۱۴۰۵ شهریور ۹, دوشنبه

کارت آبی اتحادیه اروپا در ایتالیا در سال ۲۰۲۶: ورود متخصصان بدون کلیک‌دی و قرارداد اقامت آنلاین

برای متخصصان و نیروهای دارای مهارت بالا که قصد کار در ایتالیا را دارند، «کارت آبی اتحادیه اروپا» یکی از مهم‌ترین مسیرهای ورود قانونی است. این مسیر خارج از سهمیه‌های سالانه فرمان جریان‌های مهاجرتی قرار دارد و بنابراین به «کلیک‌دی» وابسته نیست. در سال ۲۰۲۶ نیز یک تغییر عملی مهم ایجاد شده است: از ۱۹ ژوئن، امضای قرارداد اقامت برای دارندگان کارت آبی می‌تواند به‌صورت الکترونیکی از طریق پرتال خدمات اداره مهاجرت انجام شود.

کارت آبی اتحادیه اروپا چیست؟

کارت آبی اتحادیه اروپا برای شهروندان کشورهای خارج از اتحادیه اروپا طراحی شده است که قصد دارند در ایتالیا یک فعالیت شغلی با سطح تخصص بالا انجام دهند. مبنای اصلی این مسیر ماده ۲۷-کوآتر قانون مهاجرت ایتالیا است. مزیت اساسی آن این است که ورود کارگر متخصص خارج از سهمیه‌های فرمان «دِکرتو فلوسی» انجام می‌شود و کارفرما لازم نیست منتظر سهمیه یا روز ارسال انبوه درخواست‌ها بماند.

چه کسانی می‌توانند از این مسیر استفاده کنند؟

متقاضی باید یکی از شرایط حرفه‌ای پیش‌بینی‌شده در قانون را داشته باشد. مهم‌ترین حالت، داشتن مدرک آموزش عالی یا صلاحیت پس از دوره متوسطه با حداقل سه سال تحصیل است. در برخی مشاغل، تجربه حرفه‌ای سطح بالا نیز می‌تواند جایگزین مدرک دانشگاهی شود: معمولاً دست‌کم پنج سال تجربه مرتبط، و برای برخی مدیران و متخصصان فناوری اطلاعات و ارتباطات، حداقل سه سال تجربه مرتبط در هفت سال پیش از درخواست.

برای مشاغل دارای نظام حرفه‌ای یا عضویت اجباری در نظام‌های تخصصی، مانند برخی حرفه‌های پزشکی یا فنی، علاوه بر شرایط کارت آبی باید مقررات مربوط به شناسایی صلاحیت حرفه‌ای نیز رعایت شود.

قرارداد کار باید چه شرایطی داشته باشد؟

کارفرما باید یک پیشنهاد کاری الزام‌آور یا قرارداد برای فعالیتی با سطح تخصص بالا ارائه کند. مدت قرارداد یا پیشنهاد کار نباید کمتر از شش ماه باشد. میزان حقوق سالانه نیز باید حداقل مطابق با قرارداد جمعی ملی مرتبط با شغل باشد و در هر حال نباید از متوسط حقوق ناخالص سالانه‌ای که توسط مؤسسه آمار ایتالیا، ISTAT، اعلام می‌شود کمتر باشد.

بنابراین صرف داشتن مدرک دانشگاهی برای گرفتن کارت آبی کافی نیست. نوع شغل، سطح تخصص مورد نیاز، مدت قرارداد و میزان حقوق باید با یکدیگر هماهنگ باشند.

مدارک تحصیلی خارجی چگونه اثبات می‌شوند؟

در بسیاری از پرونده‌ها، به‌ویژه زمانی که مدرک در کشوری خارج از اتحادیه اروپا صادر شده است، لازم است ارزش و اصالت مدرک به شکل قابل قبول برای اداره ایتالیا اثبات شود. بسته به پرونده، «اعلامیه ارزش» صادرشده از نمایندگی دیپلماتیک یا کنسولی ایتالیا، یا گواهی مقایسه‌پذیری و اصالت CIMEA می‌تواند مورد نیاز باشد. برای متقاضیانی که مدارک دانشگاهی خود را در ایران، افغانستان یا دیگر کشورهای خارج از اتحادیه اروپا گرفته‌اند، آماده‌سازی درست این اسناد پیش از شروع روند اهمیت ویژه‌ای دارد.

درخواست را چه کسی ارائه می‌کند؟

در روند عادی، درخواست اجازه کار از سوی کارفرما به «Sportello Unico per l’Immigrazione» ارائه می‌شود. در پرونده کارت آبی، کارفرما باید مدارک مربوط به پیشنهاد کار، شرایط حرفه‌ای متقاضی، میزان حقوق و سایر شرایط قانونی را ارائه کند. پس از صدور اجازه لازم و ورود قانونی فرد به ایتالیا، مراحل مربوط به قرارداد اقامت و صدور اجازه اقامت ادامه پیدا می‌کند.

تغییر مهم سال ۲۰۲۶: قرارداد اقامت آنلاین

از ۱۹ ژوئن ۲۰۲۶، در بخش «Sportello Unico Immigrazione» از پرتال خدمات، امکان امضا و ارسال الکترونیکی قرارداد اقامت برای کارگرانی که با مسیر کارت آبی اتحادیه اروپا وارد ایتالیا شده‌اند فراهم شده است. این تغییر از نظر عملی مهم است، زیرا بخشی از روندی که قبلاً نیازمند حضور یا تبادل کاغذی مدارک بود، اکنون می‌تواند به شکل دیجیتال انجام شود.

این امکان جدید به معنای حذف تمام مراحل اداری نیست. کارفرما و کارگر باید همچنان به ارتباطات اداره مهاجرت، مهلت‌ها، درخواست‌های تکمیل مدارک و مراحل مربوط به صدور کارت اقامت توسط پلیس مهاجرت توجه کنند.

آیا دارنده کارت آبی می‌تواند کارفرما را تغییر دهد؟

در دوازده ماه نخست اشتغال قانونی در ایتالیا، دارنده کارت آبی با محدودیت‌های خاصی روبه‌رو است. فعالیت اصلی باید همچنان در سطح «کار با تخصص بالا» باقی بماند و تغییر کارفرما در این دوره نیازمند کنترل و مجوز قبلی اداره بازرسی کار است. طبق مقررات فعلی، اگر مدارک مربوط به قرارداد جدید به‌طور کامل ارائه شود و اداره ظرف پانزده روز مخالفتی اعلام نکند، نظر لازم می‌تواند حاصل‌شده تلقی شود.

