۱۴۰۴ مهر ۲۷, یکشنبه

حق متقاضی حمایت بین‌المللی یا تکمیلی برای افتتاح حساب بانکی

 

حق متقاضی حمایت بین‌المللی یا تکمیلی برای افتتاح حساب بانکی

افتتاح حساب بانکی یک امتیاز نیست، بلکه یک حق اساسی است.
برای متقاضیان حمایت بین‌المللی یا حمایت تکمیلی، این اقدام نخستین گام در مسیر ادغام اجتماعی، شغلی و اداری به‌شمار می‌رود. با این حال، با وجود وضوح قانون، هنوز در برخی دفاتر پست و مؤسسات مالی از اجرای عملی این حق خودداری می‌شود؛ امری که نشان می‌دهد اصل برابری هنوز در عمل به‌طور کامل تحقق نیافته است.

۱. چارچوب قانونی: یک حق شخصیِ شناخته‌شده

بر اساس آیین‌نامهٔ وزارت اقتصاد و دارایی شمارهٔ ۷۰ سال ۲۰۱۸، به‌اصطلاح «حساب پایه» (conto di base) ایجاد شد؛ حسابی بانکی که هر فرد مقیم قانونی در اتحادیهٔ اروپا ــ از جمله متقاضیان حمایت بین‌المللی یا تکمیلی ــ می‌تواند آن را افتتاح کند.
این آیین‌نامه، در اجرای دستورالعمل اتحادیهٔ اروپا 2014/92/EU، حق هر شخص حقیقی را ــ حتی بدون درآمد ــ برای دسترسی به خدمات پایهٔ بانکی چون سپرده‌گذاری، برداشت، پرداخت و انتقال وجوه تضمین می‌کند.

این حق، ماهیتی شخصی و مطلق دارد و تا زمانی که فرد به‌صورت قانونی در ایتالیا اقامت دارد، نمی‌توان آن را به‌دلیل تابعیت یا وضعیت اقامت محدود کرد.

۲. دستورالعمل‌های پست ایتالیا: افتتاح حساب با مجوز اقامت موقت مجاز است

از ژوئن ۲۰۱۹ و در پی بخشنامهٔ انجمن بانک‌های ایتالیا (ABI) مورخ ۱۹ آوریل ۲۰۱۹، شرکت Poste Italiane S.p.A. از طریق ابلاغیهٔ داخلی اعلام کرد که متقاضیان حمایت می‌توانند با ارائهٔ اجازهٔ اقامت موقت یا رسید تمدید اقامت صادرشده از سوی ادارهٔ پلیس (Questura)، مطابق با فرمان قانون‌گذاری شمارهٔ ۱۴۲/۲۰۱۵ و اصلاحیهٔ آن فرمان شمارهٔ ۱۱۳/۲۰۱۸، یک حساب پایهٔ بانکوپُستا (Bancoposta) افتتاح کنند.

مکاتبات رسمی صادرشده از سوی Poste Italiane در پاسخ به شکایات مطرح‌شده از سوی نگارنده (با شماره‌های پروتکل PB-250109170/2025، PB-250521121/2025، PB-250201058/2025 و PB-250606324/2025) به‌روشنی تأیید می‌کند که:

  • اجازهٔ اقامت موقت برای درخواست حمایت بین‌المللی یا تکمیلی مدرکی معتبر برای شناسایی و افتتاح حساب است؛

  • اگر کُد مالیاتی (Codice Fiscale) در آن درج شده باشد، می‌تواند به‌عنوان مدرک مالی نیز پذیرفته شود؛

  • حساب پایه همیشه قابل افتتاح است، هرچند محصولات مالی دیگر (مانند کارت‌های پیش‌پرداخت دارای IBAN) ممکن است نیازمند اجازهٔ اقامت دائمی باشند.

۳. حمایت تکمیلی: همان حق، با منبعی متفاوت

مادهٔ ۱۹، بندهای ۱ و ۱.۱ فرمان قانون‌گذاری شمارهٔ ۲۸۶ سال ۱۹۹۸، اخراج یا بازگرداندن هر بیگانه‌ای را که منجر به نقض حقوق بنیادین انسان شود، ممنوع می‌کند.
بر این اساس، دارندهٔ حمایت تکمیلی، مقیم قانونی محسوب می‌شود و از همان حقوق مدنی و اجتماعی برخوردار است که برای دارندگان حمایت بین‌المللی پیش‌بینی شده است، از جمله حق افتتاح حساب بانکی.

