از زندگی خانوادگی واقعی حمایت می‌کنند و اداره و دادگاه باید میان کنترل مهاجرت و حق احترام به زندگی خانوادگی تعادل برقرار کنند.

برای افراد فارسی‌زبانی که همسر یا خانواده ثابت و قانونی در ایتالیا دارند اما اجازه اقامت خودشان منقضی شده یا پرونده دیگری درباره اقامتشان در جریان است، این رأی می‌تواند اهمیت عملی زیادی داشته باشد. با این حال، نتیجه هر پرونده به جزئیات آن وابسته است و لازم است وضعیت اقامتی، سابقه پرونده، نوع رابطه خانوادگی و خطرات احتمالی اخراج به‌صورت یکجا بررسی شود.


Avv. Fabio Loscerbo
Avvocato Cassazionista

Iscritto nel Registro dei rappresentanti di interessi della Camera dei deputati in materia di Immigrazione

Lobbista registrato presso il Registro per la Trasparenza dell’Unione europea n. 280782895721-36 in materia di Migrazione e Asilo

ORCID: 0009-0004-7030-0428

Articolo redatto con l’ausilio di strumenti di AI, sotto la direzione, revisione e responsabilità editoriale dell’autore.

ورود ۱۰ هزار نیروی مراقبتی به ایتالیا در سال ۲۰۲۶: مسیر خارج از سهمیه و بدون کلیک‌دی

ایتالیا در سال ۲۰۲۶ یک مسیر ویژه برای ورود نیروی کار خارجی در بخش مراقبت خانوادگی و اجتماعی ـ بهداشتی حفظ کرده است. این مسیر با «دکرتو فلوسی» معمول تفاوت دارد: برای آن کلیک‌دی وجود ندارد و درخواست‌ها از اول ژانویه و در طول سال قابل ارائه‌اند، تا زمانی که سقف سالانه ۱۰ هزار ورود تکمیل نشده باشد. با این حال، این امکان یک ورود آزاد و بدون کنترل نیست؛ درخواست باید از طریق واسطه‌های مشخص قانونی ارائه شود و شرایط شغلی و شخص نیازمند مراقبت نیز بررسی می‌شود.

این مسیر ویژه دقیقاً برای چه کسانی است؟

قانون ایتالیا برای سال‌های ۲۰۲۵ تا ۲۰۲۸ یک کانال آزمایشی جداگانه پیش‌بینی کرده است که هر سال امکان ورود حداکثر ۱۰ هزار کارگر خارجی را برای فعالیت در حوزه مراقبت خانوادگی یا مراقبت اجتماعی ـ بهداشتی فراهم می‌کند. در سال ۲۰۲۶ این مسیر شامل مراقبت از سه گروه اصلی است: افراد دارای معلولیت، اشخاصی که حداقل ۸۰ سال سن دارند و کودکان از بدو تولد تا شش سالگی.

این نکته از نظر حقوقی مهم است که اصطلاح «خارج از سهمیه» به معنای نامحدود بودن ورود نیست. سقف ۱۰ هزار نفر در سال همچنان وجود دارد، اما این ظرفیت خارج از سهمیه‌های عادی دکرتو فلوسی قرار گرفته و تابع تقویم کلیک‌دی معمول نیست. بنابراین، خانواده یا کارفرمای واجد شرایط لازم نیست منتظر روز مشخصی برای ارسال درخواست بماند.

در سال ۲۰۲۶ کلیک‌دی وجود ندارد

از اول ژانویه ۲۰۲۶ درخواست‌های این مسیر از طریق مدل ویژه A-BIS fuori quota قابل ارائه است و امکان ارسال آنها در طول سال ادامه دارد. در نتیجه، برخلاف بسیاری از ورودهای کاری عادی، سرعت چند ثانیه‌ای در یک روز مشخص عامل تعیین‌کننده نیست. مسئله اصلی این است که درخواست در زمانی ارائه شود که ظرفیت سالانه هنوز موجود باشد و پرونده از نظر شرایط قانونی کامل باشد.

برای کارگری که در خارج از ایتالیا، از جمله در ایران یا دیگر کشورهای فارسی‌زبان، زندگی می‌کند، این به معنای آن نیست که شخص می‌تواند مستقیماً در سامانه وزارت کشور برای خود درخواست ویزای کار کند. ابتکار روند باید از ایتالیا و از سوی کارفرمایی باشد که واقعاً به نیروی مراقبتی نیاز دارد.

کارفرما نمی‌تواند درخواست را مستقیماً ارسال کند

یکی از ویژگی‌های مهم این مسیر آن است که حتی کارفرمای ایتالیایی نیز نمی‌تواند شخصاً درخواست نولا اوستا را ارسال کند. او باید الزاماً به یک آژانس کاریابی مجاز یا یکی از انجمن‌های کارفرمایی امضاکننده قرارداد جمعی ملی کار خانگی مراجعه کند. فقط این واسطه‌ها اجازه دارند درخواست را از طرف کارفرما به Sportello Unico per l’Immigrazione از طریق سامانه خدمات وزارت کشور منتقل کنند.

این قاعده برای کاهش درخواست‌های صوری و تقویت کنترل بر واقعی بودن نیاز به استخدام پیش‌بینی شده است. بنابراین، پیشنهادهایی که از متقاضی خارجی پول مطالبه می‌کنند و ادعا دارند بدون وجود یک کارفرمای واقعی و بدون دخالت واسطه مجاز می‌توانند مستقیماً «سهمیه مراقبتی» دریافت کنند، باید با احتیاط بسیار بررسی شوند.