در کنار شغل اصلی تخصصی، دارنده کارت آبی می‌تواند در شرایط مقرر قانونی فعالیت خوداشتغالی نیز انجام دهد، مشروط بر اینکه مجوزهای حرفه‌ای یا اداری لازم را داشته باشد.

اگر کار از بین برود چه اتفاقی می‌افتد؟

از دست دادن شغل به‌خودی‌خود به معنی لغو فوری کارت آبی نیست. مقررات حمایت از کارگر خارجی در صورت بیکاری، در حدود مقرر قانون، برای دارنده کارت آبی نیز قابل اعمال است. با این حال، پیدا کردن شغل جدید باید با شرایط خاص کارت آبی و محدودیت‌های دوره نخست اشتغال هماهنگ باشد.

آیا فردی که از قبل در ایتالیا زندگی می‌کند هم می‌تواند کارت آبی بگیرد؟

در بسیاری از موارد پاسخ مثبت است. قانون جدید دامنه اشخاصی را که می‌توانند به کارت آبی دسترسی داشته باشند گسترش داده است و صرفاً محدود به کسانی نیست که از خارج ایتالیا وارد می‌شوند. با این حال، برخی گروه‌ها از این مسیر مستثنا هستند و نوع اجازه اقامت فعلی فرد باید قبل از شروع پرونده بررسی شود.

چرا این مسیر برای متخصصان فارسی‌زبان اهمیت دارد؟

برای مهندسان، متخصصان فناوری اطلاعات، مدیران، پژوهشگران، کارشناسان فنی و دیگر نیروهای دارای مهارت بالا، کارت آبی می‌تواند جایگزین بسیار مؤثری برای مسیرهای عادی فرمان جریان‌های مهاجرتی باشد. مزیت آن فقط خارج بودن از سهمیه نیست؛ امکان تحرک حرفه‌ای در اتحادیه اروپا، قواعد مساعدتر برای خانواده و مسیر خاص برای اقامت بلندمدت اتحادیه اروپا نیز می‌تواند در برنامه‌ریزی بلندمدت مهاجرت حرفه‌ای اهمیت داشته باشد.

با این حال، پرونده کارت آبی یک پرونده صرفاً «تحصیلی» نیست. موفقیت آن به هماهنگی دقیق میان مدرک یا تجربه حرفه‌ای، نوع شغل، پیشنهاد کار، حقوق، مدارک مربوط به صلاحیت و مراحل اداری وابسته است. پیش از ارائه درخواست باید مشخص شود که شغل پیشنهادی واقعاً در چارچوب «کار با تخصص بالا» قرار می‌گیرد و اسناد خارجی نیز به شکل قابل قبول برای مقامات ایتالیایی آماده شده‌اند.


Avv. Fabio Loscerbo
Avvocato Cassazionista

Iscritto nel Registro dei rappresentanti di interessi della Camera dei deputati in materia di Immigrazione

Lobbista registrato presso il Registro per la Trasparenza dell’Unione europea n. 280782895721-36 in materia di Migrazione e Asilo

ORCID: 0009-0004-7030-0428

Articolo redatto con l’ausilio di strumenti di AI, sotto la direzione, revisione e responsabilità editoriale dell’autore.

رد ویزای ایتالیا در سال ۲۰۲۶: چه زمانی می‌توان اعتراض کرد و کدام دادگاه صالح است؟

رد شدن درخواست ویزا پایان راه نیست. در نظام حقوقی ایتالیا، نوع ویزای درخواستی تعیین می‌کند که اعتراض باید در چه مهلتی و نزد کدام دادگاه مطرح شود. برای متقاضیان ایرانی، شناخت این تفاوت پیش از پایان مهلت اعتراض اهمیت عملی بسیار زیادی دارد.

رد ویزا باید به‌صورت رسمی و مستدل ابلاغ شود

سفارت یا کنسولگری ایتالیا در صورت رد درخواست ویزا باید تصمیم خود را به متقاضی ابلاغ کند. اصل بر این است که تصمیم رد، دلایل حقوقی و واقعی آن را مشخص کند و به زبانی قابل فهم برای متقاضی یا در یکی از زبان‌های مورد پذیرش اعلام شود. صرف ارائه کامل مدارک نیز به‌خودی‌خود حق قطعی برای دریافت ویزا ایجاد نمی‌کند؛ مقام کنسولی همچنان صلاحیت بررسی شرایط قانونی، هدف سفر، توان مالی، قابلیت اعتماد اسناد و سایر عناصر پرونده را دارد.

برای بیشتر ویزاها، مهلت اعتراض ۶۰ روز است

اگر ویزای شنگن یا ویزای ملی ایتالیا ـ به استثنای برخی ویزاهای خانوادگی ـ رد شود، اصل کلی این است که متقاضی می‌تواند ظرف ۶۰ روز از تاریخ ابلاغ رسمی تصمیم، از طریق وکیل نزد دادگاه اداری منطقه‌ای لاتزیو در رم، یعنی TAR Lazio، اعتراض کند.

این مهلت اهمیت اساسی دارد. پس از انقضای آن، امکان اعتراض قضایی عادی نسبت به همان تصمیم ممکن است از بین برود. بنابراین تاریخ دریافت نامه یا فرم رد ویزا، نحوه ابلاغ و مدارکی که نشان می‌دهد تصمیم در چه روزی به متقاضی رسیده است باید به‌دقت حفظ شود.

ویزای خانوادگی قاعده متفاوتی دارد

در مورد رد ویزای ملی برای الحاق یا همراهی با عضو خانواده، صلاحیت معمولاً با دادگاه عادی ایتالیا است، نه TAR Lazio. بر اساس اطلاعات رسمی وزارت امور خارجه ایتالیا، برای این دسته از دعاوی محدودیت زمانی ۶۰ روزه پیش‌بینی نشده است. این تفاوت می‌تواند در عمل تعیین‌کننده باشد، زیرا انتخاب دادگاه اشتباه ممکن است موجب اتلاف زمان و هزینه شود.

اعتراض قضایی با درخواست جدید یکی نیست

پس از رد ویزا، متقاضی در بسیاری از موارد می‌تواند به‌جای اعتراض قضایی یا در کنار ارزیابی امکان آن، درخواست جدیدی ارائه دهد. اما درخواست جدید، تصمیم قبلی را خودبه‌خود لغو نمی‌کند. اگر علت رد ناشی از نقص قابل اصلاح، ابهام در مدارک، اثبات ناکافی هدف سفر یا نبود اسناد مالی مناسب باشد، یک درخواست جدید با مدارک کامل‌تر ممکن است راه عملی‌تری باشد. در مقابل، زمانی که تصمیم بر برداشت حقوقی نادرست، ارزیابی نامعقول مدارک یا نقض قواعد قانونی استوار باشد، اعتراض قضایی می‌تواند ضروری شود.

