۱۴۰۴ آبان ۱۳, سه‌شنبه

وقتی وعده‌ی شغل کافی نیست: دادگاه اداری لاتزیو حدود اجازه اقامت برای انتظار اشتغال را روشن می‌کند


وقتی وعده‌ی شغل کافی نیست: دادگاه اداری لاتزیو حدود اجازه اقامت برای انتظار اشتغال را روشن می‌کند

منتشر شده در ۵ نوامبر ۲۰۲۵

دادگاه اداری منطقه‌ای لاتزیو (TAR)، با صدور رأی شماره ۱۹۴۲۶/۲۰۲۵ (بخش اول، پرونده ۹۱۷۳/۲۰۲۲)، یکی از اصول اساسی در حقوق مهاجرت را دوباره تأیید کرد: اجازه اقامت برای انتظار اشتغال فقط پس از پایان یک رابطه‌ی کاری واقعی قابل صدور است و نه بر اساس وعده‌ی صرفِ استخدام.

این پرونده مربوط به شکایت یک شهروند خارجی علیه فرمانداری رم بود که درخواست او را برای قانونی‌سازی وضعیتش طبق ماده ۱۰۳ از «فرمان احیای اقتصادی» (مصوب ۲۰۲۰) رد کرده بود. فرمانداری تشخیص داده بود که رابطه‌ی کاری اعلام‌شده وجود خارجی نداشته و به مراجع ذی‌صلاح اطلاع داده نشده است.

شاکی ادعا کرده بود که به عنوان خدمتکار خانگی کار کرده و از طریق اتحادیه‌ی صنفی مربوطه حق بیمه پرداخت کرده است. با این حال دادگاه تأکید کرد که پرداخت حق بیمه به تنهایی اثبات‌کننده‌ی وجود رابطه‌ی کاری نیست، مگر آن‌که مدارک رسمی مانند اطلاع‌رسانی اجباری به وزارت کار یا مؤسسه بیمه حوادث شغلی (INAIL) و همچنین امضای قرارداد اقامت ارائه شود.

دادگاه با استناد به آرای پیشین شورای دولتی (رأی شماره ۶۹۷۹/۲۰۲۱) و همان دادگاه اداری لاتزیو (رأی شماره ۷۴۵۸/۲۰۲۱) تصریح کرد که «انتظار اشتغال» یک نهاد حقوقی است که مستلزم از دست دادن شغلی واقعی است، نه صرفاً وعده‌ی کار. به عبارت دیگر، اجازه اقامت برای انتظار اشتغال تنها به افرادی تعلق می‌گیرد که شغل قانونی خود را از دست داده‌اند، نه کسانی که هرگز کار را آغاز نکرده‌اند.

این رأی جهت‌گیری سخت‌گیرانه‌ی دستگاه قضایی ایتالیا را در برابر درخواست‌های اقامت مبتنی بر روابط کاری غیررسمی یا صرفاً وعده‌داده‌شده تأیید می‌کند. دادگاه تصریح کرد که روند قانونی‌سازی نمی‌تواند بدون احراز شرایط واقعی مقرر در قانون، مبنایی برای صدور اجازه اقامت باشد.

در نتیجه، دادگاه شکایت را رد کرد و شاکی را به پرداخت هزینه‌های دادرسی محکوم نمود.


خلاصه: برای دریافت اجازه اقامت در انتظار اشتغال، باید وجود و پایان یک رابطه‌ی کاری واقعی ثابت شود، همان‌گونه که در ماده ۲۲ «قانون متحد مهاجرت» (مصوب ۱۹۹۸) پیش‌بینی شده است. وعده‌ی کار—even اگر مستند هم باشد—به تنهایی حقی برای اقامت ایجاد نمی‌کند.