چه کسی می‌تواند به عنوان فرد نیازمند مراقبت معرفی شود؟

برای افراد بالای ۸۰ سال، قانون صرف رسیدن به این سن را کافی می‌داند؛ لازم نیست شخص حتماً کاملاً ناتوان یا غیرخودکفا باشد. بنابراین حتی فردی که تا حدی مستقل است، در صورت وجود نیاز واقعی به کمک، می‌تواند در چارچوب این مسیر قرار گیرد.

در مورد معلولیت، وضعیت متفاوت است و وجود شرایط قانونی معلولیت باید قابل اثبات باشد. اگر فرد فقط از نظر عملی نیازمند کمک باشد اما هیچ شناسایی قانونی مرتبط با معلولیت نداشته باشد، استفاده از این مسیر ویژه ممکن است امکان‌پذیر نباشد و باید مسیرهای عادی استخدام نیروی خانگی بررسی شود.

درخواست می‌تواند برای مراقبت از خود کارفرما یا از همسر، خویشاوند یا خویشاوند سببی او تا درجه دوم مطرح شود، حتی اگر در یک خانه زندگی نکنند، مشروط بر اینکه فرد مورد مراقبت در ایتالیا اقامت داشته باشد. در برخی موارد معلولیت با نیاز به حمایت شدید، قانون دامنه خویشاوندی را گسترده‌تر می‌کند.

پس از ارسال درخواست چه اتفاقی می‌افتد؟

ارسال درخواست به معنای صدور خودکار نولا اوستا نیست. در این مسیر، سازوکار سکوت اداری که در برخی پرونده‌های کاری می‌تواند اهمیت داشته باشد اعمال نمی‌شود. Questura و Ispettorato Territoriale del Lavoro باید کنترل‌های لازم را انجام دهند و نولا اوستا تنها پس از نتیجه مثبت بررسی‌ها صادر می‌شود.

پس از صدور نولا اوستا، کارگر خارجی می‌تواند روند دریافت ویزای ورود برای کار را در نمایندگی کنسولی صالح آغاز کند. بعد از ورود به ایتالیا نیز باید تشریفات مربوط به قرارداد اقامت و درخواست اجازه اقامت برای کار رعایت شود. اجازه اقامت صادرشده از نوع کار subordinato است و، بسته به نوع قرارداد، می‌تواند تا حداکثر دو سال اعتبار داشته باشد.

در دوازده ماه نخست آزادی تغییر شغل کامل نیست

این مسیر با یک محدودیت مهم همراه است. در دوازده ماه نخست اشتغال قانونی در ایتالیا، کارگر اصولاً باید همان فعالیت مراقبتی را که برای آن اجازه ورود گرفته است انجام دهد. تغییر کارفرما در این دوره نیازمند مجوز قبلی Ispettorato Territoriale del Lavoro است.

بنابراین، استفاده از این کانال صرفاً برای ورود به ایتالیا و سپس ترک فوری شغل مراقبتی با ساختار قانونی این برنامه سازگار نیست. هدف قانون، پاسخ دادن به یک نیاز واقعی و قابل اثبات خانواده‌ها و اشخاص آسیب‌پذیر در ایتالیا است.

چرا این مسیر برای متقاضیان فارسی‌زبان اهمیت دارد؟

برای بسیاری از متقاضیان خارجی، دشوارترین بخش دکرتو فلوسی وابستگی به سهمیه‌ها و کلیک‌دی است. مسیر ۱۰ هزار نفری مراقبت خانوادگی یک فرصت متفاوت ایجاد می‌کند، زیرا در تمام سال قابل استفاده است و از تقویم معمول دکرتو فلوسی جداست. در مقابل، کنترل‌ها دقیق‌تر است و وجود یک نیاز واقعی به مراقبت، یک کارفرمای مشخص و دخالت واسطه مجاز ضروری است.

برای یک متقاضی فارسی‌زبان که تجربه واقعی در مراقبت از سالمندان، افراد دارای معلولیت یا کودکان دارد، این مسیر می‌تواند از نظر عملی بسیار مهم باشد. اما نقطه آغاز درست، یافتن یک رابطه کاری واقعی با خانواده یا کارفرمای واجد شرایط در ایتالیا است، نه خرید یک وعده ورود یا پرداخت پول برای یک درخواست صوری.

در پرونده‌های مهاجرت کاری، تفاوت میان یک فرصت قانونی و یک پیشنهاد پرخطر معمولاً در جزئیات procedura مشخص می‌شود. نام مدل درخواست، هویت واسطه مجاز، وجود کارفرمای واقعی، نوع شخص نیازمند مراقبت و مدارک مربوط به رابطه کاری باید پیش از هر پرداخت یا تعهد مالی به دقت بررسی شوند.


Avv. Fabio Loscerbo
Avvocato Cassazionista

Iscritto nel Registro dei rappresentanti di interessi della Camera dei deputati in materia di Immigrazione

Lobbista registrato presso il Registro per la Trasparenza dell’Unione europea n. 280782895721-36 in materia di Migrazione e Asilo

ORCID: 0009-0004-7030-0428

Articolo redatto con l’ausilio di strumenti di AI, sotto la direzione, revisione e responsabilità editoriale dell’autore.