در اعتراض چه چیزهایی باید بررسی شود؟

پیش از اقدام قضایی باید متن کامل تصمیم رد، مدارک تحویل‌شده به سفارت، فرم درخواست، دعوت‌نامه یا پذیرش دانشگاه، مدارک مالی، اسناد خانوادگی و تمام مکاتبات با مرکز دریافت ویزا بررسی شود. در دعاوی ویزا، موفقیت معمولاً به این بستگی دارد که بتوان نشان داد مقام اداری یکی از مدارک تعیین‌کننده را نادیده گرفته، دلایل کافی ارائه نکرده، واقعیت‌های پرونده را نادرست ارزیابی کرده یا قواعد مربوط به نوع خاص ویزا را به‌درستی اعمال نکرده است.

وضعیت کنونی خدمات ویزا در تهران

سفارت ایتالیا در تهران اعلام کرده است که پس از بازگشایی سفارت در ۱۹ ژوئن ۲۰۲۶، بخش کنسولی از ۸ ژوئیه ۲۰۲۶ ارائه کامل خدمات کنسولی را از سر گرفته است. وقت اکثر دسته‌های ویزا از طریق مرکز رسمی VisaMetric مدیریت می‌شود و سفارت در اطلاعیه ۱۱ اوت ۲۰۲۶ تأکید کرده است که متقاضیان باید از واسطه‌هایی که مدعی داشتن مسیر ترجیحی یا ارتباط ویژه با سفارت هستند اجتناب کنند.

نتیجه عملی

پس از دریافت رد ویزای ایتالیا، اولین اقدام صحیح این نیست که فوراً درخواست جدیدی ثبت شود، بلکه باید ابتدا نوع ویزا، تاریخ دقیق ابلاغ، علت رد و دادگاه صالح مشخص شود. در پرونده‌های غیرخانوادگی، مهلت ۶۰ روزه می‌تواند بسیار سریع سپری شود. در پرونده‌های خانوادگی نیز قواعد متفاوت صلاحیت قضایی باید از همان ابتدا مورد توجه قرار گیرد. بررسی سریع و تخصصی تصمیم رد می‌تواند مشخص کند که آیا اصلاح پرونده و ارائه درخواست جدید مناسب‌تر است یا اعتراض قضایی.


Avv. Fabio Loscerbo
Avvocato Cassazionista

Iscritto nel Registro dei rappresentanti di interessi della Camera dei deputati in materia di Immigrazione

Lobbista registrato presso il Registro per la Trasparenza dell’Unione europea n. 280782895721-36 in materia di Migrazione e Asilo

ORCID: 0009-0004-7030-0428

Articolo redatto con l’ausilio di strumenti di AI, sotto la direzione, revisione e responsabilità editoriale dell’autore.

پایان اعتبار اقامت و استخدام در ایتالیا: رأی مهم دادگاه میلان در سال ۲۰۲۶

پایان اعتبار اقامت و استخدام در ایتالیا: رأی مهم دادگاه میلان در سال ۲۰۲۶

دادگاه کار میلان در سال ۲۰۲۶ اصل مهمی را روشن کرده است: صرف این‌که اعتبار اجازه اقامت یک شهروند غیراروپایی زودتر از مدت قرارداد پیشنهادی تمام می‌شود، به‌تنهایی نمی‌تواند دلیل کنار گذاشتن او از فرایند استخدام باشد.

موضوع رأی چه بود؟

دادگاه میلان، بخش کار، با رأی شماره ۱۴۴ مورخ ۱۵ ژانویه ۲۰۲۶، رویه‌ای را بررسی کرد که بر اساس آن متقاضیان غیراروپایی در صورتی که اجازه اقامتشان پیش از پایان مأموریت کاری منقضی می‌شد، از استخدام کنار گذاشته می‌شدند یا فقط تا تاریخ پایان اعتبار اقامت قرارداد دریافت می‌کردند. دادگاه این رویه را تبعیض‌آمیز دانست.

کارفرما حق دارد قانونی بودن اقامت متقاضی را بررسی کند، اما نمی‌تواند صرفاً بر اساس تاریخ انقضای کارت فرض کند که تمدید انجام نخواهد شد یا درخواست آینده حتماً رد خواهد شد.

تاریخ انقضای کارت همیشه پایان حق کار نیست

ماده ۵، بند ۹-بیس، از متن واحد مهاجرت ایتالیا، با اصلاحات اخیر، مقرر می‌کند که در دوره انتظار برای صدور، تمدید یا تبدیل اجازه اقامت، در صورت وجود شرایط قانونی، شخص خارجی می‌تواند به‌طور منظم در ایتالیا اقامت داشته و کار کند. رسیدی که ارائه درخواست را ثابت می‌کند، برای اثبات وضعیت قانونی دوره انتظار اهمیت اساسی دارد.

این قاعده مانع آن می‌شود که تأخیر اداری Questura به‌طور خودکار به از دست رفتن شغل یا عدم امکان امضای قرارداد جدید منجر شود. اگر درخواست تمدید در زمان مناسب ارائه شود، صرف پایان اعتبار کارت فیزیکی به معنی توقف فوری رابطه کاری نیست.

رأی دادگاه چه چیزی را تضمین نمی‌کند؟

این تصمیم به معنی حق قطعی برای استخدام در هر شرکت نیست. کارفرما همچنان می‌تواند بر اساس صلاحیت حرفه‌ای، تجربه و نیاز واقعی سازمانی انتخاب کند. آنچه غیرقابل قبول دانسته شده، استفاده خودکار از نزدیک بودن تاریخ انقضای اقامت به‌عنوان مانع استخدام است.

همچنین باید میان انتظار برای تصمیم و رد نهایی درخواست اقامت تفاوت گذاشت. اگر درخواست صدور، تمدید یا تبدیل در نهایت رد شود و دیگر مبنای قانونی برای اقامت و کار وجود نداشته باشد، امکان ادامه اشتغال نیز ممکن است از بین برود.

اگر استخدام فقط به دلیل تاریخ اقامت رد شود چه باید کرد؟

نگهداری آگهی شغلی، ایمیل‌ها، پیام‌های شرکت یا آژانس کاریابی، پیشنهاد قرارداد، پاسخ رد، اجازه اقامت فعلی و رسید درخواست تمدید یا تبدیل اهمیت زیادی دارد. اگر از این مدارک روشن باشد که تنها دلیل کنار گذاشتن شخص، تاریخ انقضای اقامت بوده است، می‌توان علاوه بر مقررات مهاجرتی، قواعد ضدتبعیض ایتالیا را نیز بررسی کرد.