وکیل فابیو لوسربو (Avv. Fabio Loscerbo)

۱۴۰۴ آبان ۱۱, یکشنبه

چگونه می‌توان درخواست حذف ثبت در سیستم اطلاعات شنگن (SIS) را ارائه داد

 

چگونه می‌توان درخواست حذف ثبت در سیستم اطلاعات شنگن (SIS) را ارائه داد

نوشتهٔ وکیل فابیو لوسِربو

ثبت شدن در سیستم اطلاعات شنگن (SIS) می‌تواند پیامدهای جدی و واقعی داشته باشد: از رد ویزا گرفته تا ممنوعیت ورود یا اقامت در یکی از کشورهای حوزهٔ شنگن. اما کمتر کسی می‌داند که می‌توان از وجود چنین اطلاعاتی آگاه شد و درخواست حذف آن را داد.

SIS یک پایگاه دادهٔ مشترک میان تمام کشورهای شنگن است که توسط آژانس اروپایی eu-LISA اداره می‌شود و در اختیار نیروهای پلیس، گمرک و مرزبانی قرار دارد. این ثبت‌ها می‌توانند به دلایل مختلفی انجام شوند: ورود غیرقانونی، اخراج از کشور، ممنوعیت بازگشت، حکم بازداشت اروپایی یا افراد ناپدیدشده.

چگونه بفهمیم که نام ما در سیستم ثبت شده است

هر کسی که گمان می‌کند ممکن است در SIS ثبت شده باشد، می‌تواند از حق دسترسی به اطلاعات شخصی خود استفاده کند.
در ایتالیا، این درخواست باید به وزارت کشور – ادارهٔ امنیت عمومی ارسال شود. فرم مربوطه در وب‌سایت رسمی پلیس ایتالیا (Polizia di Stato) در بخش «چگونه بدانیم آیا در پایگاه دادهٔ شنگن اطلاعاتی دربارهٔ ما وجود دارد یا خیر» در دسترس است.
ارائهٔ تصویر کارت شناسایی و اطلاعات دقیق شخصی الزامی است.
پاسخ معمولاً ظرف ۳۰ روز صادر می‌شود.

درخواست حذف اطلاعات

اگر فردی متوجه شود که در سیستم ثبت شده است، می‌تواند درخواست اصلاح یا حذف اطلاعات را ارائه کند.
این درخواست باید با دلایل قانونی همراه باشد و به وزارت کشور ارسال شود تا بررسی شود که آیا ثبت هنوز مشروع است یا باید حذف گردد.
در صورت رد درخواست، می‌توان به نهاد حفاظت از داده‌های شخصی (Garante per la protezione dei dati personali) شکایت کرد یا در دادگاه اداری (TAR) اقامه دعوی نمود.
اگر ثبت از سوی کشور دیگری از حوزهٔ شنگن انجام شده باشد، باید درخواست مستقیماً به مقام صلاحیت‌دار همان کشور، معمولاً از طریق سفارت یا کنسولگری، ارسال شود.

حق اروپایی برای شفافیت

حق دسترسی، اصلاح یا حذف اطلاعات از SIS از مقررهٔ اتحادیهٔ اروپا شمارهٔ 2018/1862 ناشی می‌شود که استفاده از این سیستم را برای همکاری‌های قضایی و پلیسی تنظیم می‌کند.
این حقی بنیادین است که با حفاظت از حریم خصوصی و آزادی رفت‌وآمد در ارتباط است.
بنا بر گزارش Melting Pot Europa، بسیاری از افراد توانسته‌اند زمانی که ثبت‌ها قدیمی، بی‌اساس یا ناشی از خطاهای اداری بوده‌اند، حذف آن‌ها را به‌دست آورند.

نتیجه‌گیری

آگاهی از حقوق خود در چارچوب SIS و اعمال آن بسیار مهم است.
ثبت در سیستم یک مجازات نیست، بلکه اطلاعی اداری است که می‌توان آن را بررسی یا اصلاح کرد.
به همین دلیل، ضروری است که افراد به وکیلی متخصص در حقوق مهاجرت و حقوق اتحادیهٔ اروپا مراجعه کنند تا وضعیت هر پرونده را ارزیابی کرده و اقدامات قانونی لازم را انجام دهد.