تبدیل اجازه اقامت دانشجویی به کاری در ایتالیا: بدون سهمیه و امکان کار در زمان انتظار

برای بسیاری از دانشجویان خارجی در ایتالیا، پایان تحصیل هم‌زمان با یک تصمیم مهم مهاجرتی است: آیا می‌توان بدون خروج از کشور و بدون انتظار برای «کلیک‌دی» اجازه اقامت دانشجویی را به اجازه اقامت کاری تبدیل کرد؟ پاسخ در سال ۲۰۲۶ مثبت است، مشروط بر آن‌که شرایط قانونی رعایت شود و درخواست پیش از پایان اعتبار اجازه اقامت دانشجویی ارائه شود.

دیگر نیازی به سهمیه‌های «دکرتو فلوسی» نیست

یکی از تغییرات مهم سال‌های اخیر این است که تبدیل اجازه اقامت برای تحصیل، آموزش حرفه‌ای یا کارآموزی به اجازه اقامت برای کار دیگر به وجود سهمیه سالانه در «دکرتو فلوسی» وابسته نیست. این محدودیت با اصلاحات سال ۲۰۲۳ حذف شد. در نتیجه، دارنده اجازه اقامت معتبر برای تحصیل می‌تواند در هر زمان از سال، در صورت داشتن شرایط لازم، درخواست تبدیل به اجازه اقامت برای کار وابسته یا کار مستقل را مطرح کند.

این نکته از نظر عملی بسیار مهم است. دانشجو لازم نیست منتظر انتشار فرمان جریان‌های مهاجرتی یا روز مشخصی برای ارسال درخواست بماند. با این حال، حذف سهمیه به معنای تبدیل خودکار نیست: متقاضی همچنان باید شرایط نوع کاری را که می‌خواهد بر اساس آن اقامت خود را تغییر دهد، ثابت کند.

برای کار وابسته چه چیزی لازم است؟

در صورت تبدیل به اجازه اقامت برای کار وابسته، وجود یک پیشنهاد واقعی کار ضروری است. اطلاعات مربوط به کارفرما، نوع قرارداد، قرارداد جمعی ملی قابل اجرا، سطح شغلی، وظایف، ساعات کار و محل انجام کار باید در پرونده مشخص باشد. اداره صالح می‌تواند واقعی بودن رابطه کاری و رعایت شرایط قانونی و قراردادی را بررسی کند.

بنابراین، داشتن صرف یک وعده شفاهی استخدام کافی نیست. پیش از آغاز روند تبدیل، بهتر است پیشنهاد کاری، وضعیت کارفرما و مفاد قرارداد به‌دقت بررسی شود تا از بروز مشکل در مرحله اداری جلوگیری گردد.

تبدیل به کار مستقل

تبدیل اجازه اقامت دانشجویی به اجازه اقامت برای کار مستقل نیز امکان‌پذیر است، اما در این حالت متقاضی باید نشان دهد که برای فعالیت موردنظر مجوزها یا شرایط حرفه‌ای لازم را دارد و، هرجا قانون مقرر کرده باشد، توان مالی کافی برای آغاز و ادامه فعالیت را نیز ثابت کند. نوع مدارک بسته به فعالیت اقتصادی یا حرفه‌ای متفاوت است.

در زمان تحصیل چند ساعت می‌توان کار کرد؟

تا زمانی که شخص فقط دارنده اجازه اقامت برای تحصیل است و هنوز تبدیل انجام نشده، این اجازه اقامت امکان انجام کار وابسته را حداکثر تا ۲۰ ساعت در هفته و در مجموع حداکثر ۱۰۴۰ ساعت در سال فراهم می‌کند. این محدودیت باید از وضعیت پس از ارائه درخواست تبدیل تفکیک شود.

آیا در زمان انتظار برای تبدیل می‌توان کار کرد؟

قواعد جاری در سال ۲۰۲۶ حمایت بیشتری از کسانی که در انتظار صدور، تمدید یا تبدیل اجازه اقامت هستند فراهم می‌کند. ماده ۵، بند ۹-bis قانون مهاجرت ایتالیا تصریح می‌کند که در طول این مرحله، در صورت ارائه منظم درخواست و وجود رسیدی که ثبت آن را ثابت کند، اقامت قانونی ادامه دارد و حقوق مرتبط، از جمله امکان انجام فعالیت کاری، حفظ می‌شود.

برای استخدام قانونی، کارفرما همچنان باید الزامات مربوط به اعلام استخدام را رعایت کند، از جمله ارسال ارتباط اجباری UNILAV در موارد کار وابسته. رسید درخواست تبدیل در این مرحله سند بسیار مهمی است و باید نگهداری شود. اگر درخواست تبدیل در نهایت رد شود، حقی که صرفاً بر مبنای مرحله انتظار وجود داشته است ادامه پیدا نمی‌کند و وضعیت باید فوراً از نظر حقوقی بررسی شود.

درخواست را پیش از انقضای اجازه اقامت ارائه کنید

قاعده اساسی این است که تبدیل باید زمانی درخواست شود که اجازه اقامت برای تحصیل هنوز معتبر است. به همین دلیل، نزدیک شدن به تاریخ انقضا بدون اقدام می‌تواند وضعیت را پیچیده کند. دانشجویی که قصد دارد پس از تحصیل در ایتالیا بماند بهتر است از قبل مسیر مناسب را مشخص کند: تبدیل به کار وابسته، کار مستقل یا، در صورت وجود شرایط قانونی خاص، استفاده از دیگر عناوین اقامتی.