رأی میلان در این زمینه اهمیت عملی دارد، زیرا نشان می‌دهد که وضعیت حقوقی واقعی شخص باید ارزیابی شود و نمی‌توان مهاجر را صرفاً بر اساس تاریخی که روی کارت اقامت چاپ شده از بازار کار کنار گذاشت.


Avv. Fabio Loscerbo
Avvocato Cassazionista

Iscritto nel Registro dei rappresentanti di interessi della Camera dei deputati in materia di Immigrazione

Lobbista registrato presso il Registro per la Trasparenza dell’Unione europea n. 280782895721-36 in materia di Migrazione e Asilo

ORCID: 0009-0004-7030-0428

Articolo redatto con l’ausilio di strumenti di AI, sotto la direzione, revisione e responsabilità editoriale dell’autore.

تابعیت ایتالیا از طریق ازدواج در سال ۲۰۲۶: زمان‌بندی، مدرک B1 و مهلت شش‌ماهه برای سوگند

تابعیت ایتالیا از طریق ازدواج در سال ۲۰۲۶: زمان‌بندی، مدرک B1 و مهلت شش‌ماهه برای سوگند

ازدواج با یک شهروند ایتالیایی به‌خودی‌خود و به‌صورت فوری موجب تابعیت ایتالیا نمی‌شود. در سال ۲۰۲۶ نیز متقاضی باید شرایط زمانی، اقامتی، زبانی و کیفری مقرر در قانون را داشته باشد، درخواست را به‌صورت الکترونیکی ثبت کند و تا پایان روند اداری، شرایط لازم را حفظ نماید. برای متقاضیان ایرانی، توجه دقیق به اسناد وضعیت مدنی، گواهی سوءپیشینه و ترجمه و اعتبار آن‌ها اهمیت ویژه‌ای دارد.

چه زمانی می‌توان درخواست داد؟

بر اساس ماده ۵ قانون شماره ۹۱ سال ۱۹۹۲، همسر خارجی یک شهروند ایتالیایی که به‌طور قانونی در ایتالیا اقامت دارد، اصولاً پس از دو سال اقامت قانونی و مستمر از تاریخ ازدواج می‌تواند درخواست تابعیت از طریق ازدواج را ارائه کند. اگر همسر ایتالیایی پس از ازدواج تابعیت ایتالیا را به دست آورده باشد، مهلت از تاریخ کسب تابعیت توسط او محاسبه می‌شود.

اگر متقاضی در خارج از ایتالیا زندگی کند، مهلت معمول سه سال از تاریخ ازدواج است. وجود فرزند مشترک، چه فرزند متولدشده از زوجین و چه فرزند پذیرفته‌شده به فرزندخواندگی، این مدت‌ها را به نصف کاهش می‌دهد. بنابراین برای فرد مقیم ایتالیا، در صورت وجود فرزند مشترک، امکان ارائه درخواست پس از یک سال فراهم می‌شود و برای فرد مقیم خارج از کشور این مدت یک سال و نیم خواهد بود.

ازدواج باید در ایتالیا به ثبت رسیده باشد

اگر ازدواج در ایران یا کشور دیگری انجام شده باشد، پیش از ارائه درخواست تابعیت باید سند ازدواج در دفاتر وضعیت مدنی یک شهرداری ایتالیایی ثبت شده باشد. صرف داشتن سند ازدواج خارجی بدون ثبت آن در نظام وضعیت مدنی ایتالیا برای تکمیل روند کافی نیست.

همچنین تا زمان صدور تصمیم نهایی، رابطه زناشویی باید از نظر حقوقی برقرار باشد. اگر پیش از صدور حکم اعطای تابعیت، طلاق، ابطال ازدواج، پایان آثار مدنی ازدواج یا جدایی قانونی زوجین رخ دهد، شرط قانونی ازدواج دیگر وجود نخواهد داشت.

مدرک زبان ایتالیایی B1

یکی از مهم‌ترین شرایط، اثبات دانش زبان ایتالیایی حداقل در سطح B1 مطابق چارچوب مشترک اروپایی زبان‌ها است. این شرط می‌تواند با مدرک تحصیلی معتبر یا گواهی زبان صادرشده از مراکز مورد تأیید مقامات ایتالیایی اثبات شود.

با این حال، همه متقاضیان الزاماً مجبور به ارائه یک مدرک جداگانه B1 نیستند. دارندگان اجازه اقامت اتحادیه اروپا برای اقامت بلندمدت و همچنین افرادی که توافق‌نامه ادغام موضوع ماده ۴-bis قانون مهاجرت را امضا کرده‌اند، در شرایط مقرر قانونی از ارائه گواهی مستقل زبان معاف هستند. در برخی موارد نیز وجود محدودیت‌های شدید در توانایی یادگیری زبان که توسط ساختار درمانی عمومی تأیید شده باشد، می‌تواند مورد توجه قرار گیرد.

اسناد اصلی و هزینه درخواست

درخواست تابعیت به‌صورت الکترونیکی از طریق پرتال خدمات تابعیت وزارت کشور ارائه می‌شود. معمولاً لازم است سند تولد، گواهی کیفری کشور مبدأ و در صورت لزوم کشورهای دیگری که متقاضی در آن‌ها اقامت داشته است، مدرک هویت، اطلاعات مربوط به اقامت قانونی، مدرک زبان یا دلیل معافیت و اطلاعات ازدواج ارائه شود. اسناد خارجی باید مطابق مقررات مربوط به ترجمه و قانونی‌سازی یا سایر تشریفات معتبر برای استفاده در ایتالیا آماده شوند.

برای درخواست تابعیت، پرداخت مبلغ ۲۵۰ یورو به‌عنوان هزینه قانونی پیش‌بینی شده است. ناقص بودن مدارک، وجود اختلاف در نام یا مشخصات هویتی، یا ارائه اسنادی که اعتبار آن‌ها قابل بررسی نباشد، می‌تواند موجب درخواست تکمیل پرونده و در نتیجه طولانی شدن روند شود.

روند رسیدگی چقدر طول می‌کشد؟

برای درخواست‌های کامل، مهلت قانونی رسیدگی معمولاً ۲۴ ماه است و در موارد مقرر می‌تواند تا حداکثر ۳۶ ماه تمدید شود. وضعیت پرونده از طریق پرتال تابعیت قابل پیگیری است و شماره‌های K10 یا K10/C برای شناسایی پرونده اهمیت دارند. تغییر محل اقامت، تغییر وضعیت خانوادگی یا تولد فرزند باید در روند پرونده به‌موقع اعلام شود.

