۱۴۰۵ فروردین ۲۲, شنبه

عنوان: ایتالیا: رأی دادگاه مسیر تبدیل حمایت ویژه به مجوز کار را دوباره باز کرد

 عنوان: ایتالیا: رأی دادگاه مسیر تبدیل حمایت ویژه به مجوز کار را دوباره باز کرد


یک رأی اخیر از سوی دادگاه اداری منطقه‌ای توسکانا می‌تواند تأثیر مهمی بر حقوق مهاجرت در ایتالیا داشته باشد، به‌ویژه در خصوص امکان تبدیل اجازه اقامت مبتنی بر «حمایت ویژه» به اجازه کار پس از صدور فرمان موسوم به «دکرتو کوترو».


این رأی با شماره 702 سال 2026 به پرونده‌ای مربوط می‌شود که در آن یک شهروند خارجی در ژوئیه 2021 درخواست حمایت بین‌المللی داده و در سال 2024 موفق به دریافت حمایت ویژه شده بود. وی در همان سال درخواست تبدیل این مجوز به اجازه اقامت کاری را ارائه کرد. با این حال، پلیس این درخواست را با استناد به اصلاحات قانونی ناشی از فرمان قانون شماره 20 سال 2023 رد کرد؛ اصلاحاتی که ظاهراً امکان چنین تبدیلی را حذف کرده بود.


با این وجود، دادگاه تفسیر متفاوتی ارائه داده و راه را برای بسیاری از افراد در شرایط مشابه دوباره باز کرده است.


نکته اصلی رأی، تفسیر مقررات انتقالی مندرج در ماده 7 فرمان کوترو است. به‌گفته دادگاه، معیار تعیین‌کننده نه تاریخ درخواست تبدیل، بلکه تاریخ ارائه درخواست اولیه حمایت است.


در این پرونده، از آنجا که درخواست حمایت قبل از لازم‌الاجرا شدن قانون جدید ارائه شده بود، دادگاه تشخیص داد که مقررات قبلی همچنان قابل اعمال است؛ مقرراتی که اجازه تبدیل مجوز اقامت به مجوز کار را می‌داد.


بر همین اساس، دادگاه تصمیم اداری را لغو کرده و تأکید کرده است که اداره باید مقررات پیشین را اعمال می‌کرد.


متن کامل رأی در لینک زیر در دسترس است:

https://www.calameo.com/books/008079775f3dbbc30cfe4


این رأی یک اصل مهم حقوقی را تقویت می‌کند: قوانین جدید نباید به‌صورت عطف به ماسبق و به زیان وضعیت‌های حقوقی موجود اعمال شوند. همچنین اهمیت حمایت از «اعتماد مشروع» افراد را برجسته می‌کند، به‌ویژه در فرآیندهای اداری که اغلب زمان‌بر هستند.


در یک نگاه کلی، این تصمیم نشان می‌دهد که اثر محدودکننده فرمان کوترو مطلق نیست و باید با در نظر گرفتن مقررات انتقالی و شرایط هر پرونده به‌صورت جداگانه ارزیابی شود.


برای حقوقدانان، این رأی مبنای محکمی برای اعتراض به تصمیمات مشابه اداری فراهم می‌کند و امکان دفاع مؤثر از حقوق مهاجرانی را که فرآیندهای آن‌ها پیش از اصلاحات آغاز شده، تقویت می‌نماید.


در نهایت، این رأی گامی مهم در تحول حقوق مهاجرت ایتالیا به شمار می‌رود و نشان می‌دهد که حتی در چارچوبی سخت‌گیرانه‌تر نیز همچنان مسیرهایی برای حمایت و ساماندهی وضعیت اقامت وجود دارد.

عنوان: دادگاه ایتالیا لغو مجوز اقامت را باطل کرد: تشریفات اداری نمی‌تواند بر واقعیت غلبه کند

 عنوان: دادگاه ایتالیا لغو مجوز اقامت را باطل کرد: تشریفات اداری نمی‌تواند بر واقعیت غلبه کند

یک رأی اخیر از دادگاه اداری منطقه‌ای پولیا توجه کارشناسان حقوق مهاجرت را به خود جلب کرده است، زیرا این دادگاه موضعی روشن در برابر افراط در تشریفات اداری اتخاذ کرده است.

این رأی با شماره ۳۸۶ سال ۲۰۲۶ در پرونده‌ای با شماره ruolo generale 347 سال ۲۰۲۶ صادر شده و مربوط به لغو nulla osta برای تبدیل مجوز اقامت از کار فصلی به کار تابع است. متن کامل رأی در لینک زیر قابل مشاهده است:
https://www.calameo.com/books/008079775b1c03cd369cb
(لینک کامل: https://www.calameo.com/books/008079775b1c03cd369cb)

موضوع پرونده در ظاهر یک مسئله فنی بود: وجود تفاوت‌هایی در امضاهای درج‌شده در نسخه‌های مختلف یک قرارداد اجاره که به عنوان مدرک محل سکونت ارائه شده بود. اداره این اختلاف‌ها را کافی دانست تا اعتبار سند را زیر سؤال ببرد و روند تبدیل مجوز اقامت را لغو کند.

اما دادگاه این استدلال را نپذیرفت.

در تحلیل خود، دادگاه تأکید کرد که در عمل، وجود چند نسخه از یک قرارداد اجاره امری کاملاً عادی است و هر نسخه ممکن است به‌طور جداگانه توسط طرفین امضا شود. بنابراین، تفاوت‌های جزئی در امضاها به‌تنهایی نمی‌تواند دلیل بر بی‌اعتباری سند باشد. تکیه بر چنین مواردی برای اتخاذ تصمیم اداری، از نظر دادگاه، رویکردی سطحی و جدا از واقعیت است.

بر این اساس، دادگاه تصمیم اداری را غیرقانونی دانست و به ایراداتی همچون فقدان بررسی کافی، نقص در استدلال و ارزیابی نادرست واقعیت‌ها اشاره کرد.

نتیجه روشن است: تصمیم لغو، باطل شد.

با این حال، دادگاه رویکردی متعادل اتخاذ کرد و تصریح نمود که اداره همچنان اختیار دارد پرونده را مجدداً بررسی کند و احراز نماید که آیا تمامی شرایط قانونی برای تبدیل مجوز اقامت وجود دارد یا خیر. بنابراین، این رأی به‌طور خودکار حق تبدیل را ایجاد نمی‌کند، بلکه مستلزم بررسی مجدد مطابق قانون است.

این پرونده یک مسئله گسترده‌تر در حوزه حقوق مهاجرت را برجسته می‌کند: تعادل میان الزامات اداری و حمایت از حقوق فردی. پیام دادگاه روشن است: دقت در تشریفات نباید به شکلی از تشریفات‌گرایی خشک و جدا از واقعیت تبدیل شود.

برای حقوق‌دانان و سیاست‌گذاران، این رأی یادآوری مهمی است: زمانی که حقوق اساسی مانند حق اقامت و کار در میان است، قانون نمی‌تواند به‌صورت انتزاعی اجرا شود.


نویسنده
فابیو لوسربو، وکیل
https://orcid.org/0009-0004-7030-0428

عنوان: ایتالیا: رأی دادگاه مسیر تبدیل حمایت ویژه به مجوز کار را دوباره باز کرد

 عنوان: ایتالیا: رأی دادگاه مسیر تبدیل حمایت ویژه به مجوز کار را دوباره باز کرد یک رأی اخیر از سوی دادگاه اداری منطقه‌ای توسکانا می‌تواند تأ...