تفاوت میان تبدیل و تمدید را نادیده نگیرید

تبدیل اجازه اقامت یک تمدید ساده نیست. در تمدید، دلیل اقامت اساساً همان دلیل قبلی باقی می‌ماند؛ در تبدیل، مبنای حقوقی اقامت تغییر می‌کند. به همین علت، اداره می‌تواند مدارک جدیدی را مطالبه کند و تحقق شرایط مربوط به فعالیت کاری را به‌طور مستقل بررسی نماید.

برای دانشجویان فارسی‌زبان که در دانشگاه‌ها یا دوره‌های آموزشی ایتالیا تحصیل می‌کنند، این امکان یکی از مهم‌ترین مسیرهای انتقال از اقامت تحصیلی به یک موقعیت پایدارتر در بازار کار است. حذف سهمیه‌ها مانع مهمی را از میان برداشته است، اما موفقیت درخواست همچنان به ارائه درست و به‌موقع پرونده، واقعی بودن فرصت شغلی و رعایت تشریفات اداری بستگی دارد.


Avv. Fabio Loscerbo
Avvocato Cassazionista

Iscritto nel Registro dei rappresentanti di interessi della Camera dei deputati in materia di Immigrazione

Lobbista registrato presso il Registro per la Trasparenza dell’Unione europea n. 280782895721-36 in materia di Migrazione e Asilo

ORCID: 0009-0004-7030-0428

Articolo redatto con l’ausilio di strumenti di AI, sotto la direzione, revisione e responsabilità editoriale dell’autore.

درخواست پناهندگی در ایتالیا در سال ۲۰۲۶: سند اسمی جدید چیست و از کوئستورا چه مدرکی باید دریافت کرد؟

از ۱۲ ژوئن ۲۰۲۶، روند ثبت و رسمی‌سازی درخواست حمایت بین‌المللی در ایتالیا تغییر کرده است. یکی از مهم‌ترین آثار عملی این اصلاحات آن است که متقاضی باید از همان مرحله ثبت درخواست، یک سند اسمی رسمی دریافت کند؛ سندی که فقط یک رسید ساده نیست، بلکه ثبت درخواست، تاریخ آن و هویت اعلام‌شده متقاضی را به‌صورت رسمی گواهی می‌کند.

این تغییر با فرمان-قانون شماره ۱۰۰ مورخ ۱۲ ژوئن ۲۰۲۶ در چارچوب اجرای پیمان جدید اتحادیه اروپا درباره مهاجرت و پناهندگی وارد نظام ایتالیا شد و سپس با قانون شماره ۱۴۵ مورخ ۷ اوت ۲۰۲۶ بدون تغییر به قانون تبدیل شد. برای کسانی که اکنون قصد دارند در ایتالیا درخواست حمایت بین‌المللی مطرح کنند، شناخت تفاوت میان «اعلام اراده»، «ثبت درخواست» و «رسمی‌سازی درخواست» اهمیت عملی زیادی دارد، زیرا بسیاری از حقوق بعدی به تاریخی وابسته است که اداره آن را به‌عنوان تاریخ ثبت یا رسمی‌شدن درخواست درج می‌کند.

سندی که هنگام ثبت درخواست باید صادر شود

ماده ۴ جدید فرمان تقنینی شماره ۱۴۲ سال ۲۰۱۵ مقرر می‌کند که در زمان ثبت درخواست حمایت بین‌المللی، کوئستورا یا اداره پلیس مرزی باید یک سند اسمی به متقاضی تحویل دهد. این سند باید شامل کد یکتای شناسایی که پس از انگشت‌نگاری و عکس‌برداری اختصاص داده می‌شود، عکس متقاضی و مشخصات هویتی اعلام‌شده توسط او باشد.

این سند همچنین باید نشان دهد که درخواست حمایت بین‌المللی رسماً ثبت شده و تاریخ دقیق ثبت را مشخص کند. بنابراین متقاضی نباید آن را یک برگه اداری بی‌اهمیت تلقی کند. تاریخ مندرج در این سند می‌تواند در ادامه برای اثبات زمان شروع روند پناهندگی، دسترسی به برخی حقوق و بررسی تأخیرهای احتمالی اداره اهمیت پیدا کند.

قانون تصریح می‌کند که این سند تا زمانی معتبر است که سند بعدی مربوط به مرحله رسمی‌سازی درخواست صادر شود. در عمل، نگهداری اصل و یک نسخه از این مدرک بسیار مهم است، به‌ویژه اگر در ادامه اختلافی درباره تاریخ ثبت، محل اقامت، دسترسی به خدمات یا وضعیت پرونده ایجاد شود.

تا ۳۱ اکتبر ۲۰۲۶ چه اداره‌ای مسئول است؟

برای مرحله گذار، قانون یک قاعده روشن تعیین کرده است: تا ۳۱ اکتبر ۲۰۲۶، کوئستوراها و ادارات پلیس مرزی همچنان صلاحیت دارند هم اعلام اراده برای درخواست حمایت بین‌المللی را دریافت کنند، هم درخواست را ثبت کنند و هم آن را رسمی‌سازی کنند. این قاعده برای همه متقاضیان اعمال می‌شود.