از نظر عملی، متقاضی نباید فقط منتظر دریافت یک نامه کاغذی بماند. سامانه‌های الکترونیکی وزارت کشور و پلتفرم اعلان‌های دیجیتال SEND برای ابلاغ بسیاری از تصمیمات تابعیت استفاده می‌شوند و کنترل منظم حساب کاربری، ایمیل و اعلان‌های دیجیتال اهمیت زیادی دارد.

بعد از صدور حکم، هنوز یک مرحله باقی می‌ماند

صدور حکم اعطای تابعیت به‌تنهایی پایان کار نیست. پس از ابلاغ حکم، متقاضی باید حداکثر ظرف شش ماه سوگند وفاداری به جمهوری ایتالیا و رعایت قانون اساسی و قوانین کشور را ادا کند. برای افراد مقیم ایتالیا، این مرحله معمولاً در شهرداری محل اقامت انجام می‌شود.

اگر سوگند در مهلت قانونی شش‌ماهه انجام نشود، حکم اعطای تابعیت اثر خود را از دست می‌دهد. تابعیت از روز بعد از ادای سوگند به دست می‌آید. بنابراین تاریخ ابلاغ حکم باید با دقت کنترل شود و نباید اقدام برای تعیین وقت سوگند به روزهای پایانی موکول گردد.

نکته عملی برای متقاضیان ایرانی

برای شهروندان ایرانی، بیشترین مشکلات عملی اغلب از خود شرط ازدواج ناشی نمی‌شود، بلکه از هماهنگ نبودن اسناد هویتی و وضعیت مدنی، ترجمه‌ها، گواهی‌های کیفری یا تفاوت در نحوه ثبت نام و نام خانوادگی در مدارک مختلف ایجاد می‌شود. بهتر است این موارد پیش از ارسال درخواست بررسی شوند، زیرا اصلاح آن‌ها پس از آغاز پرونده می‌تواند زمان رسیدگی را افزایش دهد.

تابعیت از طریق ازدواج یک حق خودکار ناشی از ازدواج نیست، بلکه یک روند حقوقی مستقل با شرایط مشخص است. رعایت دقیق زمان‌بندی، حفظ رابطه حقوقی ازدواج، آماده‌سازی صحیح مدارک، احراز شرط زبان و کنترل مستمر ابلاغ‌ها، مهم‌ترین عناصر برای جلوگیری از تأخیر یا رد قابل پیشگیری پرونده هستند.


Avv. Fabio Loscerbo
Avvocato Cassazionista

Iscritto nel Registro dei rappresentanti di interessi della Camera dei deputati in materia di Immigrazione

Lobbista registrato presso il Registro per la Trasparenza dell’Unione europea n. 280782895721-36 in materia di Migrazione e Asilo

ORCID: 0009-0004-7030-0428

Articolo redatto con l’ausilio di strumenti di AI, sotto la direzione, revisione e responsabilità editoriale dell’autore.

۱۴۰۵ شهریور ۸, یکشنبه

مجوز واحد کار در ایتالیا در سال ۲۰۲۶: ۳۰ روز برای صدور و ۹۰ روز برای تمدید

مجوز واحد کار در ایتالیا در سال ۲۰۲۶: ۳۰ روز برای صدور و ۹۰ روز برای تمدید

از ۴ ژوئن ۲۰۲۶، قواعد جدید مربوط به «مجوز واحد کار» در ایتالیا لازم‌الاجرا شده است. این اصلاحات برای شهروندان کشورهای خارج از اتحادیه اروپا که برای کار در ایتالیا اقامت دارند اهمیت عملی زیادی دارد: زمان صدور نخستین مجوز واحد در مرحله نهایی کوتاه‌تر شده، مهلت‌های تمدید تغییر کرده و حقوق فرد در دوره انتظار شفاف‌تر شده است.

مبنای این تغییرات، فرمان تقنینی شماره ۸۳ مورخ ۱۶ آوریل ۲۰۲۶ است که دستورالعمل اتحادیه اروپا 2024/1233 را در حقوق ایتالیا اجرا می‌کند. هدف قانون جدید این است که روند اقامت و کار برای اتباع کشورهای ثالث شفاف‌تر شود و مدت انتظار اداری تا حد امکان قابل پیش‌بینی باشد.

مجوز واحد کار چیست؟

«مجوز واحد کار» مدرکی است که در یک سند، هم حق اقامت و هم امکان اشتغال قانونی در ایتالیا را منعکس می‌کند. این نظام به‌ویژه برای بسیاری از افرادی که با مجوز کار تابع مقررات عادی مهاجرت وارد ایتالیا می‌شوند اهمیت دارد. با این حال، هر مجوز اقامتی که اجازه کار می‌دهد الزاماً «مجوز واحد کار» محسوب نمی‌شود؛ برخی دسته‌ها مانند بعضی مجوزهای تحصیلی، کار خوداشتغالی، حمایت‌های ویژه یا برخی وضعیت‌های خاص، تابع مقررات متفاوت هستند.

۳۰ روز برای صدور پس از تکمیل درخواست

مهم‌ترین تغییر سال ۲۰۲۶ این است که رئیس پلیس استان باید مجوز واحد کار را ظرف ۳۰ روز از زمان تکمیل درخواست صادر کند. این عبارت اهمیت زیادی دارد. مهلت ۳۰ روزه لزوماً از روز ورود به ایتالیا یا از نخستین اقدام اداری شروع نمی‌شود، بلکه از زمانی محاسبه می‌شود که پرونده برای تصمیم‌گیری کامل شده باشد.

بنابراین، اگر Questura یا اداره مربوطه مدارک تکمیلی درخواست کند، ارائه سریع و دقیق آن مدارک می‌تواند برای آغاز و ادامه صحیح مهلت قانونی تعیین‌کننده باشد. رسید پستی یا رسید ثبت درخواست همچنان باید با دقت نگهداری شود، زیرا در دوره انتظار اثبات می‌کند که درخواست اقامت به‌طور رسمی ارائه شده است.

در مسیر عادی ورود برای کار، مرحله صدور nulla osta توسط Sportello Unico per l’Immigrazione همچنان بخش جداگانه‌ای از روند است. در چارچوب جدید، قانون برای مرحله صدور مجوز واحد پس از تکمیل پرونده، مهلت ۳۰ روزه را پیش‌بینی کرده است.