۱۴۰۴ آبان ۹, جمعه

اجازه اقامت ویژه: دادگاه بولونیا حق حمایت را به دلیل ریشه‌دار شدن در ایتالیا به رسمیت شناخت

 

اجازه اقامت ویژه: دادگاه بولونیا حق حمایت را به دلیل ریشه‌دار شدن در ایتالیا به رسمیت شناخت

حکمی جدید که تأکید می‌کند ادغام و پیوند اجتماعی، پایه واقعی حق ماندن در خاک ملی است.

دادگاه بولونیا، شعبه‌ی تخصصی در امور مهاجرت و حمایت بین‌المللی، دادخواست یک شهروند مراکشی را علیه تصمیم اداره پلیس مودنا مبنی بر رد درخواست وی برای دریافت اجازه اقامت به دلایل حمایت ویژه پذیرفت.
این تصمیم در تاریخ ۲۴ اکتبر ۲۰۲۵ (به شماره پرونده‌ی عمومی 9812/2024) صادر شد و گامی دیگر در مسیر رویه قضایی‌ای است که حمایت مبتنی بر ادغام اجتماعی و شغلی را به رسمیت می‌شناسد.

شاکی، با وکالت وکیل فابیو لوسربو (Fabio Loscerbo)، مدارکی ارائه داد که نشان می‌دهد او به‌طور واقعی و پایدار در جامعه ایتالیا ریشه دوانده است: اشتغال منظم در بخش ساخت‌وساز با درآمد ماهانه حدود ۱۵۰۰ یورو، زندگی مشترک با برادری که دارای اجازه اقامت کاری است و شرکت در دوره‌های زبان و آموزش حرفه‌ای.
هیئت قضایی، به ریاست قاضی لوکا مینّیتی و گزارشگری قاضی امانوئلا رومانو، تشخیص داد که این عناصر نشان‌دهنده‌ی زندگی خصوصی و اجتماعی کاملی هستند که باید مورد حمایت قرار گیرد.
این تصمیم بر اساس ماده ۸ کنوانسیون اروپایی حقوق بشر و ماده ۱۹ بند ۱.۱ قانون جامع مهاجرت ایتالیا (T.U.I.)، در نسخه‌ی پیش از موسوم به فرمان کوترو (Decreto Cutro) صادر شده است.

دادگاه همچنین با استناد به آرای دیوان عالی کشور ایتالیا (شعب متحد شماره 24413/2021 و رأی شماره 7861/2022) تأکید کرد که حمایت از زندگی خصوصی و خانوادگی محدودیتی برای قدرت دولت در صدور احکام اخراج یا بازگرداندن مهاجران ایجاد می‌کند.
به باور دادگاه، حق برخورداری از حمایت ویژه حتی می‌تواند بر یک عامل از عوامل ادغام — خواه خانوادگی، اجتماعی یا شغلی — استوار باشد، به شرط آنکه واقعی و مستند باشد.

در پایان، دادگاه دستور صدور اجازه اقامت برای حمایت ویژه به مدت دو سال، با قابلیت تمدید و تبدیل به اجازه اقامت کاری را صادر کرد.
این تصمیم ارزش ادغام را به عنوان فرایندی واقعی و انسانی، نه صرفاً اداری، برجسته می‌کند و تأیید می‌نماید که افرادی که در بافت اجتماعی و اقتصادی کشور نقش دارند، شایسته‌ی ثبات قانونی هستند.


✍️ وکیل فابیو لوسربو (Avv. Fabio Loscerbo)
دفتر حقوقی در بولونیا – خیابان ارمت زاچّونی، شماره 3/A
www.avvocatofabioloscerbo.it

۱۴۰۴ آبان ۷, چهارشنبه

دادگاه بولونیا (شماره پرونده 12832/2024) – رأی مورخ 17 اکتبر 2025: اعطای اقامت با «حمایت ویژه» به کارگر مراکشی که به‌طور کامل در ایتالیا ادغام شده است


دادگاه بولونیا (شماره پرونده 12832/2024) – رأی مورخ 17 اکتبر 2025: اعطای اقامت با «حمایت ویژه» به کارگر مراکشی که به‌طور کامل در ایتالیا ادغام شده است

دادگاه بولونیا، شعبه تخصصی امور مهاجرت، با پذیرش دادخواست ارائه‌شده علیه فرماندهی پلیس فرارا، حق شاکی را برای دریافت اجازه اقامت به دلایل حمایت ویژه طبق ماده 19 قانون جامع مهاجرت ایتالیا (D.Lgs. 286/1998) به رسمیت شناخت.

این حکم که در تاریخ 17 اکتبر 2025 صادر شد، بر یک اصل روشن استوار است: ادغام اجتماعی، شغلی و خانوادگی که طی بیش از ده سال در ایتالیا ایجاد شده، نمی‌تواند به‌دلیل یک اشتباه قدیمی از بین برود.

شاکی که سال‌ها در منطقه امیلیا-رومانیا اقامت داشته است، زندگی باثباتی برای خود ساخته بود: در بخش فلزکاری کار می‌کرد، در دوره‌های آموزشی شرکت می‌کرد و با همسرش — که دارای اجازه اقامت بلندمدت است — خانه‌ای را از طریق وام مشترک خریداری کرده بود.

دادگاه با تأکید بر ثبات شغلی، استقلال اقتصادی و خودکفایی مسکونی او، نتیجه گرفت که این عناصر نشان‌دهنده‌ی یک زندگی خصوصی و خانوادگی تثبیت‌شده هستند که طبق ماده 8 کنوانسیون اروپایی حقوق بشر (CEDU) مورد حمایت قرار دارد. همچنین تصریح شد که حق احترام به زندگی خصوصی و خانوادگی، که در ماده 19 بند 1.1 قانون مهاجرت نیز آمده است، تنها می‌تواند برای دلایل امنیت ملی یا نظم عمومی محدود شود.

با وجود سابقه کیفری قدیمی از سال 2019 که برای آن شاکی از تعلیق اجرای مجازات بهره‌مند شده بود، دادگاه هیچ‌گونه خطر اجتماعی را احراز نکرد، زیرا در سال‌های بعد هیچ محکومیت یا پرونده کیفری دیگری وجود نداشت.

در این حکم به رویه قضایی دیوان عالی کشور ایتالیا نیز استناد شده است (آرای وحدت رویه شماره 24413/2021 و رأی شماره 7861/2022) که در آن تصریح می‌شود حمایت ویژه نه‌تنها شامل روابط خانوادگی، بلکه روابط کاری، اجتماعی و عاطفی نیز می‌شود که زندگی خصوصی فرد را منحصر‌به‌فرد و غیرقابل تکرار می‌سازد.

دادگاه همچنین تأکید کرد که از آنجا که درخواست قبل از لازم‌الاجرا شدن به‌اصطلاح «فرمان کاترو» ارائه شده است، مقررات قبلی همچنان قابل اعمال هستند؛ به این ترتیب، اجازه اقامت برای حمایت ویژه دارای اعتبار دو ساله بوده، قابل تمدید و قابل تبدیل به اجازه کار است.

این رأی بار دیگر ارزش قانون اساسی ادغام و نقش متعادل‌کننده‌ی حمایت ویژه در نظام حقوقی ایتالیا را تأیید می‌کند؛ نظامی که باید میان منافع عمومی و حقوق بنیادین انسان تعادل برقرار کند.

وکیل فابیو لوسربو

۱۴۰۴ آبان ۳, شنبه

چگونه می‌توان برای ویزای پیوستن به خانواده با شهروند ایتالیایی درخواست داد

 

چگونه می‌توان برای ویزای پیوستن به خانواده با شهروند ایتالیایی درخواست داد

(به قلم: وکیل فابیو لوسِربو)

ویزای پیوستن به خانواده به اعضای خانواده‌ی یک شهروند ایتالیایی یا شهروند اتحادیه‌ی اروپا اجازه می‌دهد تا برای زندگی مشترک و پایدار وارد ایتالیا شوند.
این حق بر اساس ماده‌ی ۸ کنوانسیون اروپایی حقوق بشر (CEDU) و مواد ۲، ۳، ۲۹ و ۳۱ قانون اساسی ایتالیا تضمین شده است که حمایت از زندگی خانوادگی را به‌عنوان یک حق شخصی و بنیادین به رسمیت می‌شناسد.
چارچوب قانونی آن در فرمان قانون‌گذاری شماره ۳۰ سال ۲۰۰۷ آمده است که دستورالعمل 2004/38/CE اتحادیه اروپا را در ایتالیا اجرا می‌کند.


۱. چه کسانی می‌توانند درخواست دهند

ویزای پیوستن به خانواده برای اعضای خانواده‌ی شهروندان ایتالیایی یا اروپایی که در خارج از ایتالیا زندگی می‌کنند و می‌خواهند به آن‌ها ملحق شوند صادر می‌شود.
علاوه بر همسر و فرزندان خردسال، این حق شامل سایر خویشاوندان وابسته اقتصادی نیز می‌شود — مانند والدین، خواهران و برادران — مشروط بر این‌که وابستگی مالی و رابطه‌ی حمایتی واقعی با شهروند ایتالیایی ثابت شود.


۲. نحوه‌ی ارائه‌ی درخواست

فرآیند درخواست می‌تواند توسط خود شهروند ایتالیایی یا وکیل او آغاز شود، از طریق درخواست کتبی برای پیوستن به خانواده همراه با تقاضای تعیین وقت برای صدور ویزای ورود.
درخواست باید به سفارت یا کنسولگری ایتالیا در کشور محل اقامت متقاضی ارسال شود و رونوشت آن برای اطلاع به فرمانداری (Prefettura) و اداره‌ی مهاجرت پلیس (Questura) محل اقامت شهروند ایتالیایی نیز فرستاده شود.

درخواست از طریق ایمیل رسمی و تأییدشده (PEC) ارسال می‌شود و باید شامل مدارک زیر باشد:

  • کارت شناسایی شهروند ایتالیایی یا اتحادیه‌ی اروپا؛

  • گواهی اقامت و وضعیت خانوادگی؛

  • اسناد تولد و مدارک اثبات رابطه‌ی خویشاوندی با مُهر آپوستیل؛

  • مدارک وابستگی مالی و بار خانوادگی؛

  • مدارک انتقال وجه یا حمایت مالی مداوم؛

  • مدارک مربوط به مسکن و درآمد کافی در ایتالیا.


۳. نقش سامانه‌ی VFS Global

بسیاری از کنسولگری‌های ایتالیا از سامانه‌ی VFS Global برای مدیریت وقت‌ها و بررسی اولیه‌ی مدارک استفاده می‌کنند.
اگر در سامانه گزینه‌ای برای «سایر خویشاوندان وابسته» وجود نداشته باشد، می‌توان درخواست را مستقیماً از طریق ایمیل رسمی (PEC) ارسال کرد تا کنسولگری آن را به‌صورت دستی بررسی کند.
رویه‌ی قضایی ایتالیا تصریح کرده است که نحوه‌ی ارسال درخواست نمی‌تواند مانع از اجرای حق شود و اداره موظف است درخواست را بپذیرد و تصمیمی صریح و مستند اتخاذ کند.


۴. در صورت سکوت یا بی‌پاسخی

اگر سفارت یا کنسولگری پاسخ ندهد یا فقط ارجاع‌های کلی بدهد، شخص ذی‌نفع می‌تواند از طریق درخواست فوری به دادگاه رم بر اساس ماده‌ی ۷۰۰ قانون آیین دادرسی مدنی ایتالیا اقدام کند.
دادگاه رم صلاحیت رسیدگی به پرونده‌های مرتبط با نمایندگی‌های دیپلماتیک ایتالیا را دارد و می‌تواند دستور دهد که قرار ملاقات تعیین شود یا درخواست رسماً پذیرفته گردد.
این اقدام ابزاری مؤثر برای تضمین حق بنیادین زندگی خانوادگی است.


۵. مدارک لازم

برای تقویت درخواست، توصیه می‌شود پرونده‌ای کامل شامل موارد زیر آماده شود:

  • گواهی‌های به‌روز وضعیت مدنی؛

  • مدارک مربوط به هم‌زیستی یا حمایت مالی مستمر؛

  • مدارک درآمد و محل سکونت در ایتالیا؛

  • اظهارات رسمی یا محضری از اعضای خانواده؛

  • هر مدرکی که وابستگی اقتصادی یا شرایط آسیب‌پذیر متقاضی را نشان دهد.


۶. اصل حقوقی

حق پیوستن به خانواده امتیاز اداری نیست، بلکه یک حق انسانی اساسی است.
ادارات عمومی موظف‌اند این حق را به‌صورت عملی و مؤثر تضمین کنند، حتی اگر سامانه‌ها یا فرم‌ها ناقص باشند.
ورود برای پیوستن به خانواده باید تسهیل شود نه محدود، مطابق با اصل تناسب و حمایت از زندگی خانوادگی که در کنوانسیون اروپایی حقوق بشر و حقوق اتحادیه‌ی اروپا پیش‌بینی شده است.


وکیل فابیو لوسِربو
دفتر حقوقی در بولونیا – خیابان اِرمِته زاکّونی شماره 3/A
📧 avv.loscerbo@ordineavvocatibopec.it

۱۴۰۴ مهر ۲۷, یکشنبه

حق متقاضی حمایت بین‌المللی یا تکمیلی برای افتتاح حساب بانکی

 

حق متقاضی حمایت بین‌المللی یا تکمیلی برای افتتاح حساب بانکی

افتتاح حساب بانکی یک امتیاز نیست، بلکه یک حق اساسی است.
برای متقاضیان حمایت بین‌المللی یا حمایت تکمیلی، این اقدام نخستین گام در مسیر ادغام اجتماعی، شغلی و اداری به‌شمار می‌رود. با این حال، با وجود وضوح قانون، هنوز در برخی دفاتر پست و مؤسسات مالی از اجرای عملی این حق خودداری می‌شود؛ امری که نشان می‌دهد اصل برابری هنوز در عمل به‌طور کامل تحقق نیافته است.

۱. چارچوب قانونی: یک حق شخصیِ شناخته‌شده

بر اساس آیین‌نامهٔ وزارت اقتصاد و دارایی شمارهٔ ۷۰ سال ۲۰۱۸، به‌اصطلاح «حساب پایه» (conto di base) ایجاد شد؛ حسابی بانکی که هر فرد مقیم قانونی در اتحادیهٔ اروپا ــ از جمله متقاضیان حمایت بین‌المللی یا تکمیلی ــ می‌تواند آن را افتتاح کند.
این آیین‌نامه، در اجرای دستورالعمل اتحادیهٔ اروپا 2014/92/EU، حق هر شخص حقیقی را ــ حتی بدون درآمد ــ برای دسترسی به خدمات پایهٔ بانکی چون سپرده‌گذاری، برداشت، پرداخت و انتقال وجوه تضمین می‌کند.

این حق، ماهیتی شخصی و مطلق دارد و تا زمانی که فرد به‌صورت قانونی در ایتالیا اقامت دارد، نمی‌توان آن را به‌دلیل تابعیت یا وضعیت اقامت محدود کرد.

۲. دستورالعمل‌های پست ایتالیا: افتتاح حساب با مجوز اقامت موقت مجاز است

از ژوئن ۲۰۱۹ و در پی بخشنامهٔ انجمن بانک‌های ایتالیا (ABI) مورخ ۱۹ آوریل ۲۰۱۹، شرکت Poste Italiane S.p.A. از طریق ابلاغیهٔ داخلی اعلام کرد که متقاضیان حمایت می‌توانند با ارائهٔ اجازهٔ اقامت موقت یا رسید تمدید اقامت صادرشده از سوی ادارهٔ پلیس (Questura)، مطابق با فرمان قانون‌گذاری شمارهٔ ۱۴۲/۲۰۱۵ و اصلاحیهٔ آن فرمان شمارهٔ ۱۱۳/۲۰۱۸، یک حساب پایهٔ بانکوپُستا (Bancoposta) افتتاح کنند.