علاوه بر این، از ۱۲ ژوئن ۲۰۲۶ و در دوره تطبیق فنی سامانه‌های اداری، درخواست حمایت بین‌المللی از نظر قانونی در همان لحظه‌ای که توسط متقاضی شخصاً در کوئستورا یا پلیس مرزی ثبت می‌شود، رسمی‌شده تلقی می‌گردد. این نکته بسیار مهم است، زیرا ممکن است در عمل برخی مراحل فنی یا تکمیل اطلاعات پرونده در زمان دیگری انجام شود، اما قانون در این دوره گذار اثر حقوقی رسمی‌شدن را به زمان ثبت درخواست متصل کرده است.

تفاوت سند ثبت با مدرک مرحله بعد

قانون جدید میان سندی که در زمان ثبت درخواست صادر می‌شود و سندی که در مرحله بعدی رسمی‌سازی پرونده به متقاضی داده می‌شود تفاوت قائل است. سند مرحله رسمی‌سازی باید توسط پرفکتورا، یعنی اداره دولتی استانی صالح، تأیید شود و اطلاعات مقرر در مقررات جدید اروپایی را در بر داشته باشد.

برای متقاضیانی که در بازداشت یا نگهداری اداری هستند نیز نظام خاصی پیش‌بینی شده است. در این موارد، هنگام رسمی‌سازی درخواست یک گواهی اسمی ویژه صادر می‌شود که وضعیت شخص را به‌عنوان متقاضی حمایت بین‌المللی و هویت اعلام‌شده او تأیید می‌کند. پس از پایان وضعیت نگهداری، در صورت وجود شرایط لازم، سند عادی مربوط به متقاضی صادر خواهد شد.

اگر درخواست قبل از ۱۲ ژوئن ۲۰۲۶ ارائه شده باشد

برای پرونده‌هایی که پیش از ۱۲ ژوئن ۲۰۲۶ آغاز شده‌اند، اصل کلی این است که مقررات سابق تا پایان همان پرونده اداری یا قضایی ادامه پیدا می‌کند. به همین دلیل، دو متقاضی که در فاصله زمانی کوتاهی از یکدیگر درخواست داده‌اند ممکن است با قواعد شکلی متفاوتی روبه‌رو شوند. تاریخ آغاز پرونده باید همیشه به‌دقت بررسی شود و نمی‌توان قواعد جدید را به‌طور خودکار به همه پرونده‌های قدیمی تعمیم داد.

در عمل چه باید کرد؟

کسی که در سال ۲۰۲۶ در ایتالیا درخواست حمایت بین‌المللی ثبت می‌کند، باید پس از انگشت‌نگاری و ثبت درخواست بررسی کند که سند اسمی صادرشده شامل مشخصات شخصی، عکس، کد شناسایی و تاریخ ثبت باشد. اگر هیچ مدرکی تحویل داده نشود، یا تاریخ درج‌شده با تاریخ واقعی ثبت درخواست مطابقت نداشته باشد، بهتر است موضوع فوراً و به‌صورت قابل اثبات با کوئستورا پیگیری شود.

همچنین لازم است همه رسیدها، دعوت‌نامه‌ها، پیام‌های کوئستورا، مدارک پرفکتورا و هر مدرکی که تاریخ مراجعه یا ثبت درخواست را نشان می‌دهد نگهداری شود. در پرونده‌های پناهندگی، اختلاف بر سر چند روز یا چند هفته ممکن است در ادامه بر ارزیابی مهلت‌ها، حق کار، وضعیت اقامت یا امکان اعتراض قضایی اثر بگذارد.

اصلاحات ۲۰۲۶ نشان می‌دهد که نظام ایتالیا به‌تدریج از یک روند اداری مبتنی بر برگه‌ها و مراحل پراکنده به سمت ثبت رسمی‌تر و قابل‌ردیابی‌تر درخواست حرکت می‌کند. برای متقاضی، نتیجه عملی روشن است: تاریخ ثبت و سندی که همان روز از اداره دریافت می‌شود باید با همان دقتی نگهداری شود که بعداً برای یک اجازه اقامت یا تصمیم کمیسیون اهمیت قائل می‌شویم.


Avv. Fabio Loscerbo
Avvocato Cassazionista
Iscritto nel Registro dei rappresentanti di interessi della Camera dei deputati in materia di Immigrazione
Lobbista registrato presso il Registro per la Trasparenza dell’UE n. 280782895721-36 in materia di Migrazione e Asilo
ORCID: 0009-0004-7030-0428

Articolo redatto con l’ausilio di strumenti di AI, sotto la direzione, revisione e responsabilità editoriale dell’autore.

۱۴۰۵ شهریور ۹, دوشنبه

کارت آبی اتحادیه اروپا در ایتالیا در سال ۲۰۲۶: ورود متخصصان بدون کلیک‌دی و قرارداد اقامت آنلاین

برای متخصصان و نیروهای دارای مهارت بالا که قصد کار در ایتالیا را دارند، «کارت آبی اتحادیه اروپا» یکی از مهم‌ترین مسیرهای ورود قانونی است. این مسیر خارج از سهمیه‌های سالانه فرمان جریان‌های مهاجرتی قرار دارد و بنابراین به «کلیک‌دی» وابسته نیست. در سال ۲۰۲۶ نیز یک تغییر عملی مهم ایجاد شده است: از ۱۹ ژوئن، امضای قرارداد اقامت برای دارندگان کارت آبی می‌تواند به‌صورت الکترونیکی از طریق پرتال خدمات اداره مهاجرت انجام شود.