برای تمدید، مهلت ۹۰ روزه اهمیت پیدا کرده است

در سال ۲۰۲۶، مهلت عمومی مربوط به تمدید بسیاری از مجوزهای اقامت از ۶۰ روز به ۹۰ روز تغییر کرده است. از نظر عملی، دارنده مجوز باید برنامه‌ریزی برای تمدید را زودتر آغاز کند و مدارک شغلی، محل سکونت، درآمد و سایر اسناد لازم را تا حد امکان پیش از نزدیک شدن به تاریخ انقضا آماده کند.

قانون جدید همچنین امکان ارائه درخواست تمدید را با فاصله بیشتری پیش از تاریخ انقضا در نظر گرفته است. این تغییر به‌ویژه برای افرادی مهم است که برای جمع‌آوری مدارک، گرفتن نوبت، دریافت گواهی‌های شغلی یا تکمیل پرونده به زمان بیشتری نیاز دارند.

آیا در دوره انتظار می‌توان کار کرد؟

یکی از مسائل مهم برای کارگران خارجی این است که تأخیر در صدور کارت فیزیکی اقامت، به‌خودی‌خود نباید رابطه کاری قانونی را متوقف کند. اگر درخواست صدور، تمدید یا در موارد مقرر تبدیل مجوز به‌طور صحیح ارائه شده باشد و رسید رسمی مربوطه صادر شده باشد، قانون امکان ادامه فعالیت کاری را در دوره انتظار به رسمیت می‌شناسد، مشروط به اینکه سایر شرایط قانونی نیز رعایت شده باشد.

در عمل، هنگام شروع یا ادامه کار، بهتر است علاوه بر گذرنامه و مجوز قبلی، رسید ثبت درخواست نیز در دسترس باشد. کارفرما نیز باید وضعیت اقامتی و نوع درخواست را بررسی کند و صرف اعلام شفاهی کارگر کافی نیست.

وظیفه اطلاع‌رسانی کارفرما

اصلاحات جدید بر شفافیت رابطه میان کارفرما و کارگر خارجی نیز تأکید دارد. کارفرمایی که درخواست nulla osta را ارائه کرده است باید کارگر را به‌موقع از ارتباطات و تصمیم‌های مربوط به روند اداری مطلع کند. این موضوع به‌خصوص زمانی اهمیت دارد که اداره مهاجرت درخواست تکمیل مدارک، تأیید اطلاعات یا اعلام نتیجه منفی می‌کند.

برای کارگر خارجی، دسترسی مستقیم و سریع به این مکاتبات می‌تواند مانع از از دست رفتن مهلت‌ها یا بسته شدن پرونده به دلیل عدم پاسخ شود.

اگر Questura از مهلت قانونی عبور کند

تعیین مهلت ۳۰ یا ۹۰ روزه به این معنا نیست که در صورت عبور اداره از آن، مجوز اقامت به‌طور خودکار صادر شده تلقی می‌شود. با این حال، این مهلت‌ها معیار قانونی مهمی برای ارزیابی تأخیر اداری هستند.

اگر پرونده برای مدت غیرعادی بدون تصمیم باقی بماند، می‌توان ابتدا وضعیت آن را از طریق Questura یا اداره صالح پیگیری کرد و در صورت لزوم از ابزارهای رسمی مانند درخواست دسترسی به پرونده، اخطار اداری یا اقدام قضایی برای مقابله با سکوت یا تأخیر غیرموجه استفاده کرد. انتخاب ابزار مناسب باید بر اساس نوع مجوز، مرحله پرونده و اسناد موجود انجام شود.

نتیجه عملی

اصلاحات ۲۰۲۶ در نظام مجوز واحد کار، صرفاً یک تغییر فنی در متن قانون نیست. برای کارگر خارجی، مهم‌ترین نکات عملی عبارت‌اند از آماده کردن زودهنگام تمدید، نگهداری رسید درخواست، پاسخ سریع به درخواست‌های تکمیلی، بررسی ارتباطات کارفرما و توجه به این نکته که مهلت ۳۰ روزه از زمان تکمیل پرونده محاسبه می‌شود.

در پرونده‌هایی که صدور یا تمدید مجوز با تأخیر طولانی روبه‌رو شده است، بهتر است وضعیت حقوقی فرد به‌صورت موردی بررسی شود؛ زیرا نوع مجوز، وضعیت شغلی، زمان ثبت درخواست و علت تأخیر می‌تواند بر راهکار حقوقی مناسب اثر مستقیم داشته باشد.


Avv. Fabio Loscerbo
Avvocato Cassazionista

Iscritto nel Registro dei rappresentanti di interessi della Camera dei deputati in materia di Immigrazione

Lobbista registrato presso il Registro per la Trasparenza dell’Unione europea n. 280782895721-36 in materia di Migrazione e Asilo

ORCID: 0009-0004-7030-0428

Articolo redatto con l’ausilio di strumenti di AI, sotto la direzione, revisione e responsabilità editoriale dell’autore.

پیوستن خانواده در ایتالیا در سال ۲۰۲۶: شرط دو سال اقامت، درآمد و مهلت ۱۵۰ روزه

قواعد پیوستن اعضای خانواده در ایتالیا در سال ۲۰۲۶ نسبت به گذشته سخت‌گیرانه‌تر و در عین حال دیجیتالی‌تر شده است. مهم‌ترین نکات برای متقاضیان، شرط دو سال اقامت قانونی و پیوسته برای بسیاری از درخواست‌ها، افزایش مهلت صدور نولا اوستا تا ۱۵۰ روز، کنترل دقیق‌تر مسکن و لزوم اثبات درآمد کافی است.

شرط دو سال اقامت قانونی

بر اساس مقررات جاری قانون مهاجرت ایتالیا، اتباع خارجی که می‌خواهند برای برخی اعضای خانواده خود درخواست پیوستن خانوادگی ارائه کنند، اصولاً باید در زمان ثبت درخواست حداقل دو سال اقامت قانونی و بدون وقفه در ایتالیا داشته باشند.

این شرط برای دارندگان حمایت بین‌المللی به همان شکل اعمال نمی‌شود. همچنین برای پیوستن فرزندان زیر هجده سال، شرط دو سال اقامت مانع ارائه درخواست نیست. برای همسر، بعضی فرزندان بالغ دارای شرایط خاص و والدین، لازم است پیش از ثبت پرونده وجود این شرط بررسی شود.