مکاتبات رسمی صادرشده از سوی Poste Italiane در پاسخ به شکایات مطرح‌شده از سوی نگارنده (با شماره‌های پروتکل PB-250109170/2025، PB-250521121/2025، PB-250201058/2025 و PB-250606324/2025) به‌روشنی تأیید می‌کند که:

  • اجازهٔ اقامت موقت برای درخواست حمایت بین‌المللی یا تکمیلی مدرکی معتبر برای شناسایی و افتتاح حساب است؛

  • اگر کُد مالیاتی (Codice Fiscale) در آن درج شده باشد، می‌تواند به‌عنوان مدرک مالی نیز پذیرفته شود؛

  • حساب پایه همیشه قابل افتتاح است، هرچند محصولات مالی دیگر (مانند کارت‌های پیش‌پرداخت دارای IBAN) ممکن است نیازمند اجازهٔ اقامت دائمی باشند.

۳. حمایت تکمیلی: همان حق، با منبعی متفاوت

مادهٔ ۱۹، بندهای ۱ و ۱.۱ فرمان قانون‌گذاری شمارهٔ ۲۸۶ سال ۱۹۹۸، اخراج یا بازگرداندن هر بیگانه‌ای را که منجر به نقض حقوق بنیادین انسان شود، ممنوع می‌کند.
بر این اساس، دارندهٔ حمایت تکمیلی، مقیم قانونی محسوب می‌شود و از همان حقوق مدنی و اجتماعی برخوردار است که برای دارندگان حمایت بین‌المللی پیش‌بینی شده است، از جمله حق افتتاح حساب بانکی.

در موارد متعدد تحت پیگیری نگارنده، شرکت Poste Italiane اعتبار مجوز اقامت به‌دلیل حمایت ویژه یا تکمیلی را برای احراز هویت بانکی تأیید کرده است و بدین‌سان، شمول این گروه را در چارچوب آیین‌نامهٔ وزارت اقتصاد و دارایی شمارهٔ ۷۰/۲۰۱۸ به رسمیت شناخته است.

۴. زمانی که امتناع غیرقانونی و تبعیض‌آمیز است

امتناع از افتتاح حساب برای متقاضی حمایت ــ چه بین‌المللی و چه تکمیلی ــ نقض یک حق شخصیِ تضمین‌شده توسط قانون است.
چنین رفتاری فاقد مبنای قانونی و از نظر ماهوی تبعیض‌آمیز است، زیرا دسترسی فرد به خدمات اساسی را صرفاً به‌دلیل وضعیت اقامتی او محدود می‌کند.

در این موارد، متقاضی می‌تواند:

  1. شکایت کتبی به Poste Italiane یا بانک مربوطه ارائه دهد؛

  2. به هیأت داوری بانکی و مالی (ABF) مراجعه کند؛

  3. تخلف را به بانک ایتالیا (Banca d’Italia)، مرجع نظارت بانکی، گزارش نماید.

۵. حساب بانکی به‌عنوان ابزار ادغام

داشتن حساب بانکی به فرد امکان می‌دهد تا دستمزد خود را دریافت کند، اجاره پرداخت کند، به خدمات درمانی دسترسی یابد و در زندگی اقتصادی مشارکت داشته باشد.
انکار این حق، فرآیند ادغام را دشوار و افراد را به سوی حاشیه‌نشینی سوق می‌دهد.
ازاین‌رو، دسترسی به خدمات بانکی نوعی شهروندی اقتصادی است که مکمل حمایت حقوقی حاصل از حمایت بین‌المللی یا تکمیلی است.

۶. نتیجه‌گیری

حق متقاضی حمایت بین‌المللی یا تکمیلی برای افتتاح حساب بانکی، در قوانین ایتالیا و دستورالعمل‌های اتحادیهٔ اروپا به‌صراحت به‌رسمیت شناخته شده است.
نهادهای عمومی و مؤسسات مالی موظف‌اند این حق را به‌طور مؤثر تضمین کنند؛ نه صرفاً به‌عنوان تعهدی قانونی، بلکه به‌عنوان اقدامی ملموس در راستای عدالت اجتماعی و ادغام واقعی.
تضمین افتتاح حساب بانکی یعنی تضمین کرامت، استقلال و قانون‌مداری — سه ستون اساسی یک جامعهٔ منسجم و عادلانه.


وکیل فابیو لوسربو (Avv. Fabio Loscerbo)
وکیل متخصص در حقوق مهاجرت
www.avvocatofabioloscerbo.it

کمیسیون باری حمایت ویژه را به رسمیت شناخت: ادغام به عنوان یک ارزش حقوقیِ مورد حمایت

 عنوان:

کمیسیون باری حمایت ویژه را به رسمیت شناخت: ادغام به عنوان یک ارزش حقوقیِ مورد حمایت

زیرعنوان:
پرونده‌ی یک شهروند مراکشی اهمیت ادغام شغلی و اجتماعی را به‌عنوان پایه‌ای برای حمایت از حقوق بشر در ایتالیا تأیید می‌کند.


در تصمیمی اخیر، کمیسیون منطقه‌ای باری برای یک شهروند مراکشی حمایت ویژه صادر کرد و مسیر ادغام اجتماعی و حرفه‌ای او را در ایتالیا ارزیابی نمود.

این فرد که در استان برگامو زندگی می‌کند، از سال ۲۰۱۴ در ایتالیا اقامت دارد و زندگی پایداری را بنا کرده است: قرارداد اجاره، کار منظم در بخش ساخت‌وساز، روابط اجتماعی قوی و استقلال کامل مسکونی.
کمیسیون این عناصر را برای اعطای حمایت بر اساس ماده ۱۹، بند ۱.۱ از قانون جامع مهاجرت (مصوبهٔ قانونی شماره ۲۸۶ سال ۱۹۹۸) اساسی دانست.

اگرچه شرایط لازم برای شناسایی وضعیت پناهندگی یا حمایت فرعی وجود نداشت، کمیسیون تشخیص داد که اخراج او از ایتالیا به معنای نقض حق احترام به زندگی خصوصی و خانوادگی است که در مادهٔ ۸ کنوانسیون اروپایی حقوق بشر تضمین شده است.

در استدلال تصمیم آمده است: «اخراج متقاضی منجر به محرومیت از حقوق بنیادین انسانی می‌شود و کرامت شخصی او را در مقایسه با سطح ادغامی که در کشور میزبان به آن دست یافته، از بین می‌برد.»

این تصمیم بخشی از روندی حقوقی است که به‌طور فزاینده‌ای تأکید می‌کند حمایت ویژه دیگر یک اقدام استثنایی نیست، بلکه ابزاری حقوقی است که بر محوریت فرآیند ادغام استوار است.
اشتغال، ثبات مسکن و پیوندهای اجتماعی اکنون به معیارهای عینی برای ارزیابی سازگاری تصمیمات اخراج با کرامت انسانی تبدیل شده‌اند.

این تصمیم نشان می‌دهد که حمایت ویژه به ابزاری اساسی برای تضمین حق ماندن تبدیل شده است، زمانی که زندگی فرد در ایتالیا بازتابی از ادغام واقعی او در جامعهٔ ملی است.
اصلی که قانون مهاجرت را به واقعیت اجتماعی نزدیک‌تر می‌کند و به رسمیت می‌شناسد که تعلق نه از یک وضعیت حقوقی، بلکه از مسیری انسانی و اجتماعی زاده می‌شود.

وکیل فابیو لوسربو
www.avvocatofabioloscerbo.it

دادگاه ایتالیا: یک کارگر خارجی نباید به دلیل تأخیر هجده‌ماهه اداره دولتی متضرر شود

  دادگاه ایتالیا: یک کارگر خارجی نباید به دلیل تأخیر هجده‌ماهه اداره دولتی متضرر شود یک رأی مهم در حوزه حقوق مهاجرت در ایتالیا صادر شده است....