کارت آبی اتحادیه اروپا چیست؟

کارت آبی اتحادیه اروپا برای شهروندان کشورهای خارج از اتحادیه اروپا طراحی شده است که قصد دارند در ایتالیا یک فعالیت شغلی با سطح تخصص بالا انجام دهند. مبنای اصلی این مسیر ماده ۲۷-کوآتر قانون مهاجرت ایتالیا است. مزیت اساسی آن این است که ورود کارگر متخصص خارج از سهمیه‌های فرمان «دِکرتو فلوسی» انجام می‌شود و کارفرما لازم نیست منتظر سهمیه یا روز ارسال انبوه درخواست‌ها بماند.

چه کسانی می‌توانند از این مسیر استفاده کنند؟

متقاضی باید یکی از شرایط حرفه‌ای پیش‌بینی‌شده در قانون را داشته باشد. مهم‌ترین حالت، داشتن مدرک آموزش عالی یا صلاحیت پس از دوره متوسطه با حداقل سه سال تحصیل است. در برخی مشاغل، تجربه حرفه‌ای سطح بالا نیز می‌تواند جایگزین مدرک دانشگاهی شود: معمولاً دست‌کم پنج سال تجربه مرتبط، و برای برخی مدیران و متخصصان فناوری اطلاعات و ارتباطات، حداقل سه سال تجربه مرتبط در هفت سال پیش از درخواست.

برای مشاغل دارای نظام حرفه‌ای یا عضویت اجباری در نظام‌های تخصصی، مانند برخی حرفه‌های پزشکی یا فنی، علاوه بر شرایط کارت آبی باید مقررات مربوط به شناسایی صلاحیت حرفه‌ای نیز رعایت شود.

قرارداد کار باید چه شرایطی داشته باشد؟

کارفرما باید یک پیشنهاد کاری الزام‌آور یا قرارداد برای فعالیتی با سطح تخصص بالا ارائه کند. مدت قرارداد یا پیشنهاد کار نباید کمتر از شش ماه باشد. میزان حقوق سالانه نیز باید حداقل مطابق با قرارداد جمعی ملی مرتبط با شغل باشد و در هر حال نباید از متوسط حقوق ناخالص سالانه‌ای که توسط مؤسسه آمار ایتالیا، ISTAT، اعلام می‌شود کمتر باشد.

بنابراین صرف داشتن مدرک دانشگاهی برای گرفتن کارت آبی کافی نیست. نوع شغل، سطح تخصص مورد نیاز، مدت قرارداد و میزان حقوق باید با یکدیگر هماهنگ باشند.

مدارک تحصیلی خارجی چگونه اثبات می‌شوند؟

در بسیاری از پرونده‌ها، به‌ویژه زمانی که مدرک در کشوری خارج از اتحادیه اروپا صادر شده است، لازم است ارزش و اصالت مدرک به شکل قابل قبول برای اداره ایتالیا اثبات شود. بسته به پرونده، «اعلامیه ارزش» صادرشده از نمایندگی دیپلماتیک یا کنسولی ایتالیا، یا گواهی مقایسه‌پذیری و اصالت CIMEA می‌تواند مورد نیاز باشد. برای متقاضیانی که مدارک دانشگاهی خود را در ایران، افغانستان یا دیگر کشورهای خارج از اتحادیه اروپا گرفته‌اند، آماده‌سازی درست این اسناد پیش از شروع روند اهمیت ویژه‌ای دارد.

درخواست را چه کسی ارائه می‌کند؟

در روند عادی، درخواست اجازه کار از سوی کارفرما به «Sportello Unico per l’Immigrazione» ارائه می‌شود. در پرونده کارت آبی، کارفرما باید مدارک مربوط به پیشنهاد کار، شرایط حرفه‌ای متقاضی، میزان حقوق و سایر شرایط قانونی را ارائه کند. پس از صدور اجازه لازم و ورود قانونی فرد به ایتالیا، مراحل مربوط به قرارداد اقامت و صدور اجازه اقامت ادامه پیدا می‌کند.

تغییر مهم سال ۲۰۲۶: قرارداد اقامت آنلاین

از ۱۹ ژوئن ۲۰۲۶، در بخش «Sportello Unico Immigrazione» از پرتال خدمات، امکان امضا و ارسال الکترونیکی قرارداد اقامت برای کارگرانی که با مسیر کارت آبی اتحادیه اروپا وارد ایتالیا شده‌اند فراهم شده است. این تغییر از نظر عملی مهم است، زیرا بخشی از روندی که قبلاً نیازمند حضور یا تبادل کاغذی مدارک بود، اکنون می‌تواند به شکل دیجیتال انجام شود.

این امکان جدید به معنای حذف تمام مراحل اداری نیست. کارفرما و کارگر باید همچنان به ارتباطات اداره مهاجرت، مهلت‌ها، درخواست‌های تکمیل مدارک و مراحل مربوط به صدور کارت اقامت توسط پلیس مهاجرت توجه کنند.