چه اعضای خانواده‌ای را می‌توان ملحق کرد؟

در چارچوب ماده ۲۹ قانون مهاجرت ایتالیا، پیوستن خانوادگی معمولاً برای همسر که از نظر قانونی جدا نشده و حداقل هجده سال دارد، فرزندان نابالغ، بعضی فرزندان بالغ کاملاً وابسته به دلیل وضعیت شدید سلامتی و نیز والدین وابسته در شرایط مشخص امکان‌پذیر است.

درآمد لازم در سال ۲۰۲۶

مبنای محاسبه درآمد، مبلغ سالانه Assegno Sociale است که در سال ۲۰۲۶ برابر با ۷٬۱۰۱٫۱۲ یورو است. برای یک عضو خانواده، حداقل درآمد نمونه حدود ۱۰٬۶۵۱٫۶۸ یورو، برای دو عضو حدود ۱۴٬۲۰۲٫۲۴ یورو و برای سه عضو حدود ۱۷٬۷۵۲٫۸۰ یورو است. در موارد قانونی، درآمد اعضای خانواده هم‌خانه نیز می‌تواند در محاسبه مورد توجه قرار گیرد.

مسکن مناسب

ارائه قرارداد اجاره به تنهایی کافی نیست. متقاضی معمولاً باید گواهی مناسب بودن مسکن از نظر بهداشتی و ظرفیت سکونت را ارائه کند. همچنین تعداد ساکنان و تناسب متراژ با افرادی که قرار است در خانه زندگی کنند بررسی می‌شود.

درخواست دیجیتالی

درخواست نولا اوستا از طریق Portale ALI وزارت کشور ثبت می‌شود و مدارک مربوط به اجازه اقامت، درآمد، مسکن و وضعیت خانوادگی باید در سامانه بارگذاری شود. بسیاری از Prefetturaها در سال ۲۰۲۶ رسیدگی را به صورت کاملاً الکترونیکی انجام می‌دهند؛ بنابراین بررسی منظم پیام‌ها و درخواست‌های تکمیل مدارک اهمیت دارد.

مهلت ۱۵۰ روزه

مهلت قانونی صدور نولا اوستا برای پیوستن خانوادگی از ۹۰ روز به ۱۵۰ روز افزایش یافته است. پس از صدور نولا اوستا، مرحله کنسولی آغاز می‌شود و کنسولگری یا سفارت ایتالیا رابطه خانوادگی و مدارک ثبت احوال را بررسی می‌کند.

اخطار قبل از رد

اگر Prefettura پیش از رد پرونده preavviso di rigetto صادر کند، این اخطار تصمیم نهایی نیست. معمولاً فرصت محدودی برای ارائه توضیحات و مدارک تکمیلی وجود دارد. برخی Prefetturaها در سال ۲۰۲۶ اعلام کرده‌اند که تکمیل مدارک باید فقط از طریق سامانه انجام شود؛ بنابراین باید دقیقاً از دستور همان اداره پیروی کرد.

نکته عملی

پیش از ثبت درخواست بهتر است چهار موضوع جداگانه کنترل شود: مدت اقامت قانونی، وضعیت دقیق عضو خانواده، درآمد قابل اثبات و ظرفیت قانونی مسکن. بسیاری از مشکلات پرونده‌ها از نقص در یکی از همین عناصر ناشی می‌شود.


Avv. Fabio Loscerbo
Avvocato Cassazionista

Iscritto nel Registro dei rappresentanti di interessi della Camera dei deputati in materia di Immigrazione

Lobbista registrato presso il Registro per la Trasparenza dell’Unione europea n. 280782895721-36 in materia di Migrazione e Asilo

ORCID: 0009-0004-7030-0428

Articolo redatto con l’ausilio di strumenti di AI, sotto la direzione, revisione e responsabilità editoriale dell’autore.

متقاضیان پناهندگی در ایتالیا از چه زمانی می‌توانند کار کنند؟ قانون ۲۰۲۶ مهلت را به ۹۰ روز افزایش داد

متقاضیان پناهندگی در ایتالیا از چه زمانی می‌توانند کار کنند؟ قانون ۲۰۲۶ مهلت را به ۹۰ روز افزایش داد

از سال ۲۰۲۶ یک تغییر مهم در ایتالیا برای متقاضیان حمایت بین‌المللی به اجرا درآمده است: امکان شروع کار دیگر پس از ۶۰ روز از ارائه درخواست ایجاد نمی‌شود، بلکه در قاعده جدید باید ۹۰ روز از «رسمی‌شدن» درخواست گذشته باشد. این تفاوت ظاهراً کوچک، در عمل برای زمان استخدام، قرارداد کار و اثبات حق اشتغال اهمیت زیادی دارد.

این تغییر با فرمان قانونی شماره ۱۰۰ مورخ ۱۲ ژوئن ۲۰۲۶ وارد نظام حقوقی ایتالیا شد و سپس بدون تغییر با قانون شماره ۱۴۵ مورخ ۷ اوت ۲۰۲۶ به قانون تبدیل شد. مقررات جدید بخشی از اجرای «پیمان اروپایی مهاجرت و پناهندگی» در ایتالیا است و مستقیماً بر وضعیت اشخاصی اثر می‌گذارد که در انتظار تصمیم کمیسیون سرزمینی درباره درخواست حمایت بین‌المللی خود هستند.

قاعده جدید ۹۰ روزه دقیقاً چیست؟

ماده ۲۲ فرمان تقنینی شماره ۱۴۲ سال ۲۰۱۵، در متن اصلاح‌شده، مقرر می‌کند که سند مربوط به درخواست حمایت بین‌المللی پس از گذشت ۹۰ روز از رسمی‌شدن درخواست، امکان انجام کار را فراهم می‌کند؛ مشروط بر اینکه رسیدگی به درخواست هنوز پایان نیافته باشد و تأخیر در تصمیم‌گیری قابل انتساب به خود متقاضی نباشد.

بنابراین صرف ارائه درخواست پناهندگی به معنی امکان شروع فوری کار نیست. متقاضی باید منتظر پایان دوره ۹۰ روزه باشد. پس از آن، اگر هنوز تصمیم نهایی اداری درباره درخواست صادر نشده باشد و متقاضی نیز با عدم حضور، عدم همکاری یا رفتار دیگری باعث توقف پرونده نشده باشد، امکان اشتغال قانونی ایجاد می‌شود.

