برای بسیاری از مهاجرانی که سالها در ایتالیا زندگی کردهاند، رسیدن به ده سال اقامت قانونی لحظهای تعیینکننده است؛ اما در سال ۲۰۲۶ باید با دقت بیشتری به پرونده تابعیت نگاه کرد. داشتن مدت اقامت لازم، درآمد کافی و مدرک زبان شرطهای اساسی هستند، ولی در درخواست تابعیت از طریق اقامت، دولت ایتالیا تنها به یک فهرست صوری از مدارک نگاه نمیکند و میتواند میزان واقعی ادغام اجتماعی، رفتار فرد و حتی برخی عناصر مربوط به محیط خانوادگی او را نیز ارزیابی کند.
تابعیت از طریق اقامت چگونه عمل میکند؟
مبنای اصلی این نوع درخواست، ماده ۹ قانون شماره ۹۱ سال ۱۹۹۲ است. برای شهروندان کشورهای خارج از اتحادیه اروپا، از جمله شهروندان ایرانی، قاعده عمومی این است که متقاضی باید دستکم ده سال اقامت قانونی، پیوسته و ثبتشده در ایتالیا داشته باشد. برای برخی گروهها، مانند پناهندگان بهرسمیتشناختهشده، بیتابعیتها، شهروندان اتحادیه اروپا یا اشخاص دارای پیوندهای خاص با تابعیت ایتالیایی، مدتهای کوتاهتری پیشبینی شده است.
اقامت قانونی فقط به معنای داشتن یک کارت اقامت معتبر نیست. اداره تابعیت بررسی میکند که ثبت اقامت در شهرداری، وضعیت اقامتی و حضور قانونی فرد در طول دوره مورد نیاز با یکدیگر سازگار بوده باشند. دورههای حذف از ثبت جمعیت، ثبت «غیرقابل دسترس بودن» یا گسستهای مهم در اقامت میتوانند مشکل ایجاد کنند و باید پیش از ارسال درخواست بررسی شوند.
درآمد باید فقط در زمان درخواست کافی نباشد
یکی از خطاهای رایج این است که متقاضی تصور کند کافی است در سال ارائه درخواست حداقل درآمد لازم را داشته باشد. در عمل، اداره وضعیت اقتصادی سه سال پیش از درخواست را بررسی میکند و ثبات درآمد تا پایان روند نیز اهمیت دارد. طبق اطلاعات رسمی منتشرشده توسط استانداریها، حداقل درآمد مرجع برای شخص مجرد ۸٬۲۶۳٫۳۱ یورو در سال است و در صورت داشتن همسر تحت تکفل به ۱۱٬۳۶۲٫۰۵ یورو افزایش مییابد؛ برای هر فرزند تحت تکفل نیز مبلغ اضافی در نظر گرفته میشود.
در شرایط مشخص، درآمد اعضای خانواده میتواند برای رسیدن به حداقل لازم محاسبه شود، اما هر درآمدی قابل احتساب نیست. بنابراین، پیش از ثبت درخواست باید اظهارنامههای مالیاتی، Certificazione Unica، وضعیت خانواده و رابطه حقوقی میان اعضای خانوار بهطور دقیق بررسی شود. کاهش شدید درآمد در جریان پرونده نیز موضوعی نیست که بتوان آن را نادیده گرفت.
مدرک زبان B1 پایان ارزیابی ادغام نیست
برای بسیاری از متقاضیان، اثبات دانش زبان ایتالیایی در سطح حداقل B1 الزامی است، مگر در موارد معافیت قانونی، برای مثال در برخی وضعیتهای مربوط به اقامت بلندمدت اتحادیه اروپا یا محدودیتهای جدی در توانایی یادگیری که بهطور رسمی گواهی شدهاند. با این حال، داشتن مدرک B1 به این معنا نیست که اداره دیگر درباره ادغام فرد در جامعه ایتالیا ارزیابی نمیکند.
تابعیت از طریق اقامت، برخلاف برخی موارد شناسایی تابعیت که در آنها اداره صرفاً وجود یا عدم وجود شروط قانونی را احراز میکند، دارای جنبه مهمی از اختیار اداری است. وزارت کشور میتواند سابقه زندگی، رفتار اجتماعی، رعایت قوانین، ثبات اقتصادی و نحوه حضور فرد در جامعه را در یک ارزیابی کلی بررسی کند.