آیا دارنده کارت آبی می‌تواند کارفرما را تغییر دهد؟

در دوازده ماه نخست اشتغال قانونی در ایتالیا، دارنده کارت آبی با محدودیت‌های خاصی روبه‌رو است. فعالیت اصلی باید همچنان در سطح «کار با تخصص بالا» باقی بماند و تغییر کارفرما در این دوره نیازمند کنترل و مجوز قبلی اداره بازرسی کار است. طبق مقررات فعلی، اگر مدارک مربوط به قرارداد جدید به‌طور کامل ارائه شود و اداره ظرف پانزده روز مخالفتی اعلام نکند، نظر لازم می‌تواند حاصل‌شده تلقی شود.

در کنار شغل اصلی تخصصی، دارنده کارت آبی می‌تواند در شرایط مقرر قانونی فعالیت خوداشتغالی نیز انجام دهد، مشروط بر اینکه مجوزهای حرفه‌ای یا اداری لازم را داشته باشد.

اگر کار از بین برود چه اتفاقی می‌افتد؟

از دست دادن شغل به‌خودی‌خود به معنی لغو فوری کارت آبی نیست. مقررات حمایت از کارگر خارجی در صورت بیکاری، در حدود مقرر قانون، برای دارنده کارت آبی نیز قابل اعمال است. با این حال، پیدا کردن شغل جدید باید با شرایط خاص کارت آبی و محدودیت‌های دوره نخست اشتغال هماهنگ باشد.

آیا فردی که از قبل در ایتالیا زندگی می‌کند هم می‌تواند کارت آبی بگیرد؟

در بسیاری از موارد پاسخ مثبت است. قانون جدید دامنه اشخاصی را که می‌توانند به کارت آبی دسترسی داشته باشند گسترش داده است و صرفاً محدود به کسانی نیست که از خارج ایتالیا وارد می‌شوند. با این حال، برخی گروه‌ها از این مسیر مستثنا هستند و نوع اجازه اقامت فعلی فرد باید قبل از شروع پرونده بررسی شود.

چرا این مسیر برای متخصصان فارسی‌زبان اهمیت دارد؟

برای مهندسان، متخصصان فناوری اطلاعات، مدیران، پژوهشگران، کارشناسان فنی و دیگر نیروهای دارای مهارت بالا، کارت آبی می‌تواند جایگزین بسیار مؤثری برای مسیرهای عادی فرمان جریان‌های مهاجرتی باشد. مزیت آن فقط خارج بودن از سهمیه نیست؛ امکان تحرک حرفه‌ای در اتحادیه اروپا، قواعد مساعدتر برای خانواده و مسیر خاص برای اقامت بلندمدت اتحادیه اروپا نیز می‌تواند در برنامه‌ریزی بلندمدت مهاجرت حرفه‌ای اهمیت داشته باشد.

با این حال، پرونده کارت آبی یک پرونده صرفاً «تحصیلی» نیست. موفقیت آن به هماهنگی دقیق میان مدرک یا تجربه حرفه‌ای، نوع شغل، پیشنهاد کار، حقوق، مدارک مربوط به صلاحیت و مراحل اداری وابسته است. پیش از ارائه درخواست باید مشخص شود که شغل پیشنهادی واقعاً در چارچوب «کار با تخصص بالا» قرار می‌گیرد و اسناد خارجی نیز به شکل قابل قبول برای مقامات ایتالیایی آماده شده‌اند.


Avv. Fabio Loscerbo
Avvocato Cassazionista

Iscritto nel Registro dei rappresentanti di interessi della Camera dei deputati in materia di Immigrazione

Lobbista registrato presso il Registro per la Trasparenza dell’Unione europea n. 280782895721-36 in materia di Migrazione e Asilo

ORCID: 0009-0004-7030-0428

Articolo redatto con l’ausilio di strumenti di AI, sotto la direzione, revisione e responsabilità editoriale dell’autore.

رد ویزای ایتالیا در سال ۲۰۲۶: چه زمانی می‌توان اعتراض کرد و کدام دادگاه صالح است؟

رد شدن درخواست ویزا پایان راه نیست. در نظام حقوقی ایتالیا، نوع ویزای درخواستی تعیین می‌کند که اعتراض باید در چه مهلتی و نزد کدام دادگاه مطرح شود. برای متقاضیان ایرانی، شناخت این تفاوت پیش از پایان مهلت اعتراض اهمیت عملی بسیار زیادی دارد.

رد ویزا باید به‌صورت رسمی و مستدل ابلاغ شود

سفارت یا کنسولگری ایتالیا در صورت رد درخواست ویزا باید تصمیم خود را به متقاضی ابلاغ کند. اصل بر این است که تصمیم رد، دلایل حقوقی و واقعی آن را مشخص کند و به زبانی قابل فهم برای متقاضی یا در یکی از زبان‌های مورد پذیرش اعلام شود. صرف ارائه کامل مدارک نیز به‌خودی‌خود حق قطعی برای دریافت ویزا ایجاد نمی‌کند؛ مقام کنسولی همچنان صلاحیت بررسی شرایط قانونی، هدف سفر، توان مالی، قابلیت اعتماد اسناد و سایر عناصر پرونده را دارد.