۹۰ روز از چه تاریخی محاسبه می‌شود؟

این نکته یکی از مهم‌ترین آثار عملی اصلاحات سال ۲۰۲۶ است. قانون جدید دیگر از «تاریخ ارائه درخواست» سخن نمی‌گوید، بلکه معیار را «تاریخ رسمی‌شدن درخواست» قرار داده است. در مرحله انتقالی فعلی، از ۱۲ ژوئن ۲۰۲۶ درخواست حمایت بین‌المللی در زمان ثبت آن نزد اداره پلیس مهاجرت یا پلیس مرزی، شخصاً رسمی‌شده تلقی می‌شود.

در نتیجه، برای محاسبه مهلت ۹۰ روزه باید به تاریخ ثبت رسمی پرونده توجه کرد. اگر شخص در یک تاریخ تمایل خود به درخواست پناهندگی را اعلام کرده باشد اما ثبت رسمی در تاریخ دیگری انجام شده باشد، تعیین تاریخ صحیح می‌تواند برای حق اشتغال اهمیت اساسی پیدا کند. به همین دلیل حفظ رسیدها، برگه‌های ثبت، شماره پرونده و هر سندی که تاریخ ثبت درخواست را نشان می‌دهد بسیار مهم است.

برای درخواست‌هایی که قبل از ۱۲ ژوئن ۲۰۲۶ ارائه شده‌اند چه اتفاقی می‌افتد؟

قانون یک قاعده انتقالی روشن دارد. برای پرونده‌های اداری یا قضایی که در نتیجه درخواست حمایت بین‌المللی ارائه‌شده پیش از ۱۲ ژوئن ۲۰۲۶ آغاز شده‌اند، مقررات قبلی تا پایان همان پرونده ادامه پیدا می‌کند. بنابراین در این پرونده‌ها باید قاعده سابق را نیز بررسی کرد و نمی‌توان به‌طور خودکار مهلت جدید ۹۰ روزه را اعمال کرد.

این تفکیک میان درخواست‌های قبل و بعد از ۱۲ ژوئن ۲۰۲۶ می‌تواند در عمل تعیین‌کننده باشد، زیرا ممکن است دو متقاضی که در یک زمان در ایتالیا حضور دارند، فقط به دلیل تاریخ متفاوت ثبت درخواست، تحت دو رژیم زمانی متفاوت قرار گیرند.

مدرکی که در زمان ثبت درخواست تحویل می‌شود چه اهمیتی دارد؟

در نظام جدید، هنگام ثبت درخواست، اداره پلیس یا پلیس مرزی باید یک سند اسمی به متقاضی تحویل دهد که شامل کد واحد هویتی، عکس، مشخصات اعلام‌شده و تاریخ ثبت است. این سند نشان می‌دهد که درخواست به‌طور رسمی در سیستم ثبت شده و برای شناسایی دارنده نیز قابل استفاده است.

برای اشتغال، مهم است که کارفرما و در صورت لزوم مشاور کار یا اداره مربوط بتوانند وضعیت قانونی متقاضی و تاریخ شروع دوره ۹۰ روزه را به‌درستی بررسی کنند. اگر سند تحویلی مبهم، ناقص یا فاقد تاریخ روشن باشد، بهتر است موضوع به‌صورت کتبی از Questura پیگیری شود، زیرا یک اشتباه اداری در تعیین تاریخ می‌تواند عملاً شروع کار را به تأخیر بیندازد.

حق کار به معنی تبدیل پرونده پناهندگی به اقامت کاری نیست

باید میان «اجازه کار در زمان رسیدگی به درخواست پناهندگی» و «اجازه اقامت برای کار» تفاوت گذاشت. امکان اشتغال پس از ۹۰ روز به این معنی نیست که پرونده حمایت بین‌المللی به پرونده مهاجرت کاری تبدیل شده یا نتیجه آن از پیش تعیین شده است. درخواست حمایت بین‌المللی مسیر حقوقی مستقل خود را ادامه می‌دهد و کمیسیون باید درباره وجود یا عدم وجود شرایط حمایت تصمیم بگیرد.

در عین حال، داشتن یک رابطه کاری قانونی می‌تواند برای زندگی روزمره، استقلال اقتصادی و مسیر ادغام اجتماعی متقاضی اهمیت زیادی داشته باشد. اما قرارداد کار به‌تنهایی تضمین‌کننده پذیرش درخواست حمایت نیست و نباید میان این دو موضوع خلط ایجاد شود.

اگر ۹۰ روز گذشته باشد اما کارفرما یا اداره حق کار را نپذیرد چه باید کرد؟

در چنین حالتی ابتدا باید تاریخ رسمی‌شدن درخواست و وضعیت پرونده بررسی شود. اگر ۹۰ روز سپری شده، رسیدگی هنوز خاتمه نیافته و تأخیر نیز به متقاضی قابل انتساب نیست، مبنای قانونی برای اشتغال وجود دارد. در صورت امتناع یا تردید اداره، مناسب است درخواست توضیح کتبی مطرح شود و در موارد لازم از طریق وکیل یا نهادهای تخصصی مهاجرت پیگیری صورت گیرد.

در پرونده‌های مهاجرتی، اختلاف میان تاریخ اعلام تمایل به پناهندگی، تاریخ ثبت، تاریخ رسمی‌شدن و تاریخ صدور سند می‌تواند آثار حقوقی واقعی داشته باشد. به همین دلیل، پس از اصلاحات ۲۰۲۶، توجه به تاریخ‌های دقیق پرونده بیش از گذشته اهمیت پیدا کرده است.

برای متقاضیان حمایت بین‌المللی که پس از ۱۲ ژوئن ۲۰۲۶ درخواست خود را ثبت کرده‌اند، قاعده عملی روشن است: ۹۰ روز از تاریخ رسمی‌شدن درخواست را محاسبه کنید، مدارک ثبت را نگه دارید و اگر پرونده هنوز بدون تقصیر شما در حال رسیدگی است، امکان اشتغال قانونی را بر اساس مقررات جدید بررسی کنید.


Avv. Fabio Loscerbo
Avvocato Cassazionista
Iscritto nel Registro dei rappresentanti di interessi della Camera dei deputati in materia di Immigrazione
Lobbista registrato presso il Registro per la Trasparenza dell’UE n. 280782895721-36 in materia di Migrazione e Asilo
ORCID: 0009-0004-7030-0428

Articolo redatto con l’ausilio di strumenti di AI, sotto la direzione, revisione e responsabilità editoriale dell’autore.

رد اجازه اقامت کاری و حکم اخراج در یک روز: رأی مهم دیوان عالی ایتالیا درباره حق اعتراض

اگر کوئستورا درخواست اجازه اقامت کاری را رد کند و تقریباً هم‌زمان حکم اخراج از ایتالیا صادر شود، وضعیت حقوقی فرد را نمی‌توان صرفاً با این ج...