در موارد متعدد تحت پیگیری نگارنده، شرکت Poste Italiane اعتبار مجوز اقامت به‌دلیل حمایت ویژه یا تکمیلی را برای احراز هویت بانکی تأیید کرده است و بدین‌سان، شمول این گروه را در چارچوب آیین‌نامهٔ وزارت اقتصاد و دارایی شمارهٔ ۷۰/۲۰۱۸ به رسمیت شناخته است.

۴. زمانی که امتناع غیرقانونی و تبعیض‌آمیز است

امتناع از افتتاح حساب برای متقاضی حمایت ــ چه بین‌المللی و چه تکمیلی ــ نقض یک حق شخصیِ تضمین‌شده توسط قانون است.
چنین رفتاری فاقد مبنای قانونی و از نظر ماهوی تبعیض‌آمیز است، زیرا دسترسی فرد به خدمات اساسی را صرفاً به‌دلیل وضعیت اقامتی او محدود می‌کند.

در این موارد، متقاضی می‌تواند:

  1. شکایت کتبی به Poste Italiane یا بانک مربوطه ارائه دهد؛

  2. به هیأت داوری بانکی و مالی (ABF) مراجعه کند؛

  3. تخلف را به بانک ایتالیا (Banca d’Italia)، مرجع نظارت بانکی، گزارش نماید.

۵. حساب بانکی به‌عنوان ابزار ادغام

داشتن حساب بانکی به فرد امکان می‌دهد تا دستمزد خود را دریافت کند، اجاره پرداخت کند، به خدمات درمانی دسترسی یابد و در زندگی اقتصادی مشارکت داشته باشد.
انکار این حق، فرآیند ادغام را دشوار و افراد را به سوی حاشیه‌نشینی سوق می‌دهد.
ازاین‌رو، دسترسی به خدمات بانکی نوعی شهروندی اقتصادی است که مکمل حمایت حقوقی حاصل از حمایت بین‌المللی یا تکمیلی است.

۶. نتیجه‌گیری

حق متقاضی حمایت بین‌المللی یا تکمیلی برای افتتاح حساب بانکی، در قوانین ایتالیا و دستورالعمل‌های اتحادیهٔ اروپا به‌صراحت به‌رسمیت شناخته شده است.
نهادهای عمومی و مؤسسات مالی موظف‌اند این حق را به‌طور مؤثر تضمین کنند؛ نه صرفاً به‌عنوان تعهدی قانونی، بلکه به‌عنوان اقدامی ملموس در راستای عدالت اجتماعی و ادغام واقعی.
تضمین افتتاح حساب بانکی یعنی تضمین کرامت، استقلال و قانون‌مداری — سه ستون اساسی یک جامعهٔ منسجم و عادلانه.


وکیل فابیو لوسربو (Avv. Fabio Loscerbo)
وکیل متخصص در حقوق مهاجرت
www.avvocatofabioloscerbo.it

کمیسیون باری حمایت ویژه را به رسمیت شناخت: ادغام به عنوان یک ارزش حقوقیِ مورد حمایت

 عنوان:

کمیسیون باری حمایت ویژه را به رسمیت شناخت: ادغام به عنوان یک ارزش حقوقیِ مورد حمایت

زیرعنوان:
پرونده‌ی یک شهروند مراکشی اهمیت ادغام شغلی و اجتماعی را به‌عنوان پایه‌ای برای حمایت از حقوق بشر در ایتالیا تأیید می‌کند.


در تصمیمی اخیر، کمیسیون منطقه‌ای باری برای یک شهروند مراکشی حمایت ویژه صادر کرد و مسیر ادغام اجتماعی و حرفه‌ای او را در ایتالیا ارزیابی نمود.

این فرد که در استان برگامو زندگی می‌کند، از سال ۲۰۱۴ در ایتالیا اقامت دارد و زندگی پایداری را بنا کرده است: قرارداد اجاره، کار منظم در بخش ساخت‌وساز، روابط اجتماعی قوی و استقلال کامل مسکونی.
کمیسیون این عناصر را برای اعطای حمایت بر اساس ماده ۱۹، بند ۱.۱ از قانون جامع مهاجرت (مصوبهٔ قانونی شماره ۲۸۶ سال ۱۹۹۸) اساسی دانست.

اگرچه شرایط لازم برای شناسایی وضعیت پناهندگی یا حمایت فرعی وجود نداشت، کمیسیون تشخیص داد که اخراج او از ایتالیا به معنای نقض حق احترام به زندگی خصوصی و خانوادگی است که در مادهٔ ۸ کنوانسیون اروپایی حقوق بشر تضمین شده است.

در استدلال تصمیم آمده است: «اخراج متقاضی منجر به محرومیت از حقوق بنیادین انسانی می‌شود و کرامت شخصی او را در مقایسه با سطح ادغامی که در کشور میزبان به آن دست یافته، از بین می‌برد.»

این تصمیم بخشی از روندی حقوقی است که به‌طور فزاینده‌ای تأکید می‌کند حمایت ویژه دیگر یک اقدام استثنایی نیست، بلکه ابزاری حقوقی است که بر محوریت فرآیند ادغام استوار است.
اشتغال، ثبات مسکن و پیوندهای اجتماعی اکنون به معیارهای عینی برای ارزیابی سازگاری تصمیمات اخراج با کرامت انسانی تبدیل شده‌اند.

این تصمیم نشان می‌دهد که حمایت ویژه به ابزاری اساسی برای تضمین حق ماندن تبدیل شده است، زمانی که زندگی فرد در ایتالیا بازتابی از ادغام واقعی او در جامعهٔ ملی است.
اصلی که قانون مهاجرت را به واقعیت اجتماعی نزدیک‌تر می‌کند و به رسمیت می‌شناسد که تعلق نه از یک وضعیت حقوقی، بلکه از مسیری انسانی و اجتماعی زاده می‌شود.

وکیل فابیو لوسربو
www.avvocatofabioloscerbo.it

۱۴۰۴ مهر ۲۵, جمعه

موضوع: قرارداد اقامت به‌عنوان شرط ضروری برای صدور اجازه اقامت کاری: یادداشتی بر رأی شماره 17768/2025 دادگاه اداری منطقه‌ای لاتزیو

 موضوع: قرارداد اقامت به‌عنوان شرط ضروری برای صدور اجازه اقامت کاری: یادداشتی بر رأی شماره 17768/2025 دادگاه اداری منطقه‌ای لاتزیو


چکیده

رأی شماره 17768/2025 صادره از دادگاه اداری منطقه‌ای لاتزیو (TAR Lazio) فرصتی فراهم می‌کند تا موضوع قرارداد اقامت (contratto di soggiorno) به‌عنوان عنصر اساسی در روند صدور اجازه اقامت برای کار وابسته مورد بررسی قرار گیرد.
دادگاه اداری تأیید می‌کند که در نبود این قرارداد، تصمیم اداره پلیس برای رد درخواست، یک اقدام اداری الزامی (غیر اختیاری) است. همچنین رأی، مرز صلاحیت بین پلیس و فرمانداری را مشخص کرده و به استفاده از دادخواست سکوت اداری (ricorso per il silenzio) به‌عنوان ابزار حقوقی مناسب اشاره دارد.


۱. مقدمه

پرونده مورد بررسی به وضعیتی مربوط می‌شود که در عمل اداری ایتالیا رایج است: یک تبعه خارجی که در ایتالیا مشغول کار است، بدون امضای قرارداد اقامت در اداره یکپارچه مهاجرت (Sportello Unico per l’Immigrazione)، مستقیماً به اداره پلیس (Questura) برای درخواست اجازه اقامت مراجعه می‌کند.

دادگاه اداری لاتزیو، با صدور حکمی به‌صورت ساده‌شده طبق ماده ۶۰ قانون آیین دادرسی اداری، مشروعیت رد درخواست توسط پلیس را تأیید کرد و تأکید نمود که قرارداد اقامت یک تشریفات شکلی ساده نیست، بلکه شرطی ماهوی و اساسی برای ایجاد حق دریافت اجازه اقامت محسوب می‌شود.


۲. چارچوب حقوقی

مطابق ماده ۲۲ از فرمان قانون‌گذاری شماره ۲۸۶ سال ۱۹۹۸ (قانون جامع مهاجرت)، ورود و اقامت اتباع خارجی به منظور کار وابسته منوط به امضای قرارداد اقامت در فرمانداری – اداره یکپارچه مهاجرت است.
این قرارداد باید توسط هر دو طرف – کارفرما و کارگر خارجی – امضا شود و مبنای قانونی درخواست اجازه اقامت در اداره پلیس را تشکیل می‌دهد.

علاوه بر این، مواد ۳۵ و ۳۶ از فرمان ریاست جمهوری شماره ۳۹۴ سال ۱۹۹۹ تأکید می‌کنند که قرارداد اقامت دو کارکرد اصلی دارد:
۱. تضمین قانونی بودن و منظم بودن رابطه کاری؛
۲. تشکیل سند رسمی برای ثبت در شهرداری و صدور اجازه اقامت.

در نتیجه، در صورت نبود قرارداد اقامت، درخواست اجازه اقامت غیرقابل‌پذیرش یا قابل رد است، زیرا این شرطی است که اداره نمی‌تواند آن را نادیده بگیرد.


۳. اصل اقدام اداری الزامی

دادگاه تأکید می‌کند که تصمیم اداره پلیس برای رد درخواست یک اقدام اداری الزامی (atto vincolato) است.
به بیان دیگر، هنگامی که قرارداد اقامت وجود ندارد، اداره هیچ‌گونه اختیار یا صلاحدیدی ندارد و رد درخواست الزامی است.

دادگاه همچنین روشن کرد که پلیس صلاحیت جبران کوتاهی یا تأخیر فرمانداری را ندارد. در صورتی که عدم امضای قرارداد ناشی از سکوت یا بی‌عملی اداره باشد، فرد خارجی باید به‌جای مراجعه مستقیم به پلیس، دادخواست سکوت اداری طبق ماده ۳۱ قانون آیین دادرسی اداری را مطرح کند.


۴. تفکیک صلاحیت بین فرمانداری و پلیس

یکی از بخش‌های مهم این رأی، توضیح دقیق تفکیک وظایف بین دو مرجع اداری است:

  • فرمانداری – اداره یکپارچه مهاجرت: مسئول مرحله امضای قرارداد اقامت و بررسی شرایط اشتغال است؛

  • اداره پلیس (Questura): مسئول صدور اجازه اقامت است، اما فقط پس از تکمیل روند در فرمانداری.

این ساختار نشان می‌دهد که فرآیند صدور اجازه اقامت برای کار وابسته یک سیستم دو مرحله‌ای است که در آن هر مرجع نقشی مستقل اما مکمل ایفا می‌کند.


۵. وضعیت تبعه خارجی و راه‌های حقوقی موجود

دادگاه تصریح می‌کند که مسئولیت احتمالی کارفرما در عدم امضای قرارداد، تأثیری بر مشروعیت رد درخواست ندارد، زیرا این موضوع تنها می‌تواند در چارچوب حقوق مدنی یا روابط کار بررسی شود، نه در روند اداری.

در صورت بی‌عملی فرمانداری، تنها راهکار حقوقی ممکن، دادخواست سکوت اداری است که در مواد ۳۱ و ۱۱۷ قانون آیین دادرسی اداری پیش‌بینی شده است و هدف آن الزام اداره به تکمیل روند قانونی است.


۶. نتیجه‌گیری

این رأی بخشی از یک رویکرد قضایی مستمر است که هدف آن تضمین شفافیت و انسجام رویه‌ای در روند قانونی‌سازی وضعیت کارگران خارجی است.
قرارداد اقامت یک سند فرعی نیست، بلکه پایه حقوقی مشروعیت اقامت کارگر خارجی در ایتالیا محسوب می‌شود.

رأی همچنین بر اهمیت اصل قانونی بودن اداره تأکید دارد و به‌وضوح محدوده صلاحیت هر نهاد را تعیین می‌کند، و خاطرنشان می‌سازد که مشروعیت اقامت مستلزم طی کامل و صحیح روند قانونی است.

نبود قرارداد، حتی اگر ناشی از قصور طرف ثالث باشد، نمی‌تواند با تصمیم اختیاری جایگزین شود، زیرا چنین اقدامی اصول برابری در برابر قانون و امنیت حقوقی را نقض می‌کند.

رأی شماره 17768/2025 دادگاه اداری لاتزیو، نقطه مرجع مهمی است نه تنها برای حقوقدانان، بلکه برای نهادهای اداری و سازمان‌هایی که به مهاجران کمک می‌کنند، و بر ضرورت پایبندی دقیق به روند قانونی برای تضمین اقامت قانونی کارگران خارجی در ایتالیا تأکید دارد.


وکیل فابیو لوسربو (Fabio Loscerbo)
بولونیا، اکتبر ۲۰۲۵

نمایشگاه عدالت ۲۰۲۵: رم در مرکز گفت‌وگو دربارهٔ حقوق و نوآوری حقوقی رم، ۲۸ تا ۳۰ اکتبر ۲۰۲۵ – مرکز مطالعات فناوری، خیابان جاکومو پرونّی، شماره ۱۳۰

 

نمایشگاه عدالت ۲۰۲۵: رم در مرکز گفت‌وگو دربارهٔ حقوق و نوآوری حقوقی

رم، ۲۸ تا ۳۰ اکتبر ۲۰۲۵ – مرکز مطالعات فناوری، خیابان جاکومو پرونّی، شماره ۱۳۰

از ۲۸ تا ۳۰ اکتبر ۲۰۲۵، شهر رم میزبان شانزدهمین دورهٔ نمایشگاه عدالت خواهد بود؛ رویدادی سالانه که قضات، وکلا، دانشگاهیان، نمایندگان نهادها و رسانه‌ها را گرد هم می‌آورد تا دربارهٔ مسائل بنیادی عدالت، حاکمیت قانون و دگرگونی‌های اجتماعی و اقتصادی روز گفت‌وگو کنند.

سه روز گفت‌وگوی سطح‌بالا

نمایشگاه با یادبود استاد گویدو آلپا، از چهره‌های برجستهٔ حقوق مدنی ایتالیا آغاز می‌شود و پس از آن گفت‌وگویی مستقیم میان وزیر دادگستری کارلو نوردیو و سردبیر روزنامهٔ ایل جورنا‌له آلساندرو سالوستی برگزار خواهد شد.

در طول این سه روز، چهره‌های شاخصی از حوزه‌های قضایی و دانشگاهی شرکت خواهند کرد: قضات دادگاه قانون اساسی، اعضای شورای عالی قضایی، مدیران وزارتخانه‌ها و روزنامه‌نگاران برجسته.
نشست‌ها به موضوعات روز از جمله حقوق بشر در دوران نااطمینانی، گذار زیست‌محیطی، اصلاحات قضایی نوردیو، هوش مصنوعی به عنوان مرز تازهٔ حقوق، و نیز سیاست‌های امنیتی و حمایت مدنی خواهند پرداخت.

عدالت، فناوری و حقوق بشر

یکی از نشست‌های مهم، به هوش مصنوعی و تأثیر آن بر حقوق اختصاص دارد که با حضور آنتونلا چیری‌ِیلو (وزارت دادگستری)، آنتونینو لا لومیا (رئیس انجمن وکلای میلان) و کارلو فوگلیِنی (رئیس انجمن وکلای جوان ایتالیا – AIGA) برگزار می‌شود.
در این نشست دربارهٔ نقش هوش مصنوعی در دگرگونی حرفهٔ وکالت و نظام قضایی، و نیز چالش‌های اخلاقی و ضرورت حفظ حقوق بنیادین انسان بحث خواهد شد.

همچنین نشستی با عنوان «حقوق بشر در دوران نااطمینانی» به مدیریت روزنامه‌نگار پائولو لیگوری و با حضور قاضی قانون اساسی فرانچسکو ساوریو مارینی و نمایندگان شورای عالی قضایی و اتحادیهٔ وکلای جنایی برگزار می‌شود.

از برنامهٔ ملی احیا تا طرح ماتّی: عدالت به‌عنوان موتور توسعه

در روز پایانی، نشست ویژه‌ای به برنامهٔ ملی احیای اقتصادی (PNRR) و طرح ماتّی برای آفریقا اختصاص خواهد یافت؛ با سخنرانی وزیر تومازو فُتی، برناردو ماتارلا (مدیرعامل Invitalia) و والتر ماینِتی (رئیس شرکت Condotte 1880).
این مباحث پیوند میان حقوق، اقتصاد و همکاری بین‌المللی را برجسته می‌سازند و نقش عدالت را به‌عنوان ابزاری برای توسعه و توازن ژئوپلیتیکی یادآور می‌شوند.

ارزش گفت‌وگو

نمایشگاه عدالت بار دیگر جایگاه خود را به‌عنوان بستری برای گفت‌وگوی باز و چندجانبه میان سیاست، نهادها، دستگاه قضایی و جامعهٔ مدنی تثبیت می‌کند تا چشم‌اندازی مشترک از عدالت ایتالیا و اروپا ترسیم شود.

همانند هر سال، حضور خبرنگاران از رسانه‌های معتبر ملی (ایل سوله ۲۴ اوره، رای، مدیاسِت، آنسا، لا وِریتا، ایل مِساجّرو) پویایی و تنوع دیدگاه‌ها را تضمین کرده و گفت‌وگوهای رودررو میان نمایندگان دولت و رسانه‌ها را غنا می‌بخشد.


وکیل فابیو لوسِربو
بولونیا – دفتر وکالت، خیابان اِرمِته زاکّونی، شماره ۳/الف
www.avvocatofabioloscerbo.it

۱۴۰۴ مهر ۱۷, پنجشنبه

📚 آموزش حقوقی – نوامبر ۲۰۲۵
تهیه‌شده توسط وکیل فابیو لوسربو

ماه نوامبر به یک دوره جدید از آموزش حرفه‌ای در زمینه حقوق مهاجرت و دفاع از متقاضیان حمایت بین‌المللی اختصاص دارد که توسط کانون وکلای بولونیا تأیید شده است.
این سه نشست با هدف تعمیق جنبه‌های حقوقی، اخلاقی و اداریِ حمایت از حقوق اساسی برگزار می‌شود و رویکردی فنی و عملی را متناسب با واقعیت روزمره وکلا و کارشناسان حقوقی ارائه می‌دهد.


---

📅 برنامه نشست‌ها

جمعه، ۷ نوامبر ۲۰۲۵
حق ارائه درخواست حمایت بدون الزام به اعلامیه میزبانی
تأملاتی درباره رأی دادگاه بولونیا، شماره پرونده R.G. 1836/2025

جمعه، ۱۴ نوامبر ۲۰۲۵
حق ارائه درخواست حمایت و محدودیت‌های اداری اداره پلیس (Questura)
تأملاتی درباره رأی دادگاه بولونیا، شماره پرونده R.G. 3698/2025

جمعه، ۲۱ نوامبر ۲۰۲۵
جنبه‌های اخلاقی در دفاع از متقاضیان حمایت و رویکرد شورای منطقه‌ای انتظامی وکلا


---

📍 محل برگزاری: سالن شورای محله رِنو «روزاريو آنجلو لیواتینو»، خیابان باتیندارنو ۱۲۷ – بولونیا
🕒 زمان: از ساعت ۱۵:۰۰ تا ۱۷:۰۰
💼 شرکت رایگان است – هر نشست شامل ۲ امتیاز آموزشی حرفه‌ای می‌باشد

برای اطلاعات و ثبت‌نام: avv.loscerbo@gmail.com


---

این نشست‌ها فرصتی ارزشمند برای به‌روزرسانی دانش حرفه‌ای در زمینه موضوعات اساسی حقوق مهاجرت است — حوزه‌ای که همواره در حال تحول است.
هدف این است که گفت‌وگویی مؤثر میان وکلا، قضات و نهادهای دولتی برقرار شود تا اجرای قوانین حمایت از حقوق بشر به شکلی منسجم‌تر و کارآمدتر انجام گیرد.

#آموزش_وکلا #حقوق_مهاجرت #کانون_وکلای_بولونیا #اخلاق_حرفه‌ای #حمایت_بین‌المللی #دادگاه_بولونیا #بولونیا #رویدادهای_حقوقی


۱۴۰۴ مهر ۱۳, یکشنبه

دادگاه اداری منطقه کالابریا دادخواست تمدید اجازه اقامت به دلایل خانوادگی را غیرقابل پذیرش اعلام کرد

 عنوان:

دادگاه اداری منطقه کالابریا دادخواست تمدید اجازه اقامت به دلایل خانوادگی را غیرقابل پذیرش اعلام کرد

مقاله:
دادگاه اداری منطقه کالابریا (TAR Calabria)، شعبه رجّو کالابریا، با صدور رأی شماره ۶۱۸ مورخ ۲۳ سپتامبر ۲۰۲۵، دادخواست ارائه‌شده علیه تصمیم اداره پلیس رجّو کالابریا مبنی بر ردّ تمدید اجازه اقامت را به دلیل عدم صلاحیت قضایی رد کرد و اعلام نمود که رسیدگی به این موضوع در صلاحیت دادگاه عمومی است، نه دادگاه اداری.

ماجرا از آنجا آغاز شد که درخواست تمدید اجازه اقامت کاری یکی از اتباع خارجی از سوی اداره پلیس رد شد. دلیل این تصمیم، غیبت طولانی‌مدت متقاضی از خاک ایتالیا برای مدتی بیش از شش ماه بود که مغایر با ماده ۱۳ بند ۴ آیین‌نامه ریاست جمهوری شماره ۳۹۴ سال ۱۹۹۹ است. متقاضی غیبت خود را با دلایل پزشکی از جمله بستری در بیمارستان و انجام دوره درمان توانبخشی توجیه کرده بود.

دادگاه پس از بررسی پرونده، تصریح کرد که درخواست متقاضی باید به عنوان درخواست تمدید اجازه اقامت به دلایل خانوادگی در نظر گرفته شود، زیرا ماهیت آن مربوط به زندگی خانوادگی است، نه اشتغال. بر همین اساس و طبق ماده ۳۰ بند ۶ از فرمان قانون‌گذاری شماره ۲۸۶ مورخ ۲۵ ژوئیه ۱۹۹۸ (قانون واحد مهاجرت)، صلاحیت رسیدگی به چنین دعاوی در اختیار دادگاه عمومی است که به اختلافات مربوط به حق وحدت خانواده رسیدگی می‌کند.

دادگاه در نتیجه دادخواست را به دلیل عدم صلاحیت دادگاه اداری غیرقابل پذیرش اعلام کرد و به خواهان اجازه داد تا مطابق ماده ۱۱ قانون دادرسی اداری، دعوا را نزد دادگاه صالح مجدداً مطرح کند. هزینه‌های دادرسی میان طرفین تقسیم شد.

این رأی بار دیگر رویه قضایی تثبیت‌شده‌ای را تأیید می‌کند که بر اساس آن، تصمیمات مربوط به صدور یا تمدید اجازه اقامت به دلایل خانوادگی — و به‌طور کلی موضوعات مرتبط با حق وحدت خانواده — در صلاحیت دادگاه اداری قرار نمی‌گیرد، زیرا این موارد ناظر به حقوق شخصی هستند، نه منافع مشروع اداری.

امضا:
وکیل فابیو لوسِربو

۱۴۰۴ مهر ۱۲, شنبه

دادگاه اداری منطقه‌ای توسکانا دستور بازنگری در رد تمدید مجوز اقامت را صادر کرد: پلیس باید امکان صدور نوع دیگری از مجوز اقامت را طبق ماده ۵ بند ۹ قانون مهاجرت بررسی کند

 دادگاه اداری منطقه‌ای توسکانا دستور بازنگری در رد تمدید مجوز اقامت را صادر کرد: پلیس باید امکان صدور نوع دیگری از مجوز اقامت را طبق ماده ۵ بند ۹ قانون مهاجرت بررسی کند


دادگاه اداری منطقه‌ای توسکانا (بخش دوم) با صدور رأی شماره ۱۵۸۱ در تاریخ ۳ اکتبر ۲۰۲۵، شکایت علیه تصمیم پلیس فلورانس مبنی بر رد تمدید مجوز اقامت برای تحصیل را پذیرفت و بر یک اصل مهم حقوقی تأکید کرد:
اداره موظف است در صورتی که شرایط لازم وجود دارد، امکان صدور نوع دیگری از مجوز اقامت را بررسی کند، حتی اگر درخواست اولیه با نوع مجوز مورد نظر تطابق کامل نداشته باشد.

خلاصه پرونده

شاکی، دانشجوی خارجی دارای مجوز اقامت تحصیلی بود که پس از اتمام دوره کارشناسی ارشد خود در ایتالیا، برای تمدید مجوزش درخواست داده بود. پلیس فلورانس درخواست او را به دلیل عدم ارائه مدارک ثبت‌نام در سال تحصیلی جدید رد کرد.
اما شاکی توضیح داده بود که هدف واقعی‌اش دریافت مجوز اقامت برای جستجوی کار طبق ماده ۳۹ مکرر ۱ از فرمان قانون‌گذاری شماره ۲۸۶ سال ۱۹۹۸ بوده است؛ مجوزی که برای خارجیانی صادر می‌شود که تحصیلات عالی خود را در ایتالیا به پایان رسانده‌اند.
وکلای شاکی استدلال کردند که اداره می‌بایست هدف واقعی درخواست را درک می‌کرد و اصل تبدیل نوع مجوز اقامت را که در ماده ۵ بند ۹ قانون مهاجرت پیش‌بینی شده است، اعمال می‌نمود.

تصمیم دادگاه

دادگاه استدلال مربوط به عدم ترجمه تصمیم اداری را نپذیرفت، اما شکایت مربوط به نقص در بررسی و استدلال ناکافی تصمیم اداری را وارد دانست.
قضات تأکید کردند که طبق ماده ۵ بند ۹ قانون مهاجرت، اداره هنگام بررسی درخواست صدور یا تمدید مجوز اقامت، باید امکان صدور نوع دیگری از مجوز اقامت را نیز در نظر بگیرد اگر متقاضی واجد شرایط آن باشد.

به همین دلیل، دادگاه توسکانا تصمیم پلیس فلورانس را ابطال کرد و به اداره دستور داد تا بار دیگر درخواست متقاضی را بررسی کند و مشخص نماید که آیا وی واجد شرایط دریافت مجوز اقامت برای جستجوی کار طبق ماده ۳۹ مکرر ۱ یا نوع دیگری از مجوز قانونی است یا خیر.

اصل حقوقی تأکیدشده

دادگاه بر یک رویه قضایی مستقر تأکید کرد که:
اداره نمی‌تواند صرفاً به این دلیل که نوع درخواستی مجوز دیگر معتبر نیست، درخواست را رد کند؛ بلکه باید بررسی کند آیا متقاضی واجد شرایط نوع دیگری از مجوز اقامت هست یا نه.
این رویکرد تجلی اصل «اداره صحیح» است و تضمین می‌کند که حق اقامت خارجیان به صورت مؤثر رعایت شود.

نتیجه‌گیری

این تصمیم دادگاه اداری توسکانا گامی مهم در جهت اجرای منصفانه‌تر و انعطاف‌پذیرتر قوانین مربوط به اقامت خارجیان است.
این رأی نه تنها یک تصمیم اداری بوروکراتیک را باطل می‌کند، بلکه تعهد اداره به بررسی ماهوی درخواست‌ها، نه صرفاً ظاهری و شکلی را نیز مورد تأکید قرار می‌دهد.


وکیل فابیو لوسچربو (Avv. Fabio Loscerbo)

عنوان: شورای دولتی ایتالیا: امنیت عمومی می‌تواند بر ادغام اجتماعی غلبه کند

  عنوان: شورای دولتی ایتالیا: امنیت عمومی می‌تواند بر ادغام اجتماعی غلبه کند یک رأی مهم از سوی Consiglio di Stato می‌تواند تأثیر قابل توجه...