برای بیشتر ویزاها، مهلت اعتراض ۶۰ روز است

اگر ویزای شنگن یا ویزای ملی ایتالیا ـ به استثنای برخی ویزاهای خانوادگی ـ رد شود، اصل کلی این است که متقاضی می‌تواند ظرف ۶۰ روز از تاریخ ابلاغ رسمی تصمیم، از طریق وکیل نزد دادگاه اداری منطقه‌ای لاتزیو در رم، یعنی TAR Lazio، اعتراض کند.

این مهلت اهمیت اساسی دارد. پس از انقضای آن، امکان اعتراض قضایی عادی نسبت به همان تصمیم ممکن است از بین برود. بنابراین تاریخ دریافت نامه یا فرم رد ویزا، نحوه ابلاغ و مدارکی که نشان می‌دهد تصمیم در چه روزی به متقاضی رسیده است باید به‌دقت حفظ شود.

ویزای خانوادگی قاعده متفاوتی دارد

در مورد رد ویزای ملی برای الحاق یا همراهی با عضو خانواده، صلاحیت معمولاً با دادگاه عادی ایتالیا است، نه TAR Lazio. بر اساس اطلاعات رسمی وزارت امور خارجه ایتالیا، برای این دسته از دعاوی محدودیت زمانی ۶۰ روزه پیش‌بینی نشده است. این تفاوت می‌تواند در عمل تعیین‌کننده باشد، زیرا انتخاب دادگاه اشتباه ممکن است موجب اتلاف زمان و هزینه شود.

اعتراض قضایی با درخواست جدید یکی نیست

پس از رد ویزا، متقاضی در بسیاری از موارد می‌تواند به‌جای اعتراض قضایی یا در کنار ارزیابی امکان آن، درخواست جدیدی ارائه دهد. اما درخواست جدید، تصمیم قبلی را خودبه‌خود لغو نمی‌کند. اگر علت رد ناشی از نقص قابل اصلاح، ابهام در مدارک، اثبات ناکافی هدف سفر یا نبود اسناد مالی مناسب باشد، یک درخواست جدید با مدارک کامل‌تر ممکن است راه عملی‌تری باشد. در مقابل، زمانی که تصمیم بر برداشت حقوقی نادرست، ارزیابی نامعقول مدارک یا نقض قواعد قانونی استوار باشد، اعتراض قضایی می‌تواند ضروری شود.

در اعتراض چه چیزهایی باید بررسی شود؟

پیش از اقدام قضایی باید متن کامل تصمیم رد، مدارک تحویل‌شده به سفارت، فرم درخواست، دعوت‌نامه یا پذیرش دانشگاه، مدارک مالی، اسناد خانوادگی و تمام مکاتبات با مرکز دریافت ویزا بررسی شود. در دعاوی ویزا، موفقیت معمولاً به این بستگی دارد که بتوان نشان داد مقام اداری یکی از مدارک تعیین‌کننده را نادیده گرفته، دلایل کافی ارائه نکرده، واقعیت‌های پرونده را نادرست ارزیابی کرده یا قواعد مربوط به نوع خاص ویزا را به‌درستی اعمال نکرده است.

وضعیت کنونی خدمات ویزا در تهران

سفارت ایتالیا در تهران اعلام کرده است که پس از بازگشایی سفارت در ۱۹ ژوئن ۲۰۲۶، بخش کنسولی از ۸ ژوئیه ۲۰۲۶ ارائه کامل خدمات کنسولی را از سر گرفته است. وقت اکثر دسته‌های ویزا از طریق مرکز رسمی VisaMetric مدیریت می‌شود و سفارت در اطلاعیه ۱۱ اوت ۲۰۲۶ تأکید کرده است که متقاضیان باید از واسطه‌هایی که مدعی داشتن مسیر ترجیحی یا ارتباط ویژه با سفارت هستند اجتناب کنند.

نتیجه عملی

پس از دریافت رد ویزای ایتالیا، اولین اقدام صحیح این نیست که فوراً درخواست جدیدی ثبت شود، بلکه باید ابتدا نوع ویزا، تاریخ دقیق ابلاغ، علت رد و دادگاه صالح مشخص شود. در پرونده‌های غیرخانوادگی، مهلت ۶۰ روزه می‌تواند بسیار سریع سپری شود. در پرونده‌های خانوادگی نیز قواعد متفاوت صلاحیت قضایی باید از همان ابتدا مورد توجه قرار گیرد. بررسی سریع و تخصصی تصمیم رد می‌تواند مشخص کند که آیا اصلاح پرونده و ارائه درخواست جدید مناسب‌تر است یا اعتراض قضایی.


Avv. Fabio Loscerbo
Avvocato Cassazionista

Iscritto nel Registro dei rappresentanti di interessi della Camera dei deputati in materia di Immigrazione

Lobbista registrato presso il Registro per la Trasparenza dell’Unione europea n. 280782895721-36 in materia di Migrazione e Asilo

ORCID: 0009-0004-7030-0428

Articolo redatto con l’ausilio di strumenti di AI, sotto la direzione, revisione e responsabilità editoriale dell’autore.

تبدیل اقامت دانشجویی به اقامت کاری در ایتالیا در ۲۰۲۶: بدون سهمیه و با حق کار در زمان انتظار

برای بسیاری از دانشجویان خارجی در ایتالیا، پایان دوره تحصیل لزوماً به معنای پایان امکان اقامت نیست. نظام فعلی مهاجرت ایتالیا اجازه می‌دهد مج...