رأی مهم سال ۲۰۲۶: رفتار همسر نیز میتواند وارد ارزیابی شود
در این زمینه، رأی شماره ۹۲۷۷ مورخ ۱۹ مه ۲۰۲۶ شعبه پنجم bis دادگاه اداری منطقهای لاتزیو اهمیت ویژهای دارد. دادگاه پذیرفت که در چارچوب ارزیابی کلی برای اعطای تابعیت از طریق naturalizzazione، اداره میتواند برخی رفتارهای کیفری بستگان درجه اول، از جمله همسر متقاضی، را نیز در نظر بگیرد؛ زیرا این عناصر ممکن است از دید اداره درباره میزان ادغام اجتماعی محیط خانوادگی که متقاضی در آن زندگی میکند، دارای اهمیت باشند.
این رأی به هیچ وجه به این معنا نیست که جرم یا محکومیت همسر بهصورت خودکار موجب رد درخواست تابعیت شخص دیگر میشود. اصل مسئولیت فردی همچنان پابرجاست و هر پرونده باید با توجه به اوضاع خاص آن بررسی شود. اهمیت عملی رأی در این است که متقاضی نباید پرونده تابعیت را صرفاً مجموعهای از مدارک شخصی خود بداند. اگر در خانواده نزدیک پرونده کیفری، محکومیت یا وضعیت حساس دیگری وجود دارد، بهتر است اثر احتمالی آن از پیش ارزیابی شود و در صورت لزوم توضیح حقوقی و مستند مناسب ارائه گردد.
اگر اداره قصد رد درخواست را داشته باشد چه باید کرد؟
در بسیاری از پروندهها، پیش از صدور تصمیم منفی، ممکن است «preavviso di rigetto» مطابق ماده ۱۰-bis قانون شماره ۲۴۱ سال ۱۹۹۰ ارسال شود. این مرحله بسیار مهم است، زیرا متقاضی فرصت دارد دلایل اداره را بررسی کند، اسناد تکمیلی ارائه دهد و توضیح دهد چرا عناصر مورد استناد نباید به رد درخواست منجر شوند.
نادیده گرفتن این اخطار یا پاسخ دادن با توضیحات کلی میتواند فرصت مهمی را از بین ببرد. در صورت وجود مسائل کیفری یا خانوادگی، معمولاً باید مشخص شود که موضوع دقیقاً به چه کسی مربوط است، چه زمانی رخ داده، نتیجه قضایی چه بوده، آیا فرد متقاضی نقشی داشته یا خیر، و وضعیت فعلی زندگی خانوادگی و اجتماعی چگونه است. در موارد لازم، درخواست دسترسی به پرونده اداری نیز میتواند روشن کند که اداره بر چه اطلاعاتی تکیه کرده است.
مدت رسیدگی و اهمیت پیگیری پرونده
برای درخواستهای تابعیت، مدت قانونی رسیدگی اصولاً ۲۴ ماه است و در موارد پیشبینیشده میتواند تا حداکثر ۳۶ ماه تمدید شود. در طول این مدت، متقاضی باید تغییر نشانی، تغییر وضعیت خانوادگی و هر تحول مهم مرتبط با اقامت یا شرایط اقتصادی خود را بهدرستی مدیریت کند. داشتن شرایط در روز ارائه درخواست بهتنهایی کافی نیست؛ برخی عناصر باید تا پایان فرایند و زمان ادای سوگند نیز باقی بمانند.
نتیجه عملی
در سال ۲۰۲۶، درخواست تابعیت از طریق اقامت باید مانند یک پرونده حقوقی کامل آماده شود، نه یک فرم اداری ساده. ده سال اقامت، درآمد و مدرک زبان پایههای اصلی هستند، اما اداره میتواند تصویر گستردهتری از زندگی متقاضی در ایتالیا را بررسی کند. هرچه پرونده از ابتدا منظمتر، مستندتر و از نظر حقوقی آگاهانهتر تنظیم شود، امکان واکنش مؤثر در برابر درخواست مدارک تکمیلی، اخطار رد یا تصمیم منفی بیشتر خواهد بود.
Avv. Fabio Loscerbo
Avvocato Cassazionista
ثبتشده در Registro dei rappresentanti di interessi della Camera dei deputati در حوزه Immigrazione
Registro per la Trasparenza UE n. 280782895721-36 – حوزه Migrazione e Asilo
ORCID 0009-0004-7030-0428
Articolo redatto con l’ausilio di strumenti di AI, sotto la direzione, revisione e responsabilità editoriale dell’